13 jaar na bijna fatale ongeval is Gerda nog altijd op zoek naar haar reddende engel

13 jaar na bijna fatale ongeval is Gerda nog altijd op zoek naar haar reddende engel

Foto: if

Kortrijk / Zwevegem -

Wie is de man die 13 jaar geleden haar leven geeft gered? Op die vraag zoekt Gerda Stragier (56) uit Zwevegem nog altijd het antwoord.

Wanneer Gerda Stragier de foto's toont met haar halovest – een harnas dat met pinnen in het hoofd is geboord – bovenhaalt, beseft ze voor de zoveelste keer hoeveel geluk ze heeft gehad. Na haar ongeval kon ze voorgoed verlamd zijn. Of erger nog. Dood.

Dat ze er uiteindelijk goed van afkwam, heeft ze te danken aan een mysterieuze man. Na een etentje met een vriendin en haar zoon werd ze op het kruispunt van de Ringlaan en de Izegemsestraat in Heule aangereden. “Ik zat op de passagiersstoel en zag een grijze auto naderen. Daarna volgde een klap”, aldus Gerda.

Toen ze zag dat er rook vanonder de motorkap kwam, wou ze uit de auto vluchten. “Een man heeft me toen bevolen in de auto te blijven. Hij heeft het vuur geblust en is naast me komen zitten. Totdat de brandweer me bevrijdde, is hij aan mijn zijde gebleven. Hij vertelde me wat ik mocht doen en wat niet, hield een deken voor mijn gezicht om de taferelen voor me niet te hoeven zien en sprak me moed in.”

6 maanden revalidatie

Achteraf gezien kwam de man op het juiste moment. “In het ziekenhuis merkten ze dat mijn nekwervel gebroken was. Was die naar de ene kant gekanteld was ik tot aan mijn nek verlamd. Was dat aan de andere kant, kon ik het niet meer navertellen.”

Na zes maanden revalidatie, waarvan drie in de halovest, kon Gerda weer grotendeels normaal functioneren. Nog altijd heeft ze last van kleine kwaaltjes, maar daar leerde ze graag mee leven. Het zat hem voor haar vooral in de details. “Mijn haar niet meer kunnen wassen, de was en de plas doen, naar de tandarts gaan. Eenvoudige zaken, die ik maandenlang niet kon doen en zonder die man nooit meer had kunnen doen.”

Nu, dertien jaar later, weet ze nog altijd niet wie haar toen hielp. “Ik zag dat hij een trui van de brandweer aanhad, maar dat hij niet in functie was. Ik heb na het ongeval alle omliggende brandweerkazernes opgebeld om hem te vinden, maar tevergeefs. Het was een zestiger met een witte baard. Hij was niet zwaar, maar ook niet tenger gebouwd. En dat is het enige wat ik me nog herinner.”

Laatste wens

Voor de vrouw is het een van haar laatste wensen: dankjewel kunnen zeggen aan de man die ervoor zorgde dat ze zorgeloos door het leven kan. “Hij heeft me de kans gegeven normaal door het leven te gaan en het knaagt nog altijd aan me dat ik hem niet kon bedanken. Ik weet niet hoe lang ik nog op deze aardbol mag rondlopen, maar dit is iets dat ik nog moet afwerken. Pas daarna kan ik het ongeval afsluiten.”

Weet je wie Gerda geholpen heeft, of ben je het zelf? Stuur dan een mail naar kortrijk@nieuwsblad.be

13 jaar na bijna fatale ongeval is Gerda nog altijd op zoek naar haar reddende engel
Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

Meest Gelezen

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees