Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)

Foto: AFP

Dertien dagen zijn er verstreken sinds de nietsvermoedende Julen (2) in een 107 meter diepe waterput viel en een gigantische reddingsactie op poten gezet werd om de peuter te redden. Een reconstructie. Het hoopvolle verhaal eindigde in een desillusie: het jongetje heeft het niet overleefd.

13 januari

Tijdens een uitstapje met de familie in het Spaanse bergdorp Totalán verliezen papa Jose Roselló en mama Vicky Garcia hun tweejarige zoontje Julen rond 14 uur even uit het oog. Jose wil een vuurtje maken en Vicky loopt bellend rond. En dan plots de verbazing, gevolgd door grote angst: hun oogappel is nergens meer te zien.

De doodsbange ouders alarmeren de politie nadat ze een zakje snoep vinden in de buurt van een put. Hun zoon blijkt in een schacht van amper 25 à 30 centimeter breed en 107 meter diep te zijn gevallen. Daar worden eerst vraagtekens bij geplaatst - kan een kind wel in zulke kleine opening geraken? - maar het is wel degelijk gebeurd. Waarom het prospectiegat van de put, die gegraven werd om op zoek te gaan naar water, niet afgedekt was, blijft tot op vandaag een raadsel.

De hulpdiensten snellen ter hulp en stellen met een camera vast dat op een diepte van ongeveer 75 meter aarde opgestapeld ligt. Het kind kunnen ze niet zien, maar ze gaan er wel van uit dat Julen zich daar bevindt. Het begin van een lijdensweg voor de reddingswerkers én de ouders.

14 januari

Julián Moreno van de lokale brandweer vertelt in de media dat hij bij zijn familie was toen de noodoproep binnenkwam. Binnen het half uur waren er ploegen ter plaatse van alle mogelijke hulpdiensten. Allemaal met hetzelfde doel: kleine Julen redden.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Een kolonel met vijf jaar ervaring en veel ervaring met noodsituaties, Jesús Esteban, wordt aangeduid om de reddingsactie in goede banen te leiden. Zijn eerste prioriteit: achterhalen of het wel goed gaat met Julen. Een firma gespecialiseerd in het reinigen van pijpen en schachten wordt ter hulp geroepen. Een camera wordt aan een touw vastgemaakt en naar beneden gelaten in de schacht. Die raakte de zandophoping, maar van Julen geen spoor. Heel wat zand en aarde wordt door een andere gespecialiseerde firma weggezogen in de hoop de jongen dan wel te kunnen zien, maar zonder succes.

De reddingswerkers broeden op dat moment al op een plan om twee tunnels te graven: een verticale en een horizontale. Zo zouden ze de blokkade kunnen bereiken waar Julen volgens hen is. De camera in de schacht geeft intussen hoop: op beelden zijn een zak snoep en een beker te zien die hij met zich meedroeg.

15 januari

De situatie wordt steeds ernstiger. Defensieminister Margarita Robles pleegt een telefoontje naar de Asturian Miners Lifesaving Brigade, een groep reddingswerkers die in 1987 ook hielp bij de wonderbaarlijke redding van de 18 maanden oude Jessica McClure, om hun hulp in te roepen. Een militair vliegtuig pikt acht specialisten op en vliegt hen naar Totalán.

De man die het gat geboord heeft, Antonio Garcia, komt even later naar de plaats van de reddingsactie. Hij legt uit hoe hij de schacht verstevigd heeft en maakt duidelijk dat het geen evidente opgave wordt om de blokkade te bereiken. De reddingsploegen geloven erin en begonnen met het afgraven van een berg, waar in ideale omstandigheden begonnen kan worden met het graven van de tunnels.

16 januari

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Vier dagen ligt Julen al onder de grond, maar van doemscenario’s wil José Antonio Berrocal niet weten. De baas van de Andalusische Grottenfederatie vertelt in de pers over gelijkaardige gevallen waarin personen soms tien dagen in leven bleven, ondanks minimale beweging en toevoer van lucht, eten en drank.

Ongeveer 300 reddingswerkers zijn begonnen aan de horizontale tunnel vanaf de eerder gegraven helling, in de hoop uit te komen waar Julen zich bevindt. Een parallelle tunnel met de schacht waar Julen inviel wordt ook gegraven. De zenuwen zijn gespannen, zeker omdat het graven zo traag vooruitgaat. Rond de schacht bevindt zich een stuk rots, niet eenvoudig om doorheen te geraken.

Julen is intussen wereldnieuws. De ouders ontvangen duizenden berichten van mensen die met hen meeleven en bieden hulp aan. Bijna in alle huizen van de 700 inwoners van Totalán wordt onderdak gegeven aan de reddingswerkers. De hele stad leeft mee.

Veel slapen doen de reddingswerkers niet. De klok rond werken ze zo hard als ze kunnen. “We hebben hoop”, zegt Moreno. “We werken omdat we geloven.”

17 januari

Het graven loopt niet van een leien dakje, onder andere door harde grondlagen en omdat er voor elke andere grondlaag vaak andere machines moeten worden ingezet. Bovendien is er telkens een risico op aardverschuivingen. Het is dan ook een van de ingewikkeldste reddingsoperaties ooit, zeggen Spaanse deskundigen.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Volgens ingenieur Juan Lopez Escobar is normaal minstens een maand voorbereiding nodig voor een operatie van deze omvang. Maar de tijd dringt in Totalán. “Het belangrijkste is om zo snel mogelijk naar de plek te komen waar Julen zit – op welke manier dan ook”, zegt Escobar. Maar wanneer ze bij Julen uitkomen, durft hij niet te zeggen. “Het is onbehaaglijk daarover te speculeren.”

Maar is Julen nog in leven? Dat weet niemand. De kans dat Julen gewond raakte bij zijn val in de put, is groot. Bovendien is het ’s nachts koud en is lang niet duidelijk of de peuter wel voldoende lucht heeft. Sowieso heeft de jongen geen eten en drinken. Reddingswerkers hopen dat Julen in een luchtbel zit op de bodem van de put.

De vader van de peuter heeft ook die hoop. “Ik blijf nog steeds hopen dat mijn zoon nog in leven is. Ik vraag iedereen om niet te stoppen totdat we hem gevonden hebben.” De man is wel kritisch over de aanpak van de Spaanse autoriteiten. “Het duurde lang voordat er grootschalige hulp werd ingezet. Nu zie ik dat er hard wordt gewerkt, dat er schot in de zaak zit.”

18 januari

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Zes dagen wordt al gegraven naar Julen. Het reddingsteam start met het boren van een verticale tunnel, die zou moeten uitkomen bij de plaats waar de tweejarige peuter vermoedelijk vast zit. “Het boren start in de vroege namiddag”, zegt Angel Garcia Vidal van het reddingsteam. “We hopen in enkele uren te slagen in iets wat normaal maanden zou duren om te plannen en uit te voeren. Alles wat we doen staat in het teken van zo snel mogelijk vooruitgaan.”

“We gaan zelfs geen minuut stoppen tot Julen gered is”, zegt Maria Gamez van de lokale overheid. “Niemand van het team twijfelt eraan dat we hem zullen vinden, en we hopen en hebben er vertrouwen in dat hij nog zal leven.”

Aanvankelijk werd gedacht dat één verticale tunnel voldoende zou zijn, maar daar kwamen de ingenieurs intussen op terug. De tweede zou de kans op redding vergroten. Maar voor die tweede tunnel gebouwd kan worden, moet de grond egaal gemaakt worden om de machinerie toe te laten veilig te werken.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Zodra de tunnel dertig meter diep is, zal er gat van 1,2 meter breedte gemaakt worden om nog vijftig meter dieper te geraken. Hoelang dat zal duren, is niet zeker. “In ideale omstandigheden duurt dat 12 tot 16 uur. Hier kan dat variëren door het ons onbekende terrein”, zegt Garcia Vidal. Daarna komt het team op hoogte van de blokkade waar het kind volgens hen vast zou zitten, op 71 meter diepte.

19 januari

Het is zaterdag, en het boren van de tunnels zal nog zeker tot maandag duren, zeggen de reddingswerkers. Ze hebben nog maar 15 meter diep geboord, en de jongen zit op 60 meter diepte. Als er geen problemen meer opduiken kunnen ze zondag starten met een het boren van een horizontale tunnel, de laatste stap in de redding van Julen. Een race tegen de klok, terwijl de hoop om de 2-jarige nog levend terug te vinden slinkt met de minuut.

De hele nacht van vrijdag op zaterdag is gewerkt aan de bouw van een platform waarop een grote boormachine van 75 ton stabiel moet kunnen staan. Verschillende graafmachines waren vannacht bezig aan die werken, maar bij het effenen van de grond stootten de arbeiders op nieuwe rotsblokken, wat voor verdere vertraging zorgt.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Als het platform af is en de machine gemonteerd is, moet ze een bergingstunnel boren die loodrecht op de schacht moet staan. In eerste instantie is het plan om op 80 meter diepte te boren. Daarna moeten ervaren mijnwerkers een verbinding met de schacht aanleggen, om met een robotcamera dieper naar Julen te zoeken. Er wordt ook een bodemradar uit Zweden ingezet.

De buurtbewoners brengen eten, dekens en andere benodigdheden voor iedereen die bij de actie betrokken is. Het bisdom van Malaga heeft alle congregaties opgeroepen om te bidden voor de kleine Julen. Het ziet er steeds minder goed uit voor de jongen, maar niemand geeft de hoop op.

20 januari

De reddingswerkers zijn al 30 meter diep geraakt met de graafwerken. Ook afgelopen nacht werd gestoten op een groot stuk rots, waardoor de graafwerken vertragingen opliepen.

21 januari

52 meter diep zijn ze al, de enthousiaste en gedreven werkers die niets liever willen dan Julen redden. Ze hadden gehoopt om de 60 meter diepe tunnel nu al afgewerkt te hebben, maar dat is alweer niet gelukt. In 36 uur tijd werd al meer dan 35.000 kubieke meter grond verplaatst. “Er heeft nog nooit zo’n reddingsoperatie als deze plaatsgevonden in de hele wereld”, aldus een specialist van de brandweer van de provincie Málaga.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Nog maar acht meter te gaan dus, maar ook dan zijn ze nog niet meteen bij Julen. Zodra ze een diepte van 60 meter bereikt hebben, moeten de reddingswerkers nog een vier meter lange verbinding naar de schacht maken. Aangezien ze die verbinding met de hand moeten uitgraven, zal dat nog meerdere uren in beslag nemen. Vermoedelijk zal Julen ten vroegste dinsdagochtend bereikt kunnen worden. Op dit moment bekijken technici hoe ze het vervolg van de graafwerken best aanpakken. Voorlopig is niet duidelijk of het kindje nog leeft.

22 januari

Na liefst 55 uur is de tunnel van 60 meter diep een feit. “Eindelijk”, zeggen de reddingswerkers. Maar Julen kan nog niet meteen gevonden worden. De koker loopt parallel aan de diepe schacht waar het tweejarig jongetje acht dagen geleden in viel, maar hij moet eerst verstevigd worden, wat nog vijf à zes uur zal duren.

Daarna zullen de mijnwerkers vanuit Asturias nog een zijwaartse tunnel moeten uithakken van een meter of vier. De hoop is dat ze dan direct uitkomen in een ruimte in de put (onder een laag harde aarde) waar Julen zich bevindt. Dat zou wellicht in het totaal nog 24 uur in beslag nemen, zo verwachten de reddingswerkers. Als er zich geen nieuwe tegenslag voordoet...

23 januari

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Op foto’s is te zien hoe José in tranen uitbarst. Je zou voor minder: voor de zoveelste dag op een rij krijgen de reddingswerkers met een tegenslag te maken. “Technische moeilijkheden”, krijgt hij te horen.

Al meer dan een week verzetten de reddingswerkers inmiddels hemel en aarde. De ingenieurs waren al begonnen met de plaatsing van metalen versteviging in de horizontale tunnel toen het opnieuw fout liep. Op een diepte van veertig meter bleek dat er “onregelmatigheden” waren in de wand, waardoor de metalen buizen er niet door konden. Het metaal moest er weer uit en het boren herbegon. Liefst 40.000 ton aarde is intussen verplaatst.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

“Het is onmogelijk om te voorspellen hoelang de operatie nog zal duren”, zegt een woordvoerder van de regionale overheid. Eenmaal de metalen bekleding is geplaatst, is het de bedoeling om een lift naar beneden te laten in de schacht. De reddingwerkers moeten dan nog een horizontale tunnel van vier meter graven – op hun knieën of al liggend – om in de schacht te geraken.

24 januari

De hoop wordt opgegeven. “De kans om kleine Julen nog levend te vinden, is zo goed als onbestaande”, zeggen specialisten in zowat alle kranten. De wereld houdt de adem in, maar de reddingswerkers geven het goede voorbeeld en doen zonder verpinken voort.

Er blijft ongeveer 20 meter te verstevigen van de verticale schacht en dan kunnen de acht mannen van de reddingsbrigade uit Hunosa, gespecialiseerd in mijnbouw, in actie schieten om de uiteindelijke horizontale galerij van ongeveer vier meter te maken.

De krant El Pais beseft dat het misschien te laat is, maar heeft veel lof voor de reddingswerkers: “Ze zijn specialisten in bergingsacties. Ze bestaan al meer dan 100 jaar, niemand is meer ervaren.”

25 januari

De ouders weten met zichzelf geen blijf, maar geven niet op. Zelfs niet wanneer blijkt dat de parallelle verticale schacht te schuin is gegraven, waardoor de buizen die de put tegen instorting moeten beschermen ergens halverwege bleven steken.

Van wanhoop naar hoop en weer terug in 13 bange dagen: zo verliep de reddingsactie voor kleine Julen (2)
Foto: AFP

Neen, ook de hulpverleners geven niet op. Zij gaan voor een extra krachtinspanning. Een speciaal gefabriceerde lift is in de schacht geplaatst, waarmee de mijnwerkers zijn afgedaald. Met kabels hebben ze de metalen capsule in de schacht laten zakken. Die is 1,05 meter breed en 2,5 meter hoog, genoeg voor twee volwassenen en een klein pakket reddingsmateriaal. Ook is er voldoende plaats gelaten om de peuter naar boven te kunnen brengen. Op de vloer zit een rooster dat kan worden weggehaald. Daarin kan nog 500 kilo aarde, voor het geval er nog grond moet worden weggeschept om tot bij Julen te geraken. De mijnwerkers in de Cerro de la Corona verwachten dat het om nog ongeveer vier meter extra tunnel zal gaan.

De lift is niet het enige speciale laatste reddingsmiddel, de Guardia Civil heeft er preventief voor gekozen om explosieven te laten klaarleggen. Die worden vier keer gebruikt om de moeilijke en harde stukken het hoofd te bieden.

“Het zou jammer zijn als dit alles voor niets is geweest”, zegt Santiago Suárez (54), een van de mijnwerkers. “We doen alles wat we kunnen om de jongen eruit te halen. Het reddingsteam is één grote familie geworden. We moeten blindelings op elkaar kunnen vertrouwen.”

26 januari

En de afloop is diegene waar iedereen dertien dagen lang voor gevreesd heeft: kleine Julen leeft niet meer. Het verhoopte mirakel blijft uit.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees