Vier dagen op stap met het Belgische leger

FOTO. Het verhaal achter Donza Response, deel 1

'De Fotografen' liepen vier dagen mee met Donza Response en maakten niet alleen een karrenvracht foto’s maar beleefden af en toe net geen hachelijke, maar toch memorabele ogenblikken. Ive Steyaert en Catherine Lamont vertellen hun verhaal in vier afleveringen. Ive klom daarvoor in zijn pen en samen met Cat(herine) liet hij wel duizendmaal de ontspanner klikken.

Maandag 5 november 2018, na een verkwikkende herfstvakantie open ik in de academie nietsvermoedend een mailtje van Jasper, een mailtje met als onderwerp Donza Response. Jasper is de communicatieverantwoordelijke van het Stadsbestuur Deinze. Hoe verder ik de mail lees, hoe groter het kippenvel op mijn armen wordt, ik krijg het warm. Ik lees de mail een tweede keer… Droom ik? Ik nijp mezelf even in de linkerwang, ik ben wakker, ik droom niet. Wat ik lees, is echt. Cat en ik worden gevraagd om de grote legeroefening Donza Response in Deinze op de voet en vooral met het fototoestel te volgen. Natuurlijk antwoorden we alle twee volmondig ja! We voelen ons als een klein kind, je zou voor minder…

Vrijdag 23 november 2018. Cat in ik hebben om 14 uur afgesproken met Jasper voor een volledige briefing. Een briefing die maar liefst 2 uur duurt . Een briefing die, naarmate hij vordert, onze ogen groter doet worden, ons opnieuw een grote dosis kippenvel bezorgt. Cat en ik kijken elkaar met open mond aan, vooral wanneer we te horen krijgen dat we zullen mee vliegen met de Sea King. Op het eind salueren we symbolisch naar Jasper, we zijn klaar voor de strijd.

Maandag 26 november 2018. Mijn smartphonewekker schalt, de dag breekt aan. Buiten is het grauw, nat en kil. Iets na 9 uur kom ik aan bij de Leiespiegel, waar Cat en ik afgesproken hebben. We stellen aan de hand van briefingverslagen het roadbook op. Een uurtje later rijden we naar Astene om de overstromingssite, zoals deze in het  briefingsverslag vernoemd wordt, te verkennen. Veel is er niet te zien. We rijden door naar Vosselare Put, maar ook daar is er niets te ontdekken. We hebben de intentie terug naar Deinze te rijden.

Aan de Leieoever, waar het jaagpad begint, zien we 3 militairen staan. Ze blijken de organisatoren van de oefening te zijn, de soldate onder hen is de persverantwoordelijke van Donza Response. We zullen haar de volgende dagen nog vaak tegen het lijf lopen. Na ons kenbaar gemaakt te hebben, we hebben nog geen badges, leggen ze ons uit dat er reeds 500 zandzakjes geleverd zijn, maar dat er nog 15.500 zakjes moeten gevuld worden. Een klein gebied wordt dan onder water gezet en in dat gebied wordt er een dam gebouwd. Om 20 uur, en niet om 21 uur zoals in onze briefing vermeld staat, zal de Sea King een “gewond” persoon vanop de dam winchen en evacueren. We mogen dit niet doorgeven aan de militairen want zij weten van niets. Iets na half twaalf rijden we terug naar Deinze. We hebben nog een dik uur de tijd om op onze eerste belangrijke afspraak te zijn. Bij BrunO genieten we van een flink natje en een klein droogje.

Om kwart voor één worden we bij Jasper verwacht. We krijgen onze Donza response-badge en een oranje Deinze-hesje ,zodat we overal makkelijk toegang verkrijgen. Chantal bezorgt ons daarna twee Deinze-mutsen. We zijn nu helemaal klaar voor onze fotografische interventie.

Een kwartiertje later staan we bij onze eerste grote opdracht: de bouw van de noodbrug. Veel is er niet te zien, we lopen de site op. We worden uitgenodigd in de kleine legertent, de militairen zijn net aangekomen en maken zich klaar. Na een kort gesprek trekken we samen met hen naar buiten. Een Nederlandse firma levert ijzeren brugprofielen aan. Een grote groene militaire kraan plaatst de profielen. Heel langzaam krijgt de brug vorm. Ondertussen arriveert een heuse legercolonne met diverse militaire voertuigen. We besluiten ons actieterrein naar de militaire voertuigen te verleggen. We spreken heel wat militairen aan. Eentje heeft een grote oranje band om zijn arm, verraadt dit de landing van een helikopter? We wagen het erop en Cat vraagt de militair of er een helikopter op komst is. De militair bevestigt, onze adrenaline gaat de hoogte in.

Nauwelijks 10 minuten later komt er een Agusta-helikopter over gevlogen. Hij cirkelt een paar keer rond de Brielpoort om op aanwijzingen van de militair met de oranje arm, te landen. Daarbij worden we verrast door een zeer hevige downwind. Gelukkig hebben we onze Deinze-mutsen niet aan, anders waren die gaan vliegen… Onze kapsels, vooral dat van Cat, zijn er aan voor de moeite. De Agusta is geland voor een evacuatieoefening. De militairen oefenen het in- en uitladen van een slachtoffer op een draagberry, dat duurt een uurtje. Ondertussen worden we zelf aangesproken door de soldaten. Eentje vraagt me om een foto te nemen van “zijn” oude militaire bus, een Daf uit het jaar 1982, het jaar waarin mijn zus Karen geboren werd… Rond halfvijf stijgt de Agusta weer op. Cat en ik gaan naar huis, om even te rusten en ons voor te bereiden op de militaire actie in Astene.

Om halfacht haal ik Cat op. Mijn 15-jarige zoon Luca en mijn vrouw Petra zijn er ook bij. Aangezien iedereen mag en kan kijken naar de damwerkzaamheden en de Sea King-evacuatie, neem ik hen mee. Vooral Luca is heel tevreden maar algauw volgt de ontgoocheling. We zijn maar net in Astene als mijn smartphone rinkelt… Het is Jasper, de Sea King-evacuatie is afgeblazen. Ik meld het aan de anderen, Luca glimlacht maar verbergt op deze manier zijn ontgoocheling. Jasper meldt ons wel dat om 20 uur de militairen zullen aankomen om een lichtinstallatie op te zetten. Het is ondertussen 10 na 20… geen militairen te zien, enkel een wagen van het Militair Provinciecommando. We maken een praatje met één van hen. Een oudere militair legt uit wat het voertuig er staat te doen. Daarna kruipen we met zijn vieren terug in de auto en wachten… Iets wat de volgende dagen nog herhaald zal worden, wachten…

Uiteindelijk komt er beweging in. Eén voor één arriveren de legervrachtwagens. Een deel van hen, brengt militairen aan. Een ander deel brengt de lichtinstallatie aan. In een mum van tijd is er licht. Het wordt een va-et-vient van voertuigen en militairen. Petra en Luca hebben ondertussen opnieuw voor de warmte in de auto gekozen. Cat en ik volgen de gebeurtenissen van dichtbij. Een militair mini-dorp ontstaat. Even is er commotie als één van de grote vrachtwagens de modderige helling niet meer opgeraakt en zo niet meer uit de weide geraakt. De militairen worden zenuwachtiger en vragen ons en een aantal toeschouwers uit de weg te gaan. Bij een vierde poging lukt het, met heel wat geraas en rondvliegende modder geraakt de vrachtwagen op de weg. Het is nu reikhalzend uitkijken naar de tweede vrachtwagen. Die slaagt al bij zijn eerste poging. Cat en ik kijken elkaar aan, het is genoeg geweest voor vandaag. We vervoegen Petra en Luca in de auto en keren huiswaarts. Het is ondertussen al na 22 uur. (wordt vervolgd)

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio