Dit is een exclusief artikel voor jou.
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

Onze man keek naar ‘Trafiek Axel’: “Oscar voor beste acteur in programma met verborgen camera”

Het tv-rapport van Tom

Onze man keek naar ‘Trafiek Axel’: “Oscar voor beste acteur in programma met verborgen camera”

Ik vind het triest dat je in India een kind kunt kopen, laat daar geen misverstand over bestaan. Maar van de eerste aflevering van Trafiek Axel herinner ik me toch vooral de scène waarin Axel Daeseleire in een pizzatent in de stad Jalandhar een gooi doet naar de Oscar voor beste acteur in een programma met verborgen camera. Daeseleire hangt tegenover een handelaar in kinderen de wanhopige westerling uit die werkelijk álles heeft geprobeerd om een gezin te stichten met zijn vriendin, die hij “my wife” noemt. “Ook al zijn we niet getrouwd.” Toen Daeseleire vertelde dat zelfs zijn pogingen tot adoptie drie keer waren geweigerd, liet hij zijn adem ­stokken, alsof hij opkomende tranen inslikte. “Sorry, my ­wife, mijn vriendin, heeft het heel moeilijk.”

De kinderverkoper slikte het als pizza. Hoedje af ook voor het risico dat Axel Daese­leire hier nam: voor hetzelfde geld had de kinder­handelaar hem herkend als Jan Verplancke, de gangster uit ...

Het beste van Enkel voor abonnees