Terug naar de kust met de Guide Michelin van tachtig jaar geleden: “De druk van de immobiliënsector was dramatischer voor de afbraak van de paleishotels dan de Tweede Wereldoorlog”

Jean-Pierre Falise voor het gebouw Splendid dat in de jaren vijftig niet als hotel maar als appartementsgebouw herrees: “Tijdens de Tweede Wereldoorlog liepen heel wat hotels schade op door de vele bombardementen.” Foto: vln

Oostende -

Zich amper bewust van wat voor gruwel de komende jaren zouden brengen, was Oostende in 1939 al uitgegroeid tot een bloeiende stad die het seaside-gevoel combineerde met de status van een echte city. Net als toen is de zeedijk vandaag een populaire rambla richting strand, maar waar de wandelaars er zich in 1939 konden vergapen aan prachtige hotelpaleizen in belle-époquestijl, flaneren we tachtig jaar later langs een haast eindeloze rij tearooms, restaurantjes en souvenirwinkeltjes, ondergebracht in meestal saaie flatgebouwen.

Als we er de Michelingids van 1939 op naslaan, ontdekken we dat Oostende – in onze gids omschreven als Port de Pêche – toen 48.348 inwoners telde en de Digue de Mer als bezienswaardigheid ...