Maagd van Gent niet enkel op klokkentoren, maar ook even in Minard

Derek en Renaud verklanken kunstwerken van Michaël Borremans tot songs

© if

© if

1 / 2
thumbnail: null
thumbnail: null

Vrijdag 27 september stellen Dirk Dhaenens, beter bekend als frontman (van) Derek van Derek & the Dirt en tal van andere muzikale projecten en violist Renaud Ghilbert (Absynthe Minded, Les Cerveaux Lents, MaPuches) in de Minardschouwburg hun nieuwste muzikaal project voor: "Derek + Renaud vs Borremans + Spilliaert". De twee muzikanten gingen aan de slag met 5 werken van beide kunstenaars en lieten zich inspireren voor tien songs, waaronder uiteraard ook De Maagd van Gent, het werk van Borremans dat aan de klokkentoren aan de Stadshal te zien is.

Rudy Tollenaere

De twee zijn daarmee niet aan hun proefstuk toe. Derek liet zich voor vroegere projecten al inspireren door werk van de schrijver Charles Bukowski en richtte daarrond zelfs de groep The Rolls op. Eerder putte Derek, die naast muziek nogal fel met taal en literatuur bezig is, al uit werk van Louis Paul Boon en Allen Ginsberg.

Nog niet zo lang geleden maakten Derek en Renaud Ghilbert de plaat Derek & Renaud vs T'Hooft & Rimbaud, waarbij ze zich lieten inspireren door gedichten van de twee schrijvers. "Deze keer zijn Renaud, die goed bevriend is met Michaël Borremans, en ik gewoon voor de reproducties van werken van Borremans en Spilliaert gaan zitten en we zijn beginnen spelen. Klankpaletten maken op basis van wat het schilderij bij ons aan emoties teweeg bracht' aldus Derek. "Muzikaal leverde dat heel verscheidene songs op: van verstilde tot filmische liedjes van een singer-songwriter, tot meer uitbundige nummers die bij rock aanleunen.”

Borremans gaf ons na het horen van twee songs carte blanche

“Waarom Borremans en Spilliaert? En waarom ons baseren op schilderkunst? Taal, schilderkunst, muziek: het zijn allemaal vormen waarmee je kan communiceren. Via de muziek en teksten communiceren Renaud en ik wat we voelen als we naar die schilderijen kijken. We verklanken ze, en brengen er een bepaalde vorm van poëzie over. De keuze voor Michaël Borremans lag nogal voor de hand: hij is één van de grote hedendaagse namen, en daarbij komt dat Renaud Ghilbert met hem bevriend is. En net als bij het project rond Jotie T’Hooft & Arthur Rimbaud namen we ook deze keer een hedendaagse kunstenaar die we confronteren met een ‘oudere’ kunstenaar. Leon Spilliaert (1881-1946) behoort volgens mij, ook al is hij misschien wat onderbelicht, samen met Delvaux, Ensor, Magritte en Permeke tot de grote vijf.”

“Voor we aan het project begonnen zijn we eerst met Michaël Borremans gaan praten. Ik ken Michaël goed, ik speelde ondermeer samen met Mauro Pawlowcki op zijn grote overzichtstentoonstelling in Bozart in Brussel" aldus Renaud Ghilbert "en de dochter van Derek is bevriend met de dochter van Michaël Borremans. .Hij kwam al eens naar een concert van ons rond Jotie T’Hooft en Arthur Rimbaud en toen ik hem bij mij thuis de eerste versie liet horen van wat we op basis van zijn werk Girl with duck hadden gemaakt, bleef hij aandachtig en rustig luisteren en vond hij het alvast een ‘cool project’. Ietwat later liet ik hem nog eens twee nummers horen, en hij gaf ons meteen carte blanche. Hij staat volledig achter het project".

Research

“Voor de teksten deed ik heel wat research”, aldus Derek “veel lezen over wat anderen over de werken van zowel Borremans en Spilliaert gepubliceerd hadden, mijn eigen gevoelens en die van Renaud hun werk laten doen, en op basis daarvan teksten schrijven. Voor één van de werken van Spilliaert, Autoportrait dans le miroir, baseerde ik mij op een autobiografische tekst van Spilliaert zelf. Spilliaert heeft heel wat geschreven, maar de meeste van zijn eigen teksten heeft hij vernietigd. Door zijn angstige inborst dacht hij dat ze niet goed genoeg waren, misschien ook door zijn vriendschap en bewondering voor Emile Verhaeren en Maurice Maeterlinck. Voor nog een ander schilderij van Spilliaert Jeune homme avec écharpe rouge/Jonge man met rode sjaal gebruikte ik een tekst van Paul Verlaine, wiens werk ik van dichterbij leerde kennen toen ik aan het Rimbaudproject bezig was. Ook voor Girl with duck kwam ik bij Verlaine terecht."

“Tijdens de voorstelling worden de werken die we verklankten op groot formaat geprojecteerd. Ik geef er telkens ook wat uitleg bij. Al blijft het voor alle duidelijkheid een muziekvoorstelling, en wordt het geen lezing over schilderkunst” aldus Derek. “De mensen moeten vooral niet denken dat dit een ‘moeilijke’ voorstelling zou worden”, vult Renaud Ghilbert aan “Het is een muziekvoorstelling hé, een concert. Met een zanger, gitarist en een violist. Dat de songs geïnspireerd zijn op schilderwerken verandert daar niets aan. Wat wel mogelijk is, en wat we zelf fijn zouden vinden, is dat de mensen na ons concert misschien anders naar die schilderijen zullen kijken.”

Watou

Derek: “We speelden al try-outs op het kunstenfestival Watou, en in de kunstgalerij van Francis Maere in Ooidonk. Die had er voor de gelegenheid voor gezorgd dat daar 8 werken van Spilliaert waren. Maar wij houden het bij onze voorstellingen op projecties van de werken” aldus Derek. “We kunnen met ons project zowel in theater- en concertzalen als galerijen terecht. Binnenkort hebben we een gesprek met de directeur van het S.M.A.K. om te onderzoeken of het niet zou passen in een reeks van nocturnes die er gepland zijn. Maar dat is nog toekomstmuziek."

Derek + Renaud vs Borremans + Spilliaert. Vrijdag 27 september. 20 u. Minardschouwburg. Tickets en info op de site van de Minard. Later ook te zien in een aantal galerijen en op 25 oktober Bij de Vieze Gasten.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio