Corrigeer
camera closecorrect down facebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

DEZE MAAND GETEST PLEZANT OUDER WORDEN

PLEZANTSTE GEMEENTE

Het Nieuwsblad gaat dit jaar op zoek naar de Plezantste Gemeente van Vlaanderen. In verschillende afleveringen leggen we de 300 gemeenten op de rooster. Voor deze aflevering gaan we na waar het plezant ouder worden is. In welke stad of gemeente dartelen de ouderen van dagen als jonge veulens door de straten? En waar kan je maar beter snel verhuizen als de herfst van het leven daar is? We nemen ook de grootste stad uit de regio onder de loep en spraken met enkele opmerkelijke senioren uit de regio.

De 102-jarige Mariette kreeg een piano

Wensboom-project groeit uit tot het permanent vervullen van wensen

Zonnig Huis ontpopt zich tot echte Droomfabriek

Halle

-

Met de voeten in zee wandelen, een oude vriend bezoeken of nog eens door de winkelstraat lopen om naar de winkels te kijken: het woonzorgcentrum Zonnig Huis in Halle probeert zo veel mogelijk wensen van bewoners te vervullen.

ZO GINGEN WE TE WERK LIEDEKERKE ZET VOET NAAST HALLE

Mariette kreeg piano cadeau. Beeld: Ingrid Depraetere - Het Nieuwsblad

Mariette zit te glunderen achter de piano wanneer haar vingers moeiteloos over het klavier dartelen. Haar lied Sarie Mareis brengt meteen een medebewoner aan het dansen en een andere aan het zingen. De toon voor een fijn belevingsmoment in een van de huiskamers van het woonzorgcentrum is gezet.

Ook al is Mariette ondertussen 102, ze geniet van elk moment, zoveel is duidelijk. “Toen Mariette enkele maanden geleden in het Zonnig Huis kwam wonen, bleek al snel dat muziek haar leven was”, vertelt leefbegeleider Els Peetroons. “Ze is altijd pianolerares geweest en trad ontelbare keren op. Toen we peilden naar wat ze nog graag eens zou doen, was haar antwoord laconiek pianospelen. Dus haalden we een piano in huis. Mariette speelt sindsdien wanneer ze wil en fleurt hier iedereen mee op.”

Thuisgevoel

“Niemand komt naar een rusthuis omdat ze het echt fijn vinden. Meestal is het omdat het thuis alleen niet meer gaat. Dat betekent echter niet dat het leven stopt. Wij willen als woonzorgcentrum veel meer doen dan enkel zorg verlenen. De laatste jaren leggen we steeds vaker het accent op het zich thuis voelen. Iedere bewoner is anders en heeft een eigen voorgeschiedenis, maar wat is er leuker dan in je laatste levensfase toch nog dingen kunnen doen die je zelf fijn vindt? Dat verschil willen wij maken in het Zonnig Huis. Daarom vragen we regelmatig aan onze bewoners wat ze nog eens fijn zouden vinden om te doen”, zegt Els.

Els Peetroons leefbegeleider “We willen dat mensen zich thuis voelen. Daar horen dingen bij die ze zelf graag doen”

“Vroeger draaide het leven in een rusthuis rond vaste structuren. Op dat uur eten, op dat uur animatie en op dat uur in bed. Wat de bewoners daarvan vonden werd amper gevraagd. Die trend begint stilaan te keren in de zorgsector. Men wordt er zich van bewust dat senioren mondige wezens zijn, die nog hun eigen wensen en verlangens hebben waar best naar geluisterd wordt. In het Zonnig Huis hebben wij die ommezwaai alvast gemaakt en misschien zijn we hierin wel pioniers”, aldus Els.

Nostalgie

“Alles is in 2015 begonnen met een wensboom die we toen introduceerden. Alle bewoners konden een wens formuleren en ook letterlijk in de boom hangen. Wij als woonzorgcentrum engageerden ons dat wij die wens binnen het jaar zouden verwezenlijken, waar kon in samenspraak met de familie. Het viel ons op dat mensen doorgaans niet kozen voor extravagante dingen maar voor eenvoudige zaken, uit een soort nostalgie. Nog eens naar het Hallerbos gaan bijvoorbeeld, naar de markt, een pannenkoek gaan eten bij La Dragée, of nog eens naar het voetbal gaan kijken. Die wensboom heeft onze ogen geopend. De boom is inmiddels fysiek uit het rusthuis verdwenen maar we hebben er verder op gebouwd om de wensen van de mensen dagdagelijks in te vullen. Ons doel is dat mensen zich hier thuis voelen en genieten van hun laatste levensfase.”

Zwembrevet en stoverij

De voorbeelden zijn legio. Naast pianospeelster Mariette gaat Maurice elke week met enkele bewoners zwemmen in het Hallebad. “Wij gingen vroeger zwemmen in het kanaal, want er was geen zwembad in Halle. Zo heb ik nooit de kans gehad om mijn zwembrevet te halen. Toen ik opperde dat ik dat wel wou, hebben de mensen van het Zonnig Huis er voor gezorgd dat het kon. Mijn brevet van 100 meter hangt nu te pronken in mijn kamer”, lacht Maurice.

Milo, gewezen beenhouwer in Halle, zag zelfs meerdere wensen in vervulling gaan. “Een echte abrikozentaart bakken, dat was heerlijk. En onlangs gaf ik een show met mijn vriend Maurice. Ik zong en hij speelde gitaar. En iedereen zong mee. Dat was tof. Binnenkort wordt ik negentig. Dan wil ik graag nog eens stoverij gaan eten in ’t Kriekske in het Hallerbos.”

Het is een andere benadering om met mensen om te gaan”, zegt Els. “We plannen de agenda niet overvol, zodat er nog gaatjes zijn waar we de persoonlijke wensen kunnen invullen. En natuurlijk moet iedereen meedoen, ook verzorgenden en kinesisten. Soms vraagt dit zelfs niet eens extra tijd. Een muziekje opzetten tijdens het poetsen kan bijvoorbeeld al wonderen doen.”

ZO GINGEN WE TE WERK

Elke stad of gemeente kreeg een score op 10. Zes van die punten werden verdeeld op basis van een checklist die onze correspondenten invulden in elke Vlaamse stad of gemeente. Het aantal wooneenheden in de woonzorgcentra per 1.000 65-plussers en de gemiddelde dagprijs van een eenpersoonskamer in die woonzorgcentra (cijfers uit mei 2018 van het Agentschap Zorg & Gezondheid) resulteerden nog eens in twee punten. De laatste twee punten werden uitgedeeld door de resultaten te analyseren van een tevredenheidsenquête rond ouderenvoorzieningen in opdracht van de Vlaamse regering uit 2017 en een bevraging naar het aantal activiteiten voor ouderen uit datzelfde jaar.

LIEDEKERKE ZET VOET NAAST HALLE

 

Ouder worden is een feest in het Pajottenland. Ruim 7 van de 10 bewoners op leeftijd geeft aan zijn of haar gading te vinden in de dagdagelijkse activiteiten die in de verschillende steden en gemeenten voorhanden zijn. Kaartje leggen in de kaartclub, een tocht maken met de elektrische fiets, aquagym in het zwembad of de bus op voor een van de talloze uitstappen met Okra of S-Plus: neen, het zwarte gat ligt zeker níét in het Pajottenland. Maar plezant ouder worden betekent ook waardig ouder worden. Zo lang als mogelijk zelfstandig van het leven kunnen genieten. Als dat kan in de eigen woning, als dat moet in een serviceflat of woonzorgcentrum. Daarin kunnen gemeentebesturen een zeer actieve, ondersteunende rol spelen en is ook de aanwezigheid van ruime en betaalbare woonzorgcentra op het grondgebied van de gemeente van belang. Opvallend mee aan kop met de stad Halle: het kleine Liedekerke, dat kan rekenen op een ruim aanbod aan kamers in de rusthuizen en ook een uitgebreid gamma aan gemeentelijke diensten voor de oudere inwoners kan voorleggen. Dilbeek, Herne en Sint-Pieters-Leeuw doen het ook goed op het vlak van gemeentelijke ondersteuning, maar kijken toch tegen een kloofje aan.

Een negatieve uitschieter in de regio is het kleine Bever, dat het zonder woonzorgcentra, Seniorenkloket of actieve seniorenclubs in de gemeente moet stellen en daarnaast ook geen al te hoge punten krijgt in de tevredenheidsenquête van de Vlaamse overheid. Slechts 23 procent van de bevraagden kan zich er vinden in de ondersteuning voor ouderen. Eén van de kleinste gemeenten van Vlaanderen tekent zo de minst goede score uit de regio op. Beersel en faciliteitengemeenten Linkebeek en Drogenbos doen amper beter, maar hebben wel voldoende rusthuizen op hun grondgebied.(wel)

Het beste van Enkel voor abonnees