Na het overlijden van Marieke ‘Wielemie’ Vervoort: wat gebeurt er met haar honden?

Na het overlijden van Marieke ‘Wielemie’ Vervoort: wat gebeurt er met haar honden?

Marieke en Zenn. Foto: Photo News

Diest -

Na het overlijden van paralympiër Marieke Vervoort blijven ook haar twee honden verweesd achter. Ze waren haar steun en toeverlaat, maar vooral ook hulphonden. “Zenn en Mazzel zijn in rouw, maar Marieke heeft opvang voorzien bij familie, ze kunnen met pensioen gaan.”

“Zenn was eigenlijk al te oud om nog dienst te doen als hulphond, hij hielp nog slechts een klein beetje. Daarom dat Mazzel erbij is gekomen”, zegt Gerrit Martens, voorzitter van Canisha vzw, de organisatie die Zenn, de labrador van Vervoort, trainde. Mazzel trainde Marieke zelf. “Zenn was een uitzonderlijk geval. Marieke kreeg hem cadeau toen hij vier maanden oud was. En naarmate ze achteruitging, groeide de nood voor een assistentiehond. Toen ze bij ons in 2008 kwam aankloppen met Zenn ben ik erg geschrokken. Ze hadden een hele sterke band en Zenn kon al een aantal straffe dingen.”

LEES OOK. Gestorven met een glas cava in de hand: “Ze is gegaan op z’n Mariekes. Met een dafalganneke, zo noemde ze altijd een glaasje bubbels”

De taken van zo’n hond zijn zeer uiteenlopend. “Gemiddeld leert een assistentiehond 50 à 60 commando’s. Wat ze moeten kunnen is zeer persoonlijk. Dat kan gaan van een telefoon of een afstandsbediening aanbrengen, maar evengoed ook helpen bij een transfer van de zetel naar een rolstoel. Dan moet de hond de stoel tot de zetel brengen, in de juiste richting. Sommige leren zelfs om de was in en uit de wasmachine te laden.”

Na het overlijden van Marieke ‘Wielemie’ Vervoort: wat gebeurt er met haar honden?
Mazzel. Foto: if

Omgekeerd

Het is best uitzonderlijk dat een organisatie aan de slag gaat met een hond die de hulpbehoevende al heeft. “Normaal is het omgekeerd”, zegt Martens. De organisatie selecteert, socialiseert en traint puppy’s tot volleerde assistentiehonden. Daarna kijken ze welke hond bij wie en wiens noden past.

Omdat een assistentiehond opleiden veel tijd, geld en moeite kost, zal bij overlijden van het baasje gekeken worden of de hond iemand anders kan helpen. “Bij jonge honden zullen we kijken of dat lukt. De hond moet daar ook zin in hebben, hij moet zich namelijk binden aan een nieuw baasje. Als de hulphond te oud is, mag hij met pensioen. Veelal is dat bij een familielid van de overledene. We moeten wel zeker zijn dat ze goed verzorgd zullen worden. Als dat niet het geval is, zullen we een andere oplossing zoeken. Het welzijn van de hond gaat altijd voor.”

LEES OOK. “‘En nu oprotten hé Waes’, zo typisch Marieke”: Tom Waes neemt afscheid van zijn beste vriendin Wielemie (+)

Als een overplaatsing van een jonge hulphond niet lukt, kunnen ze vaak aan de slag als sociale honden. Sociale honden zijn veelal hulphonden die hun training niet hebben kunnen voltooien en dus geen assistentie kunnen verlenen. Wel zijn ze al verregaand gesocialiseerd en kunnen ze basiscommando’s opvolgen. Daarom worden ze vaak ingezet als gezelschapsdier in verzorgings- en rusthuizen. “Ook voor mensen met dementie kan een hond een grote meerwaarde zijn. Het contact met dieren geeft ze het gevoel dat ze nog steeds voor iets of iemand kunnen zorgen, het stimuleert hun zelfvertrouwen.”

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees