Dit is een exclusief artikel voor jou.
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

COLUMN. “Wanneer staat er eens een sporter op die zegt: ‘Oma, goed dat je dood bent’?”

COLUMN. “Wanneer staat er eens een sporter op die zegt: ‘Oma, goed dat je dood bent’?”

Weet u wat mij erg stoort? Sporters die hun overleden oma bedanken. Ze winnen Wimbledon, zakken door hun knieën en daarna wijzen ze naar boven. Daar heeft – volgens sporters – een hele tribune vol met overleden oma’s naar een wedstrijdje tennis zitten kijken. Daarna zeggen ze in een microfoon: “Bedankt oma. Je was bij me, deze wedstrijd. Ik voelde je kracht. Ik zal je nooit vergeten, oma.”

Ik vind dat een nogal narcistische manier van denken. Je oma heeft een leven lang naar je moeten kijken, ze heeft je moeten verwennen met snoep, ze heeft naar je eerste vriendje of vriendinnetje moeten ...

Het beste van Enkel voor abonnees