Werken in België: wat vinden buitenlandse werknemers van ons land?

Werken in België: wat vinden buitenlandse werknemers van ons land?

Irene Bastawros Foto: Jobat.be

Bij heel wat bedrijven werken mensen die uit een ander land afkomstig zijn. Soms is dat een land waar wij in deze periode op vakantie gaan. Maar hoe exotisch ervaren zij ons ‘Belgenland’? En hoe bevalt het werken hen hier? Wij vroegen het aan twee medewerkers van UZ Leuven. “Jullie beseffen niet hoe goed georganiseerd het hier is.”

Irene uit Egypte werkt in de distributiekeuken: “Of ik nog terug wil? Mijn vier dochters in elk geval niet”

Het laatste jaarverslag van de facilitaire diensten bij UZ Leuven maakt gewag van 18 verschillende nationaliteiten en 58 geboortelanden. Een voorbeeld daarvan is Irene Bastawros die als prille twintiger van haar geboorteland Egypte naar België is verhuisd.

Ze is er nog getrouwd en beviel er van haar eerste twee dochters uit een rij van vier. Daarna vloog ze haar man achterna, die al een tijd werkte in België. “In Egypte werkte mijn man als secretaris, hij verdiende erg weinig. Zelf heb ik er nog vier jaar naai-, brei- en kooklessen gegeven op de middelbare school”, aldus Irene.

Intussen werkt haar man in de cafetaria van UZ Leuven. Irene werkte eerst in de kinderopvang, sinds 2014 staat ze in de distributiekeuken van het ziekenhuis. “Ik werk in een variabel uurrooster, maar start op weekdagen meestal om 7 uur ’s morgens. Ik doe veel verschillende taken op een dag, zoals maaltijden samenstellen aan de hand van individuele maaltijdfiches, dienbladen in voedingswagens plaatsen, bestek inpakken en helpen bij de afwas. Ik doe deze job graag en werk samen met leuke collega’s. Ook onze verantwoordelijken zijn vriendelijk, dat vind ik belangrijk. We krijgen hier ook een goed loon. Dat komt van pas met vier kinderen.” (lacht)

Of ze ooit nog terug wil naar het land van de farao’s? “Neen, en mijn vier dochters al zeker niet want zij studeren hier. Mijn oudste volgt verpleegkunde en loopt nu ook stage bij UZ Leuven. Het onderwijs en de gezondheidszorg zijn hier veel beter dan in mijn geboorteland. Ook de economie hier draait beter. Voor de rest merk ik eigenlijk niet zo veel verschillen, behalve dat onze cultuur en tradities natuurlijk wel anders zijn. Ik woon hier graag en heb veel sociaal contact met mijn buren en collega’s. Daar geniet ik van.”

“Het onderwijs en de gezondheidszorg zijn hier beter”

Voor Irene vallen vooral de verschillen op het vlak van onderwijs en gezondheidszorg op.

  1. Onderwijs & Zorg: “Het onderwijs krijgt in België duidelijk meer middelen en is kwalitatief veel beter. Ook qua gezondheidszorg is alles veel beter georganiseerd en zijn er meer voorzieningen.”
  2. Economie: “Aangezien de economie in België beter draait, krijg je hier ook een hoger loon dan in Egypte.” Maray Rodriguez Gongora

Maray uit Cuba werkt als verpleegkundige: “Ik zou het eens drie maanden proberen in België”

We krijgen Maray Rodriguez Gongora aan de lijn net na het weekend waarin ze getrouwd is. Haar (kersverse) Belgische echtgenoot is een leerkracht. Zelf werkt Maray, die keurig Nederlands praat, al tien jaar als verpleegkundige bij UZ Leuven op de afdeling traumatologie.

Ze behaalde haar diploma in Cuba. “Die basisopleiding voor verpleegkundigen duurt in Cuba vijf jaar. Die was best oké en bevatte de nodige stages”, vertelt Maray, die toen aan de slag ging op de afdeling pediatrie. Maar de omstandigheden in het ziekenhuis, van medicatie tot apparatuur, stonden niet in verhouding met haar opleiding. “In Cuba werkte ik twaalf uur aan een stuk, maar het gebeurde vaak dat ik ook de volgende shift van twaalf uur moest doen omdat er geen volgende verpleegkundige kwam. Op den duur dacht ik: hier heb ik niet voor geleerd.”

Dansen

Maray ging iets totaal anders doen. Ze werd professioneel danser, tot een goede vriendin haar aanraadde om naar België te komen en het hier drie maanden te proberen. Toen pikte ze de draad van verpleging opnieuw op. “Het was een hele procedure om mijn Cubaans diploma hier te legaliseren”, herinnert ze zich. “Ik kon in Gasthuisberg een traject van drie maanden volgen om mijn kennis in verpleegkunde te updaten. Zo was ik weer mee met de nieuwste technieken. Ik ben blij met de kans die ze me hebben gegeven.”

Intussen werkt Maray al tien jaar graag bij UZ Leuven. Echt terug naar Cuba wil ze niet. “Je mist uiteraard weleens het land waar je geboren bent. Maar intussen ben ik hier gesetteld. Zo enkele maanden naar Cuba zou ik wel leuk vinden … om nadien terug naar België te komen.”

>

>

>

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees