Ultraloopster verlegt alle grenzen met 655 rondjes op de piste of 262 kilometer in 24 uur... dankzij taco’s en bier

Ultraloopster verlegt alle grenzen met 655 rondjes op de piste of 262 kilometer in 24 uur... dankzij taco’s en bier

Foto: AFP

Ultralopers zijn al een ras apart maar Camille Herron is zelfs daar een buitenbeentje. De Amerikaanse verlegde in 2018 alle grenzen door op een atletiekpiste 24 uur aan één stuk door rondjes te lopen. Ze vestigde in één klap twee wereldrecords: ze liep 655 en een half rondje (goed voor 262 kilometer) en bovendien voltooide ze de eerste 100 mijl (161 kilometer) in 13 uur en 25 minuten. Op het zwaarste moment kwam ze erdoor dankzij... taco’s en bier.

Camille Herron (37) trok in december uiteraard goed voorbereid naar de Desert Solstice in Arizona. Veertien jaar geleden was ze nog een “gewone”, recreatieve hardloopster die iets meer dan 100 kilometer per week aflegde. Haar echtgenoot was aanvankelijk de betere sporter maar ontdekte al snel het talent van zijn echtgenote. Op zijn aanraden koos ze resoluut voor de lange afstand en won 21 marathons. Maar toch had ze een nieuwe uitdaging nodig. Dat werd ultralopen.

Toen ze in 2015 haar eerste wedstrijd van 100 kilometer liep, brak ze meteen een legendarisch wereldrecord van Ann Trason. Dat was naar eigen zeggen de impuls die ze nodig had om zich volledig op haar nieuwe passie te storten. In 2018 besloot ze deel te nemen aan de Desert Solstice Invitational, waar 30 hardlopers op een 400 meter lange piste op een middelbare school in Phoenix ofwel 100 mijl (161 kilometer), ofwel 24 uur ofwel beide uitdagingen tegelijk af te leggen. Herron ging voor twee records.

Taco’s en bier

“Het was het verste dat ik ooit zou hebben gelopen en ik moest mijn hoofd voorbereiden op het idee van 24 uur lang te lopen, de nacht door”, vertelt ze aan de BBC. “Je wordt geconfronteerd met problemen die je op kortere afstanden niet hebt. Zo moet je door een periode waarin je lichaam wil gaan slapen.”

Haar klop kreeg ze ook middenin de nacht, toen ze nog zes uur te lopen had. Haar echtgenoot had echter een noodplan: “We hadden afgesproken dat als ik op zo’n punt zou komen, ik zou proberen om meer voedsel op te nemen”, zegt ze. “Ze zijn daarom naar het fastfoodrestaurant Taco Bell gegaan en hebben een paar dubbeldekker-taco’s voor me gekocht, en wat bier. Het voelde alsof ik een zombie was, alsof ik in een trance was. Ik wist niet echt wat ik meemaakte maar ik had het gevoel dat mijn geest mijn benen overnam.”

Uiteraard liep ze niet enkel op bier en taco’s: ze dronk ook cola, water en sportdranken.

 

 

Rolstoel

Om de verveling tegen te gaan, werd de looprichting op de piste om de vier uur omgedraaid. Dat was echter niet nodig voor Herron. “Verrassend genoeg was het niet zo eentonig. We waren omringd door heel wat toeschouwers en er was ook veel drama op de piste, met mensen stopten en kotsend naar het toilet liepen.”

Pas toen de 24 uur voorbij waren, stortte ze in. Ze moest in een rolstoel rondgereden worden, maar ze had nog steeds een lach op haar gezicht. Met 162.919 mijl was ze immers een wereldrecord rijker. De tweede plaats ging naar een man Jacob Jackson, die strandde op 157.58 mijl.

“Dat ik een zeer competitief mannenveld heb verslagen, was nog het meest opwindende. Op een bepaald moment werd de geest belangrijker dan het lichaam en viel de ongelijkheid tussen man en vrouw weg. Ik ben echt dolgelukkig”, besluit ze.

 

 

 

 

 

 

Corrigeer