Ook dit maak je met eieren: “duizend jaar” bewaren

Ook dit maak je met eieren: “duizend jaar” bewaren

De naam van deze delicatesse is licht misleidend. Het ei is geen duizend jaar maar ‘slechts’ honderd dagen oud. Je kan de eitjes op een eenvoudige of een gesofisticeerde manier bereiden. De simpele plattelandsmethode: pak verse eieren in in nattige klei gemengd met as. Voor de gesofisticeerde methode maak je een brei met thee, ongebluste kalk, zout en de as van eikenhout. Die brei smeer je rond de eieren. Zowel de kalk als de as zorgt ervoor dat het ei niet bederft. De rijping gebeurt traditioneel in een keramische pot of een grote mand. Honderd dagen later is de brei een harde korst geworden en binnenin vind je het duizendjarige ei. Als alles goed is gegaan, is het eiwit donkerbruin en gelatineus van textuur. De dooier moet groen of zelfs blauwig zijn. De smaak is vertrouwd: als een gewoon gekookt eitje. De geur is ook vertrouwd, maar niet appetijtelijk: zijnde een mix van stal en ammoniak.