Corrigeer
camera closecorrect down facebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

DEZE MAAND GETEST PLEZANT OUDER WORDEN

PLEZANTSTE GEMEENTE

Het Nieuwsblad gaat dit jaar op zoek naar de Plezantste Gemeente van Vlaanderen. In verschillende afleveringen leggen we de 300 gemeenten op de rooster. Voor deze aflevering gaan we na waar het plezant ouder worden is. In welke stad of gemeente dartelen de ouderen van dagen als jonge veulens door de straten? En waar kan je maar beter snel verhuizen als de herfst van het leven daar is? We nemen ook de grootste stad uit de regio onder de loep en spraken met enkele opmerkelijke senioren uit de regio.

Anneke (107) met haar jongste dochter Annuska (82).

“Je bent maar zo oud als je je voelt. Ik voel me niet oud”, zegt ze beslist.

Kranige eeuwelinge is toonvoorbeeld van gezond en gelukkig oud worden

Anneke Béber (107) is een van de oudste Belgen ooit: “Maar ik voel me niet oud”

Sint-Katelijne-Waver

-

Ze is een van de oudste Belgen ooit, toch doen haar voorkomen, haar alertheid en parate kennis anders vermoeden. Anneke Béber kwam in 1924 als twaalfjarige aan in België en neemt ouder worden positief op. “Als je lief bent tegen iedereen, krijg je zoveel terug.”

ZO GINGEN WE TE WERK FUSIEGEMEENTE GRIJPT DE KROON

Als mensen haar vragen hoe oud ze is, antwoordt ze resoluut. “Dat weet ik niet. Je bent maar zo oud als je je voelt. Ik voel me niet oud”, zegt de kranige eeuweling, die inmiddels betovergrootmoeder is.

Sinds vijf jaar woont ze op een bescheiden kamer in Huyze De Pauw in Onze-Lieve-Vrouw-Waver en ze is daar dolgelukkig mee. “Het woonzorgcentrum bood me een grotere kamer aan. Maar die heb ik helemaal niet nodig, het leek wel een balzaal. Ik amuseer me op mijn kamertje en krijg veel mensen over de vloer. Samen gaan we beneden in de cafetaria iets drinken. Bij het binnenkomen zwaai ik en begroet ik alle mensen.”

“Dat zijn meestal kinderen van vrienden, want al haar leeftijdsgenoten zijn inmiddels overleden. Ze heeft iedereen overleefd”, zegt jongste dochter Annuska (82). Toch krijgt Anneke ook veel bezoek uit culturele kringen. Haar man zaliger, heemkundige Jozef Van Rompay, was een man met aanzien en bezieler van het Jozef Van Rompuy-genootschap.

Anneke Béber Eeuwelinge “Ik lees nog veel Hongaars en Neder­lands, én heb daarvoor geen bril nodig”

Anneke leest meestal de Vlaamse kranten en eens per week stuurt een burgemeester uit Hongarije haar een lokale krant. “Ik lees nog veel Hongaars en Nederlands, en heb daarvoor geen bril nodig. Ik ben goed van geest en een klein beetje slim”, knipoogt ze. Haar dochter beaamt en voegt toe dat Anneke nu nog steeds een uitstekend tolk is. “Wanneer Hongaren op bezoek zijn in het dorp, wordt haar hulp steevast ingeroepen. Het verbaast me keer op keer dat ze zo makkelijk van de ene naar de andere taal overschakelt.”

Een zegen van God

“Elke avond spreek ik tot God in zowel het Hongaars als het Nederlands”, zegt Anneke zelf. “Ik zegen iedereen die ik die dag heb ontmoet. Ik denk dat ik de blijdschap van mijn moeder heb geërfd.”

Die moeder kwam pas in 1956 voor het eerst op bezoek in België, 32 jaar nadat Anneke naar hier was verhuisd. Onlangs kreeg ze het fotoboek van dat twee weken lange bezoek cadeau en ze is daar dolgelukkig mee. “Ze was hier net voor de Hongaarse opstand in 1956. Het was goed haar na al die tijd terug te kunnen zien.”

Kwaaltjes heeft Anneke nauwelijks. Ze is nog bijzonder alert van geest. “Een zegen van God”, zegt ze. Pastoraal werker zuster Irena omschrijft haar als een levenskunstenaar. “Mooi verwoord, dat wist ik niet”, fronst ze de wenkbrauwen, die ze voor dit interview netjes epileerde en een zwarte toets gaf.

Uitkijken naar 108 jaar

En wie dacht dat Anneke wegkwijnt op haar kamer, is eraan voor de moeite. Mits aangepast transport trekt ze nog naar de markt en ze gaat met Huyze De Pauw ook mee op uitstap. Inmiddels kijkt ze uit naar haar 108ste verjaardag, want jaarlijks wordt ze overladen met kaartjes. “Het cijfer 7 is heilig, toch denk ik stilaan aan de 108”, zegt de vrouw die vijf jaar geleden nog meedeed aan Blokken en toen het achtletterwoord geschenk raadde.

ZO GINGEN WE TE WERK

Elke stad of gemeente kreeg een score op 10. Zes van die punten werden verdeeld op basis van een checklist die onze correspondenten invulden in elke Vlaamse stad of gemeente. Het aantal wooneenheden in de woonzorgcentra per 1.000 65-plussers en de gemiddelde dagprijs van een eenpersoonskamer in die woonzorgcentra (cijfers uit mei 2018 van het Agentschap Zorg & Gezondheid) resulteerden nog eens in twee punten. De laatste twee punten werden uitgedeeld door de resultaten te analyseren van een tevredenheidsenquête rond ouderenvoorzieningen in opdracht van de Vlaamse regering uit 2017 en een bevraging naar het aantal activiteiten voor ouderen uit datzelfde jaar.

FUSIEGEMEENTE GRIJPT DE KROON

 

Ouder worden is een feest in de regio. Bijna 7 van de 10 bewoners op leeftijd geeft aan zijn of haar gading te vinden in de dagelijkse activiteiten die in de verschillende steden en gemeenten voorhanden zijn. Kaartje leggen in de kaartclub, een tocht maken met de elektrische fiets, aquagym in het zwembad of de bus op voor een van de talloze uitstappen met Okra of S-Plus: neen, het zwarte gat ligt zeker níét in onze regio. Maar plezant ouder worden betekent ook waardig ouder worden. Zo lang als mogelijk zelfstandig van het leven kunnen genieten. Als dat kan in de eigen woning, als dat moet in een serviceflat of woonzorgcentrum. Daarin kunnen gemeentebesturen een zeer actieve, ondersteunende rol spelen en is ook de aanwezigheid van ruime en betaalbare woonzorgcentra op het grondgebied van de gemeente van belang.

Die betaalbaarheid van de kamers in het rusthuis laat zich echter overal gelden in de eindbalans. Alleen Lier, Duffel en Sint-Katelijne-Waver kunnen zich meten met de ietwat goedkopere steden en gemeenten in Vlaanderen, de anderen uit de regio vinden we in de lagere (en dus duurdere) regionen terug.

Ook op het gebied van gemeentelijke diensten wordt er tamelijk wisselvallig gescoord. Zo hebben Bonheiden, Rumst en Bornem geen Seniorenloket, een plaats waar ouderen met vragen terechtkunnen. Boechout en Ranst hebben dan weer geen gemeentelijke dienst die warme maaltijden aan huis levert. Ook in de stad Mechelen vind je die diensten niet terug, al wordt de ruimere Mechelse regio wel bediend door het overkoepelende Zorgbedrijf Rivierenland.

Waar de oudere maneblusser ook niet op kan rekenen, is een stedelijk project om vereenzaming tegen te gaan. Samen met Leuven is de Dijlestad zo dé uitzondering onder de Vlaamse centrumsteden.

Aan kop van de regio haalt Puurs-Sint-Amands het nipt voor Schelle, Boom en Heist-op-den-Berg.

Hemiksem en Putte sluiten de rij.(wel)

Het beste van Enkel voor abonnees