Hoe één “keiharde scheet” voor Belgische sportgeschiedenis zorgde

Hoe één “keiharde scheet” voor Belgische sportgeschiedenis zorgde

Foto: BELGA

Het nieuwe, negende seizoen van Belga Sport waarin heldenverhalen uit de Belgische sportgeschiedenis worden belicht begon gisteren op Canvas met “de 4 x 100, de lange weg naar goud” over onze nationale estafetteploeg tussen 2000 en 2008. En daaruit bleek dat één “keiharde scheet” van cruciaal belang was.

In het begin van het millennium had België een beloftevolle sprintster: Kim Gevaert. Bij haar trainer Rudi Diels rijpte het plan om rond zijn pupil een estafetteploeg te bouwen. Na een valse start – niet meer dan de halve finale op het WK van 2001 – zette de ploeg rond de tweevoudige Europese kampioene de klim naar boven in. WK-brons op de 4x100 in 2007 was het eerste hoogtepunt. In 2008 kondigde Gevaert haar afscheid aan, maar eerst zette ze met Elodie Ouedraogo, Olivia Borlée en Hanna Mariën haar zinnen op een laatste medaillekans. De vriendinnen haalden op de Olympische Spelen in Peking onverhoopt zilver. Acht jaar later bleek dat de Russische winnaressen doping hadden gebruikt en zo sleepte België alsnog goud in de wacht.

“Keiharde scheet” versus “klein stressprotje”

Een stunt van formaat, waarin één “keiharde scheet” van cruciaal belang bleek te zijn. Vlak voor de finale was de druk immers enorm op de vier meisjes, die stuk voor stuk sukkelden met blessures. Gevaert had de individuele 200 meter laten schieten om voluit haar kans te kunnen gaan met de etafetteploeg. Bij aankomst in het stadion werden ze in de call-room, waar de atleten per discipline moeten verzamelen, geconfronteerd met de concurrentie en dat zorgde voor veel stress.

“We geraakten vooral super geïntimideerd door de Jamaicanen die keihard aan het roepen waren”, vertelt Hanna Mariën. Een bezoekje aan het toilet bleek noodzakelijk. Mariën zat in het hokje tussen Elodie Ouedraogo en Olivia Borlée toen hét gebeurde.

“Het was muisstil, er werd niet gepraat. En dan liet Hanna een keiharde scheet”, aldus Ouedraogo. “Een klein stressprotje”, nuanceert Mariën.

Hoe dan ook, het zorgde ervoor dat de verlammende stress in één klap weg was. “Elodie en Olivia waren op van de zenuwen en vielen bij wijze van spreken naast de pot van het lachen, dus dat kwam eigenlijk wel als een zegen”, blikt Mariën zonder schroom terug. “Plots hadden we zoiets van allright, het is sport. Nu gaan we finale lopen”, schetst Ouedraogo het belang van dat ene moment.

En de rest is geschiedenis. In de bewuste finale finishten favoriet Jamaica en ook Groot-Brittannië niet, door foute stokwissels. Zo snelden Gevaert en co naar zilver, na de Russen. Pas 8 jaar later, in 2016, na hertesting van de urinestalen, blijkt dat de Russen doping hadden gebruikt. En krijgen Olivia Borlée, Hanne Mariën, Elodie Ouedraogo en Kim Gevaert alsnog hun gouden medaille. Dankzij één scheet. Of stressprotje.

Corrigeer