Dit is een exclusief artikel voor jou.
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

“Maatschappelijke verdienste zou in een vonnis altijd moeten meespelen. Niet alleen omdat iemand na lang studeren arts werd”

COMMENTAAR

“Maatschappelijke verdienste zou in een vonnis altijd moeten meespelen. Niet alleen omdat iemand na lang studeren arts werd”

Foto: Marc Herremans - Corelio

Veroordeeld voor kindermoord. 26 jaar cel gevraagd. Ze kreeg vijf jaar waarvan alleen de voorhechtenis effectief was. Na 22 maanden mocht Mehr­naz Didgar gisterochtend de gevangenis verlaten. Als die vaststellingen op een rijtje worden gezet, hoeft het niet te verwonderen dat er algemeen een mengeling van consternatie en ­onbegrip heerst. Het verdict lijkt onbegrijpelijk. Nochtans is het geveld door twaalf juryleden en het hof van assisen. Van hen wordt verwacht dat ze in eer en geweten op basis van wat ze gehoord en gezien hebben, de strafmaat afkloppen. Er wordt daarbij ook rekening gehouden met verzachtende omstandigheden die de jaren cel doen teruglopen. Het bekennen van de feiten wordt aangegrepen. Het betuigen van spijt helpt altijd. Positieve getuigenissen over het karakter van de beklaagde ook. Het zijn de klassiekers, net zoals het voorleggen van een smetteloos strafregister. Het aantal verzachtende omstandigheden is op zich onuitputtelijk.

Uitzonderlijk werd dit keer het beroep van neurochirurg opgevoerd. De beklaagde had als arts een lang pad van groot maatschappelijk nut afgelegd voor ze vreselijk in de fout ging. Ze had als arts veel ...

Het beste van Enkel voor abonnees