Corrigeer
camera closecorrect down eyefacebook Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

Janosch (14) wacht al tien jaar op zijn persoonlijk budget.  Wim Kempenaers

Wegwerken van wachtlijsten de komende jaren kost handenvol geld

1,6 miljard Zoveel kost het om gehandicapten te geven waar ze recht op hebben

Als gehandicapte vijftien jaar of langer wachten op de hulp waarop je recht hebt. De kans is onbestaande dat we straks in Vlaanderen verlost zijn van dergelijke schrijnende toestanden. Dat blijkt uit nieuwe schattingen. Om de wachtlijsten weg te werken tegen 2024, moet de volgende regering maar liefst 1,6 miljard euro extra investeren. Dat is 600 miljoen euro meer dan er beschikbaar is voor álle beleidsdomeinen.

Janosch (14) wacht al tien jaar: “Zeg dan meteen dat we er niet op moeten rekenen”

“Er is meer geld nodig. Veel meer geld.” De boodschap van afscheidnemend minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) dinsdag in het parlement was helder en duidelijk. De huidige Vlaamse regering pompte de voorbije jaren 330 miljoen euro in de sector van mensen met een beperking. Een grote stap vooruit, maar volstrekt onvoldoende om alle noden te beantwoorden. Dat blijkt uit nieuwe schattingen. Het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) berekende dat tegen 2024 maar liefst 1,6 miljard euro nodig is. Een enorm bedrag, zeker als je weet dat de volgende regering volgens een raming van eind vorig jaar in totaal een beleidsruimte heeft van slechts één miljard.

Het VAPH becijferde in totaal drie scenario’s. Een maximaal scenario (dat dus 1,6 miljard kost), een tussenscenario, en een minimaal scenario. Zelfs in dat laatste geval is er de komende jaren 204 miljoen euro extra nodig. En daarmee voldoet Vlaanderen louter en alleen aan zijn wettelijke verplichtingen.

Interesse groeit

Zo’n 58.000 mensen krijgen volgens de laatste cijfers ondersteuning van het VAPH. Daartegenover staan op de wachtlijst – alleen al bij de volwassenen – 15.000 mensen. Een vierde van hen krijgt helemaal geen hulp, drie vierde krijgt maar een deel van waar ze recht op hebben.

“Dankzij de investeringen van de voorbije jaren, helpen we op dit moment meer mensen dan ooit”, zegt Karina De Beule van het VAPH. “Alleen zien we dat de groep rechthebbenden nog sneller groeit dan het aanbod. Het nieuwe systeem (waarbij het geld naar de mensen gaat in plaats van de voorzieningen, nvdr.) spreekt meer aan, en er komen nieuwe handicaps bij – zoals autisme – die nu veel vaker erkend worden.”

Nieuwe campagne

De bekendmaking van de cijfers valt samen met de start van een nieuwe campagne van zes organisaties uit de gehandicaptensector. Zij vragen de volgende regering wel degelijk komaf te maken met de wachtlijsten. “Wij eisen dat adequate hulp een afdwingbaar recht wordt”, zegt Kim Vercruysse van het consortium achter #ikwachtmee. “De regering verstopt zich nu achter het beperkte budget, maar ze kan er wel degelijk voor kiezen meer geld vrij te maken. We vragen politici goed na te denken over het alternatief. Het is of investeren of duizenden kwetsbare mensen in de kou laten.”

Janosch (14) wacht al tien jaar: “Zeg dan meteen dat we er niet op moeten rekenen”

Janosch Dupont uit Heist-Op-den-Berg zit in een rolstoel en is zwaar hulpbehoevend. In 2009 vroeg zijn familie voor het eerst een persoonlijk budget aan. De tiener heeft daar ook officieel recht op. Alleen is er jaar na jaar te weinig budget, en valt hij telkens uit de boot.

Vandaag is hij het gezicht van de nieuwe campagne #ikwachtmee. “Ik vind het vreemd dat de politiek nu pas heeft berekend wat het kost om iedereen te helpen”, zegt zijn vader Gert. “Een opa die al zijn kleinkinderen wil steunen, kijkt toch ook eerst in zijn portefeuille?”

Voor de familie van Janosch, die nu in een dagcentrum verblijft, zou een persoonlijk budget een enorm verschil maken. “We rijden nu elke dag 100 kilometer”, zegt Gert. “Mijn partner werkt halftijds, ik aanvaard als freelancer minder opdrachten. We willen zo graag ons leven ordentelijk plannen, in plaats van ons te beredderen. En Janosch voltijds naar school sturen ook. Dat is nu allemaal onmogelijk.” (jom)