Onvrede bij stakende werknemers is bijzonder groot

Onvrede bij stakende postbodes is bijzonder groot: “Het personeelsbeleid van Bpost neigt naar moderne slavernij”

Onvrede bij stakende postbodes is bijzonder groot: “Het personeelsbeleid van Bpost neigt naar moderne slavernij”

Vanuit het postdistributiecentrum in Waarschoot worden negen Meetjeslandse bediend, maar deze week bleven de bestelwagens staan. Foto: mwm

Waarschoot -

De verstoorde postbedeling is bij veel mensen al een tijdje een bron van ergernis. Op veel begrip hoeven de postbodes niet te rekenen als je sommige reacties hoort of leest. “In veel postkantoren is de situatie nochtans onhoudbaar”, klinkt het.

Verschillende diensten binnen de organisatie van Bpost legden afgelopen week het werk neer. Zo ook in het postdistributiecentrum in Waarschoot, vanwaaruit negen Meetjeslandse gemeenten normaliter worden bediend.

“Van de dertig krantenrondes zijn er amper zes uitgereden”, zegt Patrick Waumans, regionaal vertegenwoordiger voor Bpost bij overheidsvakbond VSOA. “Ik denk niet dat er vandaag verder nog veel post zal worden uitgedragen op één van de in totaal 76 rondes. Eventuele werkwilligen zullen ook niet veel kunnen doen aangezien er al twee dagen zo goed als geen toevoer is vanuit het grote postsorteercentrum in Wondelgem.”

Hoog personeelsverloop

De sociale onrust bij het personeel is groot en omgekeerd evenredig met het vertrouwen dat heerst in de bedrijfstop. “De jongste jaren is de situatie exponentieel verergerd”, zegt Patrick Waumans. “Het personeelsverloop is bijzonder hoog. Onder het personeel wordt wel eens groen gelachen: nieuwe postbodes komen langs de voordeur binnen om meteen langs de achterdeur te vertrekken. Maar eigenlijk is het helemaal niet grappig. Zelfs postbodes met een jarenlange staat van dienst geven er de brui aan.”

Een postbode aan de stakerspost in Waarschoot wil alleen anoniem getuigen. “Ik reik al meer dan dertig jaar post uit. Ik doe het nog altijd heel graag, maar heb toch een overplaatsing gevraagd naar het sorteercentrum. Daar weet je ten minste wanneer je shift begint en eindigt. Dat is hier het geval niet meer. Een collega van mij, met twintig jaar dienst op de teller, stapt over naar de privésector. Voor 200 euro bruto minder in de maand. Ze doet het omdat ze ziek wordt van de situatie op de werkvloer.”

Patrick Waumans schuwt de grote uitspraken niet als het gaat over het personeelsbeleid van Bpost. “Het neigt naar moderne slavernij. Werkdagen van tien uur zijn tegenwoordig zo goed als vaste prik”, zegt hij. “Overuren worden amper vergoed. Ik zie postbodes hun rondes lopend afleggen om toch maar op een aanvaardbaar uur klaar te zijn. Vooral voor vervangers, postbodes zonder vaste ronde, is dat werkritme niet vol te houden. Ik begrijp dat ze er na twee of drie weken de brui aan geven.”

Verkeerde keelgat

De uitspraak van CEO Koen Van Gerven dat “je postbodes toch niet kan blijven laten rondwandelen met lege posttassen” schoot hier duidelijk in het verkeerde keelgat. “Er worden inderdaad minder brieven verstuurd, maar lege postzakken? Ja, op het einde van een ronde misschien. De uitspraak van meneer Van Gerven komt totaal niet overeen met de realiteit. Er zijn dan wel minder brieven, maar wel steeds meer pakken en meer kranten. De rondes worden langer. En dat moeten wij allemaal maar bolwerken met steeds minder personeel? Dat is niet serieus. Bpost gaat prat op een kwaliteitsvolle dienstverlening, maar met het huidige personeelsbestand is dat niet realistisch. Meer personeel en werk op mensenmaat, meer vragen we niet. Iedereen zal er wel bij varen”, besluit Waumans.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio