Dit is een exclusief artikel voor jou.
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

COLUMN. “Pieter De Crem loofde de moed van politici. Al was niet meteen duidelijk welk soort moed dat is”

MIJLEMANS REKENT AF

COLUMN. “Pieter De Crem loofde de moed van politici. Al was niet meteen duidelijk welk soort moed dat is”

Foto: BELGA

Ooit heb ik campagne gevoerd bij een verkiezing. Die voor het presidium. Bedoeld als grap om de zelfingenomen mannetjes met hun linten en petjes voor schut te zetten. Het partijprogramma telde drie beloftes, gedragen door argumentatie. Geen doop. Wie behoefte heeft aan opgelegde vernedering, kon het contactadres van een sm-club krijgen. Geen cantus. Wie zich de pleuris wou zuipen, moest dat doen uit overtuiging, niet omdat een stoethaspel het dirigeert. Geen prae­sidium. Na de overwinning zou de moedige beslissing genomen worden het praesidium onmiddellijk op te heffen. Omdat we net zoals de andere kandidaten een bende halve zolen waren. Tot ieders, en onze, verbazing wonnen we. Tot woede van de tegenpartij deden we ook wat we beloofd hadden.

Ik moest eraan denken toen ik Pieter De Crem las. Hij sprak zoals steeds in afgewogen gewichtige woorden. “Ofwel stap je in de politiek en ben je moedig. Ofwel stap je niet in de politiek.” ...

Het beste van Enkel voor abonnees