Vervalst bewijs, woedende massa en bipolaire stoornis

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord

Toen de knappe serveerster Debbie Sue Carter in 1982 dood teruggevonden werd in haar garage, stonden de Verenigde Staten op hun kop. De moord op de 21-jarige vrouw uit Ada, Oklahoma, was zo huiveringwekkend dat de Amerikanen schreeuwden om gerechtigheid. Iemand moest er voor opdraaien. Wie dan ook. De kleine crimineel Ronald Keith Williamson werd de zondebok en de politie liet hem niet meer los. Jarenlang zou hij onschuldig achter de tralies verdwijnen. Nu baseert Netflix een nieuwe televisieserie op zijn leven, maar eerst klinkt hier het échte verhaal achter ‘The Innocent Man’.

De laatste uren van Debbie Sue Carter waren weerzinwekkend. De jonge vrouw kwam op een gruwelijke manier aan haar einde. Ze werd verkracht met een ketchupfles en gewurgd. Ook krabbelde de moordenaar talloze berichten op haar lichaam en op de muren van haar flat, geschreven in tomatensaus en nagellak. Een scène recht uit een horrorfilm.

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord
Debbie Sue Carter stierf in 1982. Haar dood choqueerde de wereld. Foto: AP

Amerika wilde gerechtigheid. Maar de politie bereikte maar geen doorbraak. Aanwijzingen hadden de speurders niet, laat staan verdachten. Tot ze in 1987 Ronald Keith Williamson in het vizier kregen, een welkome zondebok, een kleine crimineel. De politie leverde hem aan, de rechter veroordeelde hem tot de dood. Elf jaar lang vocht hij om zijn onschuld te bewijzen.

Op zoek naar een zondebok

Ron Williamson werd geboren in 1953 in Ada, niet ver van de plek waar Debbie Carter tot een afschuwelijk einde kwam. Hij was een sportman, energiek, kwiek, een echte baseballer. Zijn passies en interesses kon hij uitoefenen bij de New York Yankees, maar zijn droom werd de kop in gedrukt, toen zijn schouder plots dienst weigerde. De blessure was zo ernstig dat Williamson als 25-jarige moest terugkeren naar zijn thuisstad, zijn hoofd vol vervlogen dromen.

Een lokale held was hij niet meer en na een serie mislukkingen zakte Williamson weg in een zware depressie. Hij kwam amper zijn bed nog uit, en sliep meer dan 20 uur per dag in zijn moeders huis. Maar er bleek meer aan de hand: Williamson leed aan een bipolaire stoornis. Een diagnose kreeg hij, maar een behandeling niet. De enige ‘oplossing’ die hij zelf kon bedenken, vond hij in drank en drugs.

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord
De neerwaartse spiraal waarin Williamson zich bevond, kende zijn dieptepunt, nadat hij ruziemaakte met de serveerster. Foto: AP

De neerwaartse spiraal zou een dramatisch dieptepunt bereiken op een avond in 1982, toen Debbie Carter als serveerster aan het werk was in de Coachlight, een van zijn favoriete bars. Vrienden waren ze niet, integendeel. Carter vertelde haar vriendinnen dat Williamson “haar zenuwachtig maakte” en klanten zagen hoe ze ruzieden, ook die ene avond. En dat was een dankbare aanleiding voor de politie.

Gereserveerd maar gebiecht

De politie arresteerde Williamson na vijf jaar onderzoek. Ook zijn vriend Dennis Fritz kwam in het vizier van de speurders. Dat ze geen van beiden een alibi konden geven voor de avond van de moord hielp niet. Toen ze zeiden ook niet te weten wat ze zelf gedaan hadden tijdens de late uren, besloten de agenten om hen achter slot en grendel te zetten. Twee testen met een leugendetector leverden geen sluitend resultaat op. Er was geen rechtstreeks bewijs, geen bekentenis en amper onrechtstreeks bewijs. Williamson ging vrijuit, tot hij vijf jaar later in de Pontotoc County Jail terechtkwam na het vervalsen van cheques.

Het was gedetineerde Terri Holland die naar het gevangenispersoneel stapte. De anders zo teruggetrokken en gereserveerde Williamson zou tegen haar bekend hebben dat hij Debbie Carter had vermoord. Tenminste, hij zou verteld hebben dat hij over de moord gedroomd had. Maar dat knipten de speurders uit zijn verhoor, waardoor alle verwijzingen naar de droom verdwenen en Williamson de gruwelijke feiten leek te bekennen.

Dat niet alleen: ook zijn vriend Fritz zou toevallig plots gefilmd zijn terwijl hij de moord opbiechtte aan een celgenoot. Dat was genoeg reden voor de politie om Carters lichaam opnieuw op te graven in mei 1987. Het team van het forensische laboratorium in Oklahoma City vond effectief haren die zouden overeenkomen met die van Fritz en Williamson.

Doodstraf

Toen Williamson daarop werd veroordeeld voor de moord op Carter, was hij mentaal nog steeds bijzonder wankel. Gerechtsartsen constateerden intussen ook schizofrenie, naast zijn bipolaire stoornis en depressie. Maar zonder enige behandeling of medicijnen brachten ze Williamson voor de rechtbank. En daar ging de man wild te keer. Bang en verbitterd begon hij letterlijk zijn onschuld uit te schrijven naar de jury en het publiek. De kalmerende pillen die hij in de gevangenis kreeg wanneer hij kabaal maakte, kreeg hij nu bewust niet. Zijn agressieve voorkomen leek meer te bewijzen dan alle kleine bijeengeschraapte aanwijzingen. Williamson werd veroordeeld tot de doodstraf.

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord
Fritz & Williamson. Foto: AP

Maar de man bleef zijn onschuld uitschreeuwen. Elf jaar lang schreef hij advocaten en rechters aan met zijn smeekbedes. Hij ging in beroep, putte alle juridische wegen uit. Het haalde niets uit. Vijf dagen voor zijn executie op 24 september 1994 leek zijn lot bezegeld. Tot een nieuw juridisch team op het nippertje justitie wist te overtuigen dat het hele onderzoek gebaseerd was op losse, onbewezen flarden. Met nog maar 120 uren op de teller kreeg Williamson het bericht dat zijn leven was gered.

DNA liegt nooit

Het was dat nieuwe team van advocaten dat uiteindelijk de ware dader zou ontmaskeren. Door de evoluerende DNA-technieken konden ze niet alleen Williamson en Fritz voorgoed vrijpleiten, ze vonden in 2000 ook de echte dader. Het forensisch bewijs leidde hen naar Glenn Glore, de man die als belangrijkste ooggetuige tegen Williamson had getuigd. Hij was niet alleen de man die Williamson elf jaar van zijn vrijheid had helpen beroven, hij was de échte moordenaar.

“Wij zijn veroordeeld op basis van valse bekentenissen, in scène gezet door speurders. We zijn erin geluisd door celgenoten die zogezegd gingen klikken, maar die vooral overweldigende motieven hadden om te liegen. We zijn achter de tralies beland door vervalst forensisch bewijs, zodat de publieke opinie op haar lauweren kon rusten. We zijn gemanipuleerd door de getuigenissen van een moorddadig genie”, klonk het toen Fritz en Williamson een schadevergoeding eisten. Ze kregen een grote som geld, maar het precieze bedrag is nooit bekendgemaakt.

Het verhaal achter nieuwe Netflix-reeks: hoe Ronald 11 jaar onschuldig achter tralies verdween voor gruwelijke moord
Foto: Netflix

Vijf jaar lang kon Williamson nog genieten van zijn vrijheid, waarin hij meermaals ging supporteren voor de Yankees. In 2004 stierf hij aan een leverziekte, veroorzaakt door de drank, drugs en vele kalmeerpillen die hij kreeg in de gevangenis. Hij werd 51.

Netflix klaar met zes afleveringen

Het verhaal van Williamson kent zoveel plotwendingen en spanning dat het recht uit een misdaadthriller zou kunnen komen. Het was John Grisham die dat als eerste inzag en een boek schreef over zijn verhaal in 2006. Nu is Netflix klaar om The Innocent Man te tonen in zes afleveringen. Op 14 december zendt de streamingdienst voor het eerst een waardige opvolger van haar Making A Murderer uit.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees