Corrigeer
camera closecorrect down facebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

DEZE MAAND GETEST PLEZANT OUDER WORDEN

PLEZANTSTE GEMEENTE

Het Nieuwsblad gaat dit jaar op zoek naar de Plezantste Gemeente van Vlaanderen. In verschillende afleveringen leggen we de 300 gemeenten op de rooster. Voor deze aflevering gaan we na waar het plezant ouder worden is. In welke stad of gemeente dartelen de ouderen van dagen als jonge veulens door de straten? En waar kan je maar beter snel verhuizen als de herfst van het leven daar is? We nemen ook de grootste stad uit de regio onder de loep en spraken met enkele opmerkelijke senioren uit de regio.

Er hangt muziek in de lucht …’ is zowat de meest succesvolle activiteit in het woon-zorgcentrum.

Cindy en Rob organiseren wekelijks namiddag vol Nederlandstalige meezingers

“Samen liedjes van vroeger zingen, houdt ons jong”

DIEPENBEEK

-

Er hangt muziek in de lucht … is zowat de meest succesvolle activiteit die animator Cindy Lambrighs en Rob, haar Nederlandse stagiair, de bewoners van WZC Ter Rooierheide in Diepenbeek aanbieden. “Samen liedjes van vroeger zingen, houdt ons jong”, zegt zuster Margriet, die duchtig van katoen geeft. Gezelligheid troef.

ZO GINGEN WE TE WERK GENK KLOPT HASSELT EN SINT-TRUIDEN IN SPANNENDE SPRINT

“Het programma verschilt elke week”, legt Cindy uit. “Eerst drinken we een tas koffie en dan haast iedereen zich naar de animatiezaal. Al is haasten voor 80- en 90-plussers natuurlijk relatief. Zelfs twee eeuwelingen zingen wekelijks mee.”

Een stoet van rollators trekt zich op gang. Iedereen ploft neer op een stoel, maar als de zangboekjes uitgedeeld worden, blijkt Marie-Louise spoorloos. “In onze brasserie met familiebezoek”, melden ter hulp snellende zorgverleners. En dat ‘snellen’ mag je letterlijk nemen, want oudjes die willen zingen te lang laten wachten, geeft al snel aanleiding tot protestsongs. Net wanneer iedereen een plaatsje heeft, rolt ook Marie-Louise binnen, de familie braaf in haar spoor. “Zij mogen toch ook meezingen?”, vraagt ze.

Niemand wil de start missen. Al is er nog één oponthoud: een enkeling is zijn leesbril vergeten op de kamer. Cindy spurt alweer de gangen op en neer.

Maurice blijkt de enige die de strofe van ‘Ouwe Taaie’ vanbuiten kent.

Daar bij die molen en Ik heb eerbied voor jouw grijze haren, gevolgd door een hele waaier aan beschrijvingen van mekaars kapsels, trekken de sfeer op gang. ‘Ollander’ Rob, ondertussen helemaal aanvaard hier in Diepenbeek, mag zijn Tulpen uit Amsterdam tot twee keer toe brengen. “De toon zat fout, een probleempje tussen gitaar en mijn stem. Djus es djus”, lacht Cindy.

Eventjes is iedereen helemaal serieus bij het Limburgs Volkslied. Dan volgt een hoofdstuk watergebonden materie: De Lichtjes van de Schelde, Zeg ken jij de mosselman en Daar bij de waterkant volgen mekaar in snelvaart op.

Als intermezzo worden er heel wat verhalen verteld van wie allemaal ooit aan de waterkant kuste. “Ik woonde langs het Albertkanaal”, merkt Constance op. “Ik heb bijna nergens anders gekust in die tijd.” ‘Die tijd’ is meer dan driekwart eeuw geleden voor de 94-jarige, die zelfs geen zangboekje nodig heeft.

Emmanuel en Constance hebben hun zangboekje niet nodig.

“Ze bladeren allemaal wel, als een soort gids en om zeker te zijn dat het papier erin steekt. Maar eigenlijk kennen ze alle liedjes gewoon vanbuiten”, lachen Rob en Cindy.

De jeugd van toen houdt ook halt bij Bots. Wat zullen we drinken levert de volgende opsomming op: van wijn over jenever tot prosecco en een glas water.

Verzoekjes

Terwijl Que sera, sera wordt ingezet, pikt de passerende huisarts iemand uit de groep voor een routineonderzoek. “Maar we komen dadelijk terug, Maria.”

Na meer dan twintig Nederlandstalige meezingers - Vrolijke vrienden, Het kleine café aan de haven, het passeert allemaal de revue - is het programma rond gezongen. Tenzij er nog verzoeknummers zijn. “Ouwe Taaie”, roept Emanuel. Toepasselijker kan het hier haast niet. Maar terwijl iedereen het refrein wel kent, brengt Maurice redding door helemaal alleen de strofe te zingen. Ouwe taaie, jipie, jipie jee…, het is feest in Ter Rooierheide.

Echte afsluiter

Maar de échte afsluiter wordt In de stille Kempen, een blijver hier in Limburg. Dan volgt er nog een daverend applaus, voor zichzelf en de anderen. En dan een glas water om de kelen te spoelen. Om tot slot weer klaar te staan voor de rollatorrace.

ZO GINGEN WE TE WERK

Elke stad of gemeente kreeg een score op 10. Zes van die punten werden verdeeld op basis van een checklist die onze correspondenten invulden in elke Vlaamse stad of gemeente. Het aantal wooneenheden in de woonzorgcentra per 1.000 65-plussers en de gemiddelde dagprijs van een eenpersoonskamer in die woonzorgcentra (cijfers uit mei 2018 van het Agentschap Zorg & Gezondheid) resulteerden nog eens in twee punten. De laatste twee punten werden uitgedeeld door de resultaten te analyseren van een tevredenheidsenquête rond ouderenvoorzieningen in opdracht van de Vlaamse regering uit 2017 en een bevraging naar het aantal activiteiten voor ouderen uit datzelfde jaar.

GENK KLOPT HASSELT EN SINT-TRUIDEN IN SPANNENDE SPRINT

 

Ouder worden is een feest in Limburg. Driekwart van de Limburgers op leeftijd geeft aan zijn of haar gading te vinden in de dagelijkse activiteiten die in de verschillende steden en gemeenten voorhanden zijn. Kaartje leggen in de kaartclub, een tocht maken met de elektrische fiets, aquagym in het zwembad of de bus op voor een van de talloze uitstappen met Okra of S-Plus: neen, het zwarte gat ligt zeker níét in Limburg.

Maar plezant ouder worden betekent ook waardig ouder worden. Zo lang als mogelijk zelfstandig van het leven kunnen genieten. Als dat kan in de eigen woning, als dat moet in een serviceflat of woonzorgcentrum. Daarin kunnen gemeentebesturen een zeer actieve, ondersteunende rol spelen en is ook de aanwezigheid van ruime en betaalbare woonzorgcentra op het grondgebied van de gemeente van belang. Wat meteen opvalt: de grote steden in Limburg doen het bovengemiddeld goed. In de strijd om de eerste plaats haalt Genk het erg nipt voor provinciehoofdstad Hasselt en Sint-Truiden. De Genkenaars danken die overwinning aan de iets hogere waarderingscijfers in de bevraging van de Vlaamse overheid. In het zog van de grote drie een hele rist Limburgse steden en gemeenten die ook puike cijfers laten optekenen. Peer onderscheidt zich door de relatief goedkope kamers in de rusthuizen (gemiddeld 50,5 euro per dag), Houthalen-Helchteren houdt gelijke tred met het koptrio in onze checklist, maar levert punten in met zijn woonzorgcentra, Bilzen maakt heel veel goed door de hoge tevredenheidsgraad van zijn oudere inwoners.

Hoeselt is samen met Voeren de enige gemeente van Limburg die geen afdeling van seniorenvereniging Okra heeft. De Doornkappers hebben daarnaast ook geen Seniorenloket, een plaats waar ouderen met hun vragen terechtkunnen. De gemeente haalt zo, net als As, de helft van de punten niet. (wel)

Het beste van Enkel voor abonnees