Bernal wordt allereerste Zuid-Amerikaanse én jongste naoorlogse Tourwinnaar (en hij deed het als in de tijd van Merckx)

Bernal wordt allereerste Zuid-Amerikaanse én jongste naoorlogse Tourwinnaar (en hij deed het als in de tijd van Merckx)

Foto: BELGA

De teerling is geworpen: vijftig jaar na Eddy Merckx wordt de amper 22-jarige Egan Arley Bernal niet enkel de jongste naoorlogse Tourwinnaar, de Colombiaan herschrijft ook de geschiedenis van zijn eigen continent. De ‘Escarabajo’ wordt immers de allereerste Zuid-Amerikaan ooit die de Tour wint.

Eddy Merckx was al lyrisch over Bernal toen hij hem na een al even waanzinnige zaterdagrit in Parijs-Nice boven op de Col de Turini zijn allereerste gele trui overhandigde. Bernal moest de Ronde van Zwitserland zelfs nog winnen toen Merckx ons al toevertrouwde dat er na het uitvallen van Froome op dit Tourparcours niets te ondernemen zou zijn tegen de jongste van het pak.

Maar het geluk zit soms in een klein hoekje. Zoveel tegenslag Chris Froome had met zijn zware val in het Critérium du Dauphiné, zoveel geluk had Egan Bernal dat hij op de vooravond van de Giro zijn sleutelbeen brak. De Colombiaan was voorzien om de Ronde van Italië te winnen en zou dan volgens de marsorders van Sir Dave Brailsford in de Tour de luxeknecht worden van Froome en Thomas. In al zijn nederigheid had Bernal er geen probleem mee dat hij – ondanks zijn debuut met een vijftiende plaats vorig jaar – opnieuw voor de uittredende winnaar zou rijden. En dat dééd Bernal ook de eerste twee weken. Maar in deze zotte Tour de France, met zeven reuzendoders van boven de tweeduizend meter, was het opvallend hoe goedgemutst Bernal erbij liep op de vooravond van de Alpen. Met zijn thuisbasis Zipaquirá op 2.700 meter hoogte zijn de hoge cols dan ook van nature zijn speeltuin.

TOUR

En geluk moet je soms ook afdwingen. En dat is wat Bernal in de Alpen deed. Zeer tegen de zin van Geraint Thomas. Maar een Tourzege laat je niet liggen, nooit. Donderdag in Valloire, toen Bernal een eerste keer een deel van zijn achterstand ten opzichte van Alaphilippe wegknabbelde, verzette Thomas zich als een echte generaal en ging ongecontroleerd in de tegenaanval. Tegen alle wetten van de logica in.

Als in de tijd van Merckx

Gisteren op de mythische ­Iseran viel de Welshman eerst zelf de stelling van de inzakkende Fransman aan, en daarna trok Bernal door op het dak van deze Tour de France. Onweerstaanbaar. Eén en al wilde frisheid. In de stijl van de allergrootsten in de rijke Tour­geschiedenis.

De streep – die ze nooit zouden bereiken – lag nog dik 42 kilometer verderop. Dit was een raid die je in de tijd van Eddy Merckx wel meer zag, maar die – op Froome in de Giro van vorig jaar na – zeer schaars is geworden in het moderne wielrennen.

Bernal wordt allereerste Zuid-Amerikaanse én jongste naoorlogse Tourwinnaar (en hij deed het als in de tijd van Merckx)
Mevrouw Bernal. Foto: BELGA

“Als ik was blijven zitten, dan stond ik gegarandeerd op het podium”, legde Bernal uit. “Maar neem nu dat ik die raid niet had ondernomen? Dan had ik na Parijs voor altijd met die kwellende vraag blijven zitten: Wat als ik op de Iseran alles of niets had gespeeld? Het was trouwens ook niet erg geweest als mijn aanval een slag in het water was geweest. Wat had ik te verliezen? Ik ben amper 22, heb de toekomst voor mij. En ik deed dit in de eerste plaats om Alaphilippe te doen plooien.”

Defensief rijden

Een derde Bernal-klimshow kwam er zaterdag niet op Val Thorens. De benjamin verdedigde het geel met verve in een bergrit van amper 59 kilometer. Hij kwam samen met ploegmakker en titelverdediger Geraint Thomas over de streep. Colombia wordt gek.

Bernal wordt allereerste Zuid-Amerikaanse én jongste naoorlogse Tourwinnaar (en hij deed het als in de tijd van Merckx)
Foto: Photo News

Met slechts een bergrit van 59 kilometer voor de boeg heeft Bernal gewonnen spel. De ­Colombiaanse radioreporters vroegen Bernal al hoeveel Tour-eindzeges hij in de benen had. “Ach, wacht alstublieft toch tot Parijs. Ik ben al blij dat ik na Victor Hugo Peña en Fernando Gaviria mijn land een nieuwe gele trui kan schenken. Dat soort vragen interesseert me ook niet. Ik wil gewoon blijven koersen zoals ik het graag doe. En dat betekent afzien in de bergen, de adrenaline voelen en koersen. Laat me eerst genieten van mijn allereerste gele trui. Dat alleen al is voor een 22-jarige een haast onwerkelijke droom. Toen ik in de aanval met Yates gesommeerd werd om te stoppen, weigerde ik ook. Tot ze me zeiden dat ik het geel had. Ik kreeg tranen in de ogen. Ik zal blij zijn als we zaterdag in Val Thorens zijn.”

Eén ding is zeker: deze Bernal is in de bergen niet te stoppen. Op de Iseran werd gisteren een nieuwe Tourwinnaar geboren.

Corrigeer