STRAFSTE GENTENAAR: Guido De Leeuw maakte Trefpunt groot. “Ik hoop stilletjes dat ze nog een beetje naar mij luisteren”

STRAFSTE GENTENAAR: Guido De Leeuw maakte Trefpunt groot. “Ik hoop stilletjes dat ze nog een beetje naar mij luisteren”

Guido De Leeuw: “Ik hoop echt dat de Gentse Feesten Gents blijven. Maar ook niet alléén Gents.” Foto: David Van Hecke

Gent -

Hij is gepensioneerd en heeft ondertussen meer dan een paar afscheidsfeestjes achter de rug. Maar Guido De Leeuw (65) doet nog een beetje voort. Zo wil hij werk maken van het archief van Trefpunt, bij Sint-Jacobs, waar de heropleving van de Gentse Feesten begon.

Het was 1971 toen de 18-jarige Guido De Leeuw vanuit Merelbeke, vol bewondering voor Walter De Buck, naar Trefpunt trok. Of hij kon meehelpen aan de Gentse Feesten bij Sint-Jacobs? Die waren daar twee jaar eerder, in 1969, van start gegaan. “Het was de tijd van de hippiecultuur, van Woodstock, en bij Sint-Jacobs was die artistieke, alternatieve cultuur goed voelbaar. Ik voelde me hier goed aanvaard.”

Gust de wortelschreper

De Leeuw had een fotografieopleiding genoten en werkte voor Theater Arena. Daarna ging hij zeven jaar aan de slag in Vooruit. “Aanvankelijk kon ik dat nog combineren met Trefpunt, maar sinds de jaren 90 werkte ik er voltijds”, vertelt De Leeuw, die de chronologie van zijn verhaal af en toe verlaat om anekdotes op te diepen. Over hoe de politie de Feesten kwam stilleggen. Over films die ’s nachts in openlucht werden geprojecteerd. Over de figuren die door de Gentse Feesten bekende stadsgenoten werden. Spanders, die met bakken Duvel rondging. Marc Van Hecke, die het geluid bediende. Coenraed de Waele, de dichter die dagenlang in een rieten kooi in een boom hing. Gust de wortelschreper. “En dan was er nog Paul De Braeckeleer, die met constructies als Het Ei en De Koe opzien baarde. zijn bedrijf De Muur is nu een gevestigd decorbouwer.”

De Leeuw benadrukt graag dat Sint-Jacobs veel meer was dan optredens alleen. “De culturele inslag was er van in de beginjaren en is alleen maar groter geworden.” Hij rekent daarbij het Internationaal Straattheaterfestival, de eigen affiche die Trefpunt elk jaar laat maken door een andere Gentse artiest, maar ook de aankleding van het plein. Met fotomuren van bekende en onbekende Gentenaars, en natuurlijk ook het schitterende ­decor van de Scala van Milaan, gemaakt naar aanleiding van 25 jaar Gentse Feesten, dat ondertussen heel Europa rond is gereisd.

Progressief Vlaanderen

“In het begin van de Feesten leek het inderdaad dat heel progressief Vlaanderen bij Sint-Jacobs zat, maar al snel bereikten we een breder publiek. Ook Walter De Buck had die tweeledigheid: enerzijds was hij de hippiekunstenaar, anderzijds heeft hij er veel aan gedaan om de schat aan Gentse volksliedjes te bewaren en bij een breed publiek te brengen.”

De Leeuw bladert verder door zijn geheugen. “Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden dat Trefpunt niet alleen receptief programmeerde, maar artiesten ook de kans gaf om eigen producties te maken. Zoals Vlernika, Niños de la guerra, een productie rond de Spaanse oorlogskinderen waaraan Manuel Mugica Gonzalez, oud-woordvoerder van de Gentse politie en nu gemeenteraadslid, heeft meegewerkt.”

Zotte dingen

“Ik hoop echt dat de Feesten Gents blijven. Maar ook niet alléén Gents. Dat er plaats blijft voor interessante en zotte dingen. En dat men voor de programmatie niet alleen in de rekken kijkt maar ook zelf creatief aan de slag gaat. Als gepensioneerde kan ik nu nog wel eens mijn gedacht zeggen. Ik besef dat ze er geen rekening mee hoeven te houden. Maar stilletjes hoop ik dat ze toch een beetje zullen luisteren.”

Stem hier voor De Strafste Gentenaar 2019.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio