Uma Chine: Drummer stuwt zingende bergsirenes vooruit

Uma Chine, de nieuwe Gentse groep rond zangeres-gitariste Nele De Gussem, is nog niet lang genoeg aan de slag om al meteen in Champions League te spelen, dus hoeft het niet te verwonderen dat de zaal van de Handelsbeurs lang niet helemaal volgelopen was. Wel veel Gentse collega's muzikanten in de zaal. Ook dat hoeft niet te verwonderen, want Nele De Gussem stelde haar nieuwe groep samen met muzikanten die ook al in andere groepen aan de slag zijn. De groep slaagde er in een ietwat bevreemdende en verslavende sfeer neer te zetten.

Uma Chine, dat zijn naast Nele De Gussem ook de tweelingzussen Rana en Sherien Holail Mohamed, die samen met nog 4 andere zussen de groep Binti vormen. Om in voetbaltermen te blijven speelde Uma Chine in een 3-3 opstelling: drie dames in de voorlijn, drie mannen op de achtergrond: bassist Nils Vermeulen (Jukwaa),  Gilles Vandecaveye-Pinoy (Steiger en PJDS) aan de synths, en Simon Raman op drums (ook bekend van Steiger en Ivy Falls.) 

Het was vooral drummer Simon Raman die zich permanent liet horen. Het leek wel of hij vanuit zijn achterzittende positie het ritme bepaalde en besliste welke richting het uitging: Raman bediende zich vooral van paukstokken en hanteerde ook de drumpedaal stevig. Toen we tegen de zijwand van de concertzaal van de Handelsbeurs leunden vroegen we ons even af of er iets met onze bloeddruk scheelde, al is die al ruim drie decennia onder controle door medicatie. Maar even voelen aan de wand bevestigde ons vermoeden: het was de muur die trilde.

In de voorlinie dus drie jonge vrouwen: Nele De Gussem als frontvrouw op gitaar en zang, de Binti-zussen die bijna permanent meerstemmig meezongen, en met de regelmaat van een klok ook nog percussieinstrumentjes bedienden. Samen met de bliepgeluiden van de synths zorgde dat voor een ietwat bevreemdend maar aangenaam geluid. Mee door de meerstemmigheid, en/of door het volume van de instrumenten van drie andere muzikanten in de achterlinie, waren de teksten niet echt goed te begrijpen. Niet dat zoiets echt stoorde, een en ander droeg bij tot een sfeer die zou kunnen omschreven worden als sirenengezang dat weergalmt tussen de bergen.

Bergen. Nele De Gussem had in een interview met De Gentenaar eerder gezegd dat ze bij het maken van de plaat twee jaar lang een kleurrijke schilderij van de Amerikaanse artiest Juan Charlie Beaz. Daarop staat ondermeer een zonsondergang (uitgebeeld door een halve kiwi) in het gebergte. Kleurrijk, ietwat absurd ook, optimistisch. Aan die tekening moesten we inderdaad denken bij de samenzang van de drie zangeressen:  een duidelijk hoorbaar geluid, met een bepalende sfeer, dat vanuit de verte achter de bergen komt en die bergen overstijgt en nieuwsgierig maakt naar wat ze precies zingen.

Het concert van Uma Chine in de Handelsbeurs was de aftrap van een kleine tournee in Nederland en Duitsland. Donderdag 14 februari staat de groep in Breda, daarna volgen nog een vijftal concerten in Duitsland, waaronder Berlijn, Dortmund en Hannover. Info over Uma Chine via deze link en op hun Facebookpagina.

De groep Headwalking, waarin met Simon Raman en Gilles Vandecaveye-Pinoy ook twee leden van Uma Chine spelen, verzorgde het voorprogramma.

 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio