Nic Balthazar: “De finale van het WK rugby wordt een soort Boerenkrijg”

Nic Balthazar: “De finale van het WK rugby wordt een soort Boerenkrijg”

Foto: Photo News

Engeland, Zuid-Afrika en nog een paar tientallen andere landen in de vier windhoeken tellen al volop af naar de finale van het WK rugby, die zaterdag om 10u Belgische tijd in het Japanse Yokohama plaatsvindt. Zit eveneens te popelen: Nic Balthazar. Filmmaker, presentator en klimaatactivist, maar evenzeer ex-speler, rugbyfanaat én co-commentator tijdens de finale.

Hoe moeten we de finale tussen Engeland en Zuid-Afrika inschatten?

Nic Balthazar: “Het is vooral verrassend dat Nieuw-Zeeland onderweg is gesneuveld. De All Blacks zijn al jarenlang de beste ploeg ter wereld, maar Engeland speelde in zijn halve finale tegen Nieuw-Zeeland werkelijk fantastisch. Puur champagnerugby was dat, met heel veel snelheid en creativiteit. Terwijl Zuid-Afrika vooral op fysieke kracht – vechtrugby, heel potig – zover is geraakt. Tegen Japan drukten de Springboks hun tegenstander zelf vlotjes vijftig meter achteruit. Puur op power. Zuid-Afrika beschikt over een stel dubbele meters van 120 kilo. De finale wordt dus een soort Boerenkrijg.”

“Dat WK rugby is in het hele Gemenebest een evenement van levensbelang. En ook elders krijgt het steeds meer impact. Japan is wat ver, maar samen met Play Sports-presentator Thomas Liekens (Balthazar is zaterdag co-commentator, nvdr.) droom ik ervan om op het volgende WK in Frankrijk de finale live mee te maken.”

Naar welke individuele spelers kijk jij uit?

“Laat me eerst en vooral stellen dat in rugby het team veel belangrijk is dan de vedette. Dit gezegd zijnde hoop ik dat Zuid-Afrika weer een beroep kan doen op Cheslin Kolbe, een man die met zijn 1,65 meter bewijst dat je geen reus moet zijn om deze sport op het allerhoogste niveau te beoefenen. Eén en al spier, die kerel. Loopt de honderd meter in niet veel meer dan elf seconden, kan mirakels tot stand brengen. Nog zo’n kleine held is Faf de Klerk, 1,72 meter. Hij kan als doorgeefluik tussen de scrum en de lijn magische dingen doen. Als het over forces of nature gaat, denk ik aan Eben Etzebeth, een reus van 2,04 meter. Maar zelfs die giganten zijn enorm wendbaar en snel. En let bij beide teams op hun nummer 8, de man die zich achteraan het pak zet. De destroyers. De beesten. Zowel Billy Vunipola als Duane Vermeulen zijn menselijke bulldozers. Die wil je niet tegenkomen in het donker.”

Nic Balthazar: “De finale van het WK rugby wordt een soort Boerenkrijg”
Foto: AFP

Hoe ziet jouw eigen rugbyverleden eruit?

“Ik heb die sport zo’n dertien jaar lang met veel enthousiasme beoefend bij de Gent Rugby&Football Club. In die beginjaren baadde het rugby in Vlaanderen nog steeds in een francofone sfeer. Voorheen had ik een half dozijn sporten uitgeprobeerd, maar in rugby voelde ik me meteen thuis. Dat is een echte ploegsport, waarin je ook al eens wat doortastender te werk mocht gaan. Jacques Rogge, die nog voor de nationale ploeg heeft gespeeld, heeft ons zelfs een half jaar getraind. Een imposante man was dat. Zijn powerspeeches waren ongelofelijk. Hij was toen al arts en voorzitter van het BOIC, maar maakte toch nog tijd vrij om zijn oude club te helpen. Onder zijn leiding stegen wij zelfs naar eerste klasse, al duurde ons verblijf daar niet al te lang.”

Heb je iets overgehouden in die jaren op het rugbyveld?

“Niet echt, neen. (lacht) Ik beweeg me zelfs nog steeds zonder looprek voort. Maar aan kneuzingen, blauwe ogen, gebroken neuzen en verstuikingen ontkom je natuurlijk niet. Mijn moeder vroeg me toch ooit of ik het erg zou vinden als ze nooit meer kwam kijken naar een wedstrijd. Toen ik in mijn nadagen niet meer genoeg kon trainen, heb ik mijn schouder zwaar gehavend. Toen liep mijn carrière af. Mijn zoon heeft nu de fakkel overgenomen. Hij traint vijf keer per week. Je moet echt in perfecte conditie zijn om die fysieke veldslag aan te kunnen.”

Potig sportje, dat rugby.

“Het is oorlog zonder kogels. Je wil het terrein van de vijand veroveren. Op WK-niveau is dat alsof je overreden wordt door een auto. En het spel is nog zoveel sneller en harder geworden dan in mijn tijd. Zoals het in de Bijbel staat: Het is beter te geven dan te ontvangen. Het grote verschil is dat rugby’ers elkaar openlijk pijn doen, terwijl dat elders in het geniep gebeurt. En achteraf geven ze mekaar een knuffel en applaus. Als er toch eens een elleboog geplaatst wordt – zoals Frankrijk deed in de kwartfinale – vliegt die kerel meteen van het veld.”

Geen hooliganisme?

“Nog nooit meegemaakt. (lachje) Of toch, toen tijdens de finale van het Vlaams kampioenschap de vrouwen van onze beste twee spelers elkaar te lijf gingen. Mijn ploegmaats moesten zich laten vervangen om de gemoederen te bedaren, waardoor wij die match nog verloren. Toen wij ooit in een belangrijke match al te uitbundig juichten, schrapte de scheidsrechter die cruciale try. Hij vond ons gedrag ingaan tegen de geest van het spel. Laat het dan nog een oorlogssport zijn, je moet de tegenstander altijd respecteren. Beter dan dat kan ik het rugby niet typeren.”

Corrigeer

Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.