Het putje was nog niet dicht in de Oude Veldstraat

Franky en Hilde hebben voor het derde jaar op rij de mooiste ecotuin van Lochristi

Eco-comedy, het bestaat. Low Impact Man Steven Vromman kwam het gisteravond demonstreren in Orphanimo. 'De Smoestuinier' was een interactief onderhoudend uurtje groen lachen met pesticidespuiters en hoe die zich er meestal uitpraten. Met tips hoe je ze bestrijdt, natuurlijk. Maar de zeventig aanwezigen waren vooral gekomen voor de prijsuitreiking van de mooiste ecotuin van Lochristi. Franky Nimmegeers en zijn echtgenote Hilde Van Puyenbroeck mochten hun net uitgegraven ecopaal opnieuw thuis in het putje gaan zetten, want ze gingen voor het derde jaar op rij met de eerste prijs lopen. No Naudts en Marcus Bundervoet waren eervol tweede en derde, en trokken ook met zo'n symbolische houten paal en een geldbedrag van 105 en 100 euro naar huis.

De deelname aan de ecotuinencompetitie, het kleine broertje van de bebloemingswedstrijd, blijft toenemen, zij het heel bescheiden. Van dertig naar negenendertig deelnemers dit jaar. De 21ste tot en met de 39ste kregen een waardebon van 5 euro van Oxfam, inclusief een doosje truffels. In de top-20 gingen de geldprijzen met mondjesmaat de hoogte in. Goed voor een leuk aanmoedigingsbedrag voor (in omgekeerde volgorde) Guy De Vuyst, Bert Vervaet, Anne-Marie Philips, Steven De Wolf, Donald Hoste, Stefan Matthijs, Dorine Deijns, Koen Van Houtte, Marc Rouw, Thomas Van Acker, Greet Huybrechts, Henk Torfs, Maatje Den Herder, Filip Naudts, Philippe Van De Walle, Dirk Everaert en Mia De Vuyst.

Trommelgeroffel bij milieuschepen Fréderic Droesbeke (Open VLD) voor de top-3, waar dus opnieuw Franky Nimmegeers en Hilde Van Puyenbroeck op het hoogste schavotje stonden. Voor het derde jaar op rij. "We schenken opnieuw onze prijs aan JNM Moervallei, een jongerengroep met hun lokaal in Zaffelare. Wat ze ermee doen, maakt mij niet uit. Al bouwen ze er een feestje mee na een groen avontuur. Ik vind het belangrijk dat je die generatie steunt, eerder dan de grote verenigingen die het geld minder nodig hebben", aldus Franky, die net zijn ecologische paal van vorig jaar -  met de aarde nog aan -  had meegebracht. "Ik heb het putje nog niet dichtgedaan, want het zou al slecht moeten gegaan zijn om niet bij de eerste drie te eindigen", lacht hij. "We overwogen om niet meer mee te doen, maar de gemeente had liever dat we er wel nog bij waren, al was het maar als motivatie om anderen ook ecologisch aan de slag te laten gaan."

De tuin in de Oude Veldstraat 132 ziet er nagenoeg nog altijd gelijk uit. "Het grasplein waar de kinderen vroeger op voetbalden, daar lieten we nu het gras groeien, wat voor bloemenpracht zorgde. We  maaien en hooien het perceel ook. Eigenlijk is onze hele ecotuin zo'n kleine 4000 vierkante meter, een weide die achter ons huis ligt en vol staat met fruitbomen. Veel bijplanten kunnen we niet meer, want alles staat al vol. De taakverdeling ten huize Nimmegeers is ook dezelfde gebleven: de moestuin en de fruitbomen zijn het werkterrein van Franky, de bloementuin is de habitat van echtgenote Hilde. "Wat er ook gewijzigd is, is dat onze poel door de klimaatevolutie nu altijd zo goed als droog staat. Ik heb even overwogen om er folie in te leggen en een vijver van te maken, maar dan past hij natuurlijk niet meer in het ecoconcept."

"Wat we nu figuurlijk oogsten, is eigenlijk het resultaat van 24 jaar werk. Met een ecotuin moet je vooral veel geduld hebben, de natuur haar gang laten gaan en af en toe even ingrijpen." En weg waren ze, Franky en Hilde, mét de ecopaal, waar ze voor de gelegenheid een tweede bordje met de boodschap dat ze geen pesticiden gebruiken hadden van weggehaald. Kwestie van drie gelijke palen op het podium van Orphanimo te krijgen. 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio