Dit is een exclusief artikel voor jou.

Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >
Corrigeer
camera closecorrect down facebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

Doris Day: een kraakhelder, maar wat saai imago.  ISOPIX

‘Que sera, sera’: Doris Day is niet meer

De jongere generaties linken haar naam aan een liedje van de Nederlandse band Doe Maar, voor de ouderen is ze een icoon. Maandag overleed filmster en zangeres Doris Day. Ze werd 97 en is wereldberoemd dankzij haar vertolking van Que sera, sera.

Hé, er is geen bal op de tv, alleen een film met Doris Day, zo zong Doe Maar in 1982. De manier waarop de Nederlandse groep ietwat geringschattend haar naam gebruikte, is typerend voor het stoffige imago dat Doris Day in de jaren tachtig al had gekregen. Day was de ster van talloze (muzikale) komedies uit de jaren vijftig en zestig, maar haar nette, parmantige stijl overleefde de culturele en seksuele revolutie van de sixties niet. Daardoor draaide ze in 1968 al haar laatste speelfilm, With six you get eggroll. Toch kreeg haar carrière nog een onverwacht staartje met The Doris Day Show, een sitcom die het deuntje Que sera, sera als kenwijsje gebruikte. Het zou uiteindelijk een van haar bekendste nummers worden.

Niet dat Doris Day meteen stond te springen om het witte doek in te ruilen voor het kleine scherm. Maar ze had weinig keuze. Toen haar echtgenoot en manager, Marty Melcher, in 1968 overleed, bleek hij te hebben beloofd dat ze zou meedoen aan een reeks tv-shows. Day kon niet onder het contract uit en uiteindelijk mocht ze zich nog gelukkig prijzen. Marty liet haar immers achter met een reusachtige berg schulden en om het faillissement te vermijden aanvaardde ze zelfs nog extra tv-specials.

Vier keer eeuwige trouw

Haar preutse films bezorgden Doris Day dan wel een kraakhelder imago, op de huwelijks- en scheidingsmarkt was ze behoorlijk actief. In totaal trouwde ze vier keer, drie keer maakte haar huwelijksbootje al na enkele jaren water. Uit haar eerste huwelijk met muzikant Al Jorden kreeg ze haar enige kind, een zoon die de naam Terry kreeg. Terry werd later door Marty Melcher geadopteerd. Haar volgende echtgenoot, muzikant George William Weidler, kostte haar bijna het leven. De man liet haar aansluiten bij een christelijke sekte die ervan uitging dat ziekten enkel met gebed konden worden genezen. Toen ze een knobbeltje ontdekte dat op kanker wees, raadpleegde Day dan ook geen dokter. Ze had geluk, het gezwel bleek achteraf goedaardig.

Goedaardig was ook haar laatste man, Barry Comden, de chef van een restaurant waar Day kind aan huis was. De man won haar hart door haar vleesrestjes mee te geven voor haar honden. Een niet onbelangrijke geste, want eenmaal haar ster als artieste gedoofd – en ook haar huwelijk met Barry afgelopen – stortte Day zich volledig op haar andere passie: dieren. Ze stichtte verschillende dierenrechtenorganisaties en als ze nog eens op het publieke forum verscheen, dan was het om haar stem te verheffen in het dierenrechtendebat.

Longontsteking

In 2011 zong ze plots nog eens een album in, haar eerste in 20 jaar. Op My heart stonden niet eerder uitgegeven opnamen en de opbrengst ging uiteraard naar de Doris Day Animal League. Het album bracht haar nog even in herinnering, maar de grote dagen waren toen allang voorbij.

Ongestoord, omringd door haar naaste familie, overleed de artieste afgelopen maandag in Los Angeles aan een banale longontsteking. Zo moest het blijkbaar zijn.

Het beste van Enkel voor abonnees