Levenslang voor ex-verpleger die mogelijk meer dan 300 patiënten doodspoot

Hij ging kamer binnen, zette alarm af, gaf spuit, en ging weer naar buiten

Hij ging kamer binnen, zette alarm af, gaf spuit, en ging weer naar buiten

Foto: Mohssen Assanimoghaddam/dpa Pool

Geen verrassing op het proces tegen Niels Högel. De Duitse verpleger krijgt levenslang voor de bewezen moord op 85 patiënten. Hij gaf ze allemaal een dodelijk spuitje en trachtte hen nadien nog te redden. Högel wilde een held zijn. Maar hij werd de grootste Duitse massamoordenaar sinds WO II.

Grote vent. Zwart achterover gekamd haar. Getrimd baardje. En vaak in kaki gekleed. Niels Högel had iets van Rambo. Zo liet hij zich ook graag noemen door zijn collega’s: Reddingsrambo. Niemand kon zo goed patiënten reanimeren als hij. Vooral omdat hij bijna altijd als eerste ter plaatse was.

Hij ging kamer binnen, zette alarm af, gaf spuit, en ging weer naar buiten

Tussen 1999 en 2005 werkte Niels Högel op de spoeddienst in twee ziekenhuizen. Daar heeft hij mogelijk meer dan 300 patiënten gedood. Altijd op dezelfde manier. Hij wachtte tot de collega’s waren gaan eten, dook dan een eenpersoonskamer binnen, zette het alarm af, spoot de patiënt een overdosis van het medicijn Gilurytmal in, en ging weer naar buiten. Na 30 seconden deed het medicijn het hart stilvallen, waardoor het alarm weer aansloeg en afging. Dan passeerde Niels Högel toevallig en kon hij de patiënt als eerste reanimeren. Soms met succes. Vandaar de bijnaam Reddingsrambo. Maar zeer vaak kwam zijn hulp te laat.

Euforische vader

Op 7 februari 2001 pleegde Högel zijn eerste moord. Hij was toen twee maanden aan de slag in het ziekenhuis van Oldenburg, waar hij stage had gelopen. Allicht pleegde hij 35 moorden in Oldenburg. In 2002 wilde de hoofdarts van het ziekenhuis niet meer samenwerken met Högel. Hij vermoedde “iets”, maar kon niets bewijzen. Högel kreeg zijn ontslag, maar ook een mooie aanbevelingsbrief waarmee hij direct aan de slag kon in het ziekenhuis van Delmenhorst. Daar liet Högel alle remmen los.

Hij ging kamer binnen, zette alarm af, gaf spuit, en ging weer naar buiten
Het ziekenhuis van Delmenhorst.

“Alles ging me plots voor de wind”, zei hij op zijn proces. “Ik had weer werk, een vriendin en al snel was er een kind op komst. Ik leefde in een trance. Ik wilde steeds beter worden in het redden van mensen en daarom gaf ik steeds meer patiënten een Gilurytmal-inspuiting om er dan zo veel mogelijk van de dood te kunnen redden.”

Niels Högel vertelde hoe hij op de dag van de geboorte van zijn dochter een 84-jarige vrouw een inspuiting gaf. “’s Morgens was mijn vrouw bevallen van onze dochter. Ik voelde me God. Ik had dat leven gemaakt. Dan ging ik een verdieping lager werken. Ik zag die oude vrouw van 84 en dacht: God zal je weer tot leven wekken. Ik gaf haar een spuit en een minuut later trachtte ik haar als eerste te reanimeren. Helaas, ze was te oud geworden.”

Laatste dienst

Högels daden vielen op. Eerst in de cijfers. Voor zijn komst stierven gemiddeld 84 mensen per jaar in het Delmenhorst-ziekenhuis. In 2003 steeg dat naar 177. In 2004 waren dat er 170. Er was een vermoeden dat Högel mogelijk “iets” fout deed. In 2005 was de directie van plan hem een andere taak te geven, na zijn vakantie. Op 24 juni deed Högel zijn laatste dienst op intensieve zorgen. Om 19.05 uur ging hij de kamer binnen van Renate R. (67). Net toen hij haar de dodelijke spuit zou geven, kwam een andere verpleegster binnen. Högel kon geen kant meer uit.

Het ziekenhuis belde meteen de politie. Högel werd aangehouden en verscheen in 2008 voor de rechter, die hem tot 5,5 jaar veroordeelde voor poging tot moord op Renate R.

Hij ging kamer binnen, zette alarm af, gaf spuit, en ging weer naar buiten
Niels Högel met zijn advocate Ulrike Baumann.

Maar de politie bleef zoeken en kon steeds meer ziekenhuisdoden aan Högel linken. In 2015 stond hij weer voor de rechter. Die achtte zes moorden bewezen en gaf Högel levenslang. In Duitsland kan je dan na vijftien jaar vrijkomen. Dat wilden de onderzoekers echter niet en ze bleven meer slachtoffers zoeken.

Graven in Polen en Turkije

Uiteindelijk zijn op 67 kerkhoven 134 lichamen opgegraven. De speurders lieten zelfs in Polen en Turkije graven openbreken. Alles samen konden ze 85 lijken vinden, met nog sporen van een overdosis Gilurytmal. “Maar allicht heeft Högel meer dan 300 doden op zijn geweten, want veel van zijn slachtoffers zijn gecremeerd”, zei het hoofd van het onderzoeksteam tijdens het proces.

Straks start nog een proces in deze zaak. Het Duitse openbaar ministerie acht twee artsen en twee hoofdverplegers medeverantwoordelijk. Zij waren te onachtzaam. Sinds Högel hebben sommige Duitse ziekenhuizen een meldpunt waar het personeel anoniem kan getuigen wanneer ze een collega verdenken van verdachte handelingen.

Corrigeer

NIEUWS