Trefpunt: de avond van Roland, zijn vrienden, Johan Heldenbergh, Lindy-hoppers en burleskmadammen

Behalve dat ik donderdagavond niet aan de grote boom vlakbij het jeneverkot van Motte op zoek ging naar bevriende collega's, leek donderdag 25 juli op het Walter De Buckplein wel erg straf op de edities uit de jaren 80, 90. Een muzikale programmatie die gevestigde waarden (Roland) mixt met nieuwere, minder bekende groepen (Lester's Blues), die verrassend goed bleken te zijn. En daarbovenop een saus van Lindy-hopdansers. En Johan Heldenbergh die swingt op de tonen van Chuck Berry. Dat we dat nog mochten meemaken. En zowaar burleskmadammen.

Roland en Sint-Jacobs, dat is een huwelijk dat al lang stand houdt. De eerste 25 jaar speelde Roland van Campenhout er gewoon ieder jaar, zonder fout. Later ook nog met een zeer grote regelmaat overigens. Roland werd donderdag 75 en Trefpunt organiseerde een reünie van bevriende muzikanten. In mijn herinnering stond Roland steevast laat op de avond/nacht geprogrammeerd, maar bij Trefpunt hebben ze blijkbaar resepct voor de leeftijd. Halfnegen dus. Roland zei in eerstere interiews overigens zelf ook al dat hij het liederlijke nachtleven al een tijdje laat voor wat het is.

Roland netjes in het midden vooraan op een stoel, met gitaar, en geflankeerd door een leger muzikanten. Niet enkel de band waarmee hij toert voor de plaat Folksongs from a non existing land, (met ondermeer Pieter-Jan De Smet en Nils De Caster) maar daarbovenop een hele rits bevriende muzikanten: Johan Heldenbergh (presentator van de avond, die zich later samen met Leni Denorme van Loui Loui nog zou outen als een niet onverdienstelijk danser op de tonen van Chuck Berry's You never can tell, kwam even meezingen en op de banjo spelen. Ook Bruno Deneckere, Reena Riot, Pascale Michiels en Kathleen Vandenhoudt (samen goed voor Bloomfish), Steven De bruyn, Beverly Jo Scott die het plein zowaar een gospelsong deed meezingen. Arno, met wie Roland begin jaren 90 van de vorige eeuw het project Charles et les Lulus had kwam ook even naast Roland zitten en speelde mondharmonica. Dat leek het zowat te zijn, wat Arno betreft, maar het publiek vroeg meer. Arno twijfelde even, mompelde  iets dat er nog muzikanten na hem kwamen, zong een paar zinnen en weg was hij. De hele bende sloot het concert rond 22 u af met Wade in the water.

Lindy hop en burlesk

Trefpunt heeft aan de zijkant van de Sint-Jacobskerk nu ook een tweede kleinder podium en dat biedt hen de mogelijkheid om tijdens de ombouw van het groot podium daar acts op te voeren. "Op die manier willen we vermijden dat het publiek tijdens de lange pauzes tussen de optredens het plein verlaat", zo verantwoordde Trefpuntbaas Jan Hoozee die ingreep eerder. En dat blijkt te werken. Donderdag waren het de lindy hopdansers van het Gentse dansgezelschap/school LouisLou die voor extra animatie zorgden. Ze deden dat niet enkel op het zijpodium, waar ze behalve dansdemonstraties met Colette Collerette Burlesque ook nog een burleskact serveerden, gevolgd door een hoola hoopartieste Lila Chupa-Hoops uit Parijs die met 5 lichtgevende hoola hoops aan de slag ging. LouisLou liet ook tap- en andere dansers en danseressen hun werk doen op het groot podium, tijdens het concert van Lester's Blues. Lester's Blues is de groep rond saxofonist Tom Callens (Lady Linn) die swingjazz uit de dertiger jaren brengt, met muziek van Lester Young, die ondermeer met Count Basie speelde. De groep stond vorig jaar nog in de Spiegeltent, heeft ondertussen een volwaardige cd uit, en was nu rijp voor het Groot Podium.

Volgde daarna, wat ons betreft, toch wel een ferme verrassing: nooit gehoord van Adam Hall and The Velvet Playboys (de jongens komen dan ook uit Australië), maar die gaven er een ferme lap op. Jazz en rhythm & bluesmuziek. Zeer gevarieerd. Ze beukten de set meteen open met Pumpkin and Honey Bunny van Dick Dale (uit Pulp Fiction), gevolgd door een stomende versie van Saturday night 's allright for fighting van Elton John. Feest dus, en op een feest wordt gedanst. Dat deden ze op het plein, nuchter en dronken, jong en oud. Maar ook op het podium: Leni Denorme van LouisLou demonstreerde met Johan Heldenbergh (strak in het pak!) hoe je op You never can tell van Chuck Berry met de benen en de heupen moet bewegen. En toen gaf de App van De Lijn aan dat we richting Zuid moesten stappen, voor de nachtbus.

 

 

 

 

 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio