Ruim 2000 mensen op de been voor betere slachtofferhulp en tegen falend justitiebeleid

Dit is het verhaal van zij die meestapten in de Witte Mars: “We moéten ons laten horen”

Aalst werd vrijdagavond letterlijk overspoeld door de Witte Mars. Foto: Leen De Smedt

Aalst -

De verontwaardiging zit diep in Aalst, maar ook ver daarbuiten. Precies 33 jaar na de laatste aanslag van de Bende van Nijvel bracht een Witte Mars tegen het justitiebeleid en voor meer slachtofferhulp vrijdagavond zo'n 2000 mensen op de been.

De organisatoren hadden op duizend gehoopt, ze kregen zowat het dubbele. De massale opkomst voor de Witte Mars op een koude vrijdagavond bewees hoe diep de verontwaardiging zit in Aalst. De cinema's lopen nog elke week vol voor ‘Niet Schieten’ van Stijn Coninx, dat het verhaal van de nabestaanden van de laatste aanslag van de Bende in Aalst vertelt.

De solidariteit is groot, de verontwaardiging minstens even omvangrijk, zo leerden we vrijdagavond tijdens de mars. “Ik ben pas aan mijn knie geopereerd en normaal mag ik niet stappen, maar toch doe ik mee, al ken ik de slachtoffers niet persoonlijk”, zegt Marilène Vandommelen (59).

Collectief geheugen

David Van de Steen, een van de overlevers van de Bende van Nijvel die zijn hele gezin verloor bij de raid, bedankte iedereen hun talrijke aanwezigheid. “Wij komen met het hele gezin steunen, al kennen we de nabestaanden niet persoonlijk, omdat ik vind dat we ons moéten laten horen”, zegt Natalie De Waele (47). “Ik was 14 toen het gebeurd is. Dit zit in het Aalsters collectief geheugen gegrift.”

“Ik was pas prins carnaval geworden toen ik samen met keizer Kamiel David Van de Steen ben gaan bezoeken in het OLV-ziekenhuis”, zegt Patrick de Neve. “Zoiets vergeet je nooit meer.”

Eddy Nevens (66) was bij de gemeentepolitie en ging na de aanslag meteen ter plaatse, waar hij onder vuur werd genomen door de gangsters. Hij raakte waarschijnlijk zelfs een van de Bendeleden. Vrijdagavond wandelde hij mee. “Ik volg het onderzoek dag en nacht”, zegt hij. “Het is frustrerend en ontmoedigend dat de hoop die soms rijst, telkens weer de kop wordt ingedrukt.”

“Mijn moeder huilt nog elke dag”

De mars was niet alleen bedoeld voor de nabestaanden van de overvallen van de Bende van Nijvel, maar voor iedereen die iemand – al dan niet door een crimineel feit – verloor. Zo droegen verschillende aanwezigen een diep leed met zich mee. De zus van Paul Van Impe werd gruwelijk vermoord door haar echtgenoot. “De moordenaar kreeg 30 jaar, maar kwam na 10 jaar vrij”, zegt Van Impe. “Tijdens het proces hebben we veel steun gekregen, maar nadien is het heel moeilijk geweest: dan hoor of zie je niemand meer. Mijn moeder huilt nog elke dag voor dat immense verlies.”

“Het moet ondraaglijk zijn voor de nabestaanden”, zegt ook Frieda Van den Steen (59) uit Moorsel, die bloemen meebracht. “We hebben zelf de moord op onze moeder moeten verwerken. Het duurde 12 dagen voor de dader gekend was, en dat was al zo lang. Wat moet 33 jaar dan niet zijn? Ik hoop dat de waarheid nog aan het licht mag komen, want dit is niet leefbaar.”

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio