COLUMN. “Hoe het misschien is om dood te zijn”

LOTTE DOET HET ALLEEN

COLUMN. “Hoe het misschien is om dood te zijn”

“Hoe is het om dood te zijn”, vroeg mijn dochter. Ik aarzelde en zei dat je dan niet echt nog iets voelt, maar dat je wel altijd in ons hart zit. Dat vond ze moeilijk. Hoe kan je nu onder de grond liggen en ook in ons hart zitten. “En dan zijn die mensen toch vuil?” Nu op het kerkhof de novemberstilte waart en de chrysanten langzaam hun schouders laten hangen, probeerde ik het toch neer te schrijven. Hoe het misschien is, om dood te zijn.

Misschien is het mooi om dood te zijn.

Misschien hoor je wel het ruisen van de bomen.

En vang je vergeten kinderdromen.

Van mensen op bezoek, of de doden om de hoek ...

Het beste van Enkel voor abonnees