Vissers ontsnappen nipt aan de dood nadat hun boot kapseisde, maar “staan te popelen om de zee terug op te gaan”

James Devey en Claude en Guy Hollebeke beseffen goed genoeg dat ze maar net door het oog van de naald gekropen zijn. Foto: dji

Oostende -

De bemanningsleden van de O.13 Morgenster reageren een dag na het kapseizen van het vissersvaartuig bijzonder opgelucht. “Het kon veel erger afgelopen zijn.”

Tweelingbroers Claude en Guy Hollebeke (33) drinken hun pintje en pakken elkaar nog eens goed vast. Ze beseffen dat ze door het oog van de naald gekropen zijn. De broers waren zondagavond in zee gegaan met hun schip O.13 Morgenster, samen met Kevin Zaman (27) en James Devey (25). Maar een dag voor de geplande terugkeer liep het fout. De O.13 raakte woensdagavond rond 16 uur in de problemen voor de Britse kust.

“We merkten dat ons schip water maakte aan de zijkant, vermoedelijk door een golfslag van het schip dat ons later zou redden”, zegt schipper Claude. Nog geen tien seconden later kapseisde het vaartuig. Guy en James konden zich op de romp trekken, Claude en Kevin vielen in het water. “Verschrikkelijk om je broer en een maat in de wilde zee te zien. Ze gingen meermaals kopje-onder. We vreesden dat we hen kwijt waren”, vertelt Guy.

Noodsignaal

Het schip stuurde een automatisch noodsignaal uit dat de Engelse kustwacht en het MRCC in Oostende bereikte. Reddingswerkers hielpen Guy en James van de romp van het schip naar de helikopter. “Ik heb nog een ‘totje’ gegeven aan het schip, dankbaar omdat het niet gezonken was en we erop konden klimmen”, zegt James. Claude en Kevin lagen zeker 45 minuten in het water, maar konden opgevist worden door het koopvaardijschip Arklow Breeze. “Ik zei nog tegen Claude dat het voorbij was”, zegt Kevin. “Maar vanop het koopvaardijschip gooiden ze ons toen plots een boei toe.”

De vier bemanningsleden werden overgebracht naar een ziekenhuis in Engeland. Voor de familieleden waren het lange uren bang afwachten. Het verlossende telefoontje kwam er iets na 20 uur. “Een pak van ons hart”, zegt Sarah Germonpré, de vrouw van Claude.

De vier vissers kwamen woensdagnacht thuis. Kevin nam onmiddellijk zijn vrouw, stiefzoon en dochtertje eens stevig vast. “Mijn gezin was het eerste waar ik aan dacht toen ik in het water belandde”, vertelt hij.

Vrienden verloren op zee

De vier vissers weten dat ze veel geluk hadden. “We zijn recent twee vrienden verloren op zee. Het besef is dus groot dat we aan de dood ontsnapt zijn”, zegt Claude. “We zijn ons schip kwijt. Maar iedereen leeft nog, en dat is het allerbelangrijkste.”

Ondanks het ongeval denken ze allen niet aan stoppen. “Nooit meer in zee gaan? Geen haar op ons hoofd dat daar aan denkt. Dit is ons leven. We staan te popelen tot we de zee terug op mogen.”

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio