Deradicaliseren is een werkwoord: op stap met de deradicaliseringsexpert

Deradicaliseren is een werkwoord: op stap met de deradicaliseringsexpert

"Het fascineerde me dat er plekken in Brussel waren waar de politie niet durfde komen,” stelt Alexander Van Leuven. Foto: Jobat.be

Jongeren die het vertrouwen in de maatschappij kwijtraken, zijn een makkelijke prooi voor criminele milieus en haatpredikers. “Precies daarom zetten wij in op Positieve identiteit en Maatschappijvorming”, zegt Alexander Van Leuven die aan de KU Leuven onderzoek doet rond de oorzaken van radicalisering en in het Mechelse een team Positieve Identiteit en Maatschappijvorming aanstuurt.

Op de vraag waarom zijn functietitel van Deradicaliseringsambtenaar naar Ambtenaar Positieve identiteit en Maatschappijvorming (PiM) veranderde, antwoordt Alexander kordaat dat de term ‘radicalisering’ te snel aan ‘moslimextremisme’ gekoppeld werd, terwijl in principe iedereen kan radicaliseren. “Hoe minder aansluiting iemand met de samenleving heeft, hoe groter de kans dat hij door criminele organisaties gerekruteerd wordt. In Mechelen hebben we heel wat ervaring opgebouwd in het in de kiem smoren van vervreemding. Dat doen we door echte betrokkenheid te tonen ten aanzien van jongeren en ze het gevoel te geven dat ze erbij horen.”

Alexander voegt eraan toe dat er geen standaard recept tegen vervreemding bestaat. Bij verregaande vervreemding vraagt het dan ook heel wat tijd, inlevingsvermogen en geduld om een vertrouwensrelatie met hen op te bouwen. “Maar wanneer we er vroeg genoeg bij zijn, kunnen we het jasje van radicalisering uittrekken en kijken wat er achter het jasje schuilt. Zo komen we erachter op welke voedingsbodem frustraties konden uitgroeien tot radicale gedachten en gevoelens.”

Molenbeek

Na zijn studies deed Alexander vier jaar onderzoek naar de redenen van geradicaliseerd gedrag in de zogenaamde no-gozones in Molenbeek. “Het fascineerde me dat er plekken in Brussel waren waar de politie niet durfde komen. Daar heb ik kunnen vaststellen dat jongeren die vervreemd zijn, vaak heel wat negatieve ervaringen met officiële instellingen achter de rug hebben en een prooi voor de drug- en autozwendel vormen.” Alexander benadrukt dat je als coach in de omgeving van de jongeren aanwezig wil zijn, zodat je op een natuurlijke manier contact met hen kan leggen. “PiM-coaches zien erop toe dat het sociaal vangnet van de jongere verstevigd wordt, zodat die opnieuw fundamenten heeft waarop hij kan bouwen. Op die manier kan je het proces van sociale vervreemding doen omslaan naar de ontwikkeling van een positieve identiteit.”

Vandaag stuurt Alexander een team van 5 Pim-coaches en 5 projectmakers in Mechelen aan. Hij blijft het belangrijk vinden om zelf midden in het werkveld te staan en zo voeling te houden met wat er leeft op het terrein. “Vervreemding is de uitdaging. Je wilt die dan ook halt toeroepen. Dat doe je door heel hands-on te werk te gaan en jongeren bijvoorbeeld naar sportverenigingen toe te leiden. Daar kunnen ze ook een netwerk opbouwen waar ze zich ondersteund en gewaardeerd voelen.”

Vandaag worden in Mechelen ook mensen opgeleid om groepsgesprekken met jongeren aan te gaan. Dit om jongeren een veilige omgeving aan te reiken waarbinnen ze openlijk kunnen praten over uitsluiting en online rekrutering door criminele milieus.

Lees verder...

>

>

>

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees