Politie lost 30 jaar oude moord op dankzij roddelende moeders en ijverige baas van verdachte

Video: KameraOne

Op 27 november, de vooravond van Thanksgiving, zaten heel wat Amerikanen samen aan tafel om de traditionele feestdag te vieren. De ouders van Mandy Stavik herdachten die avond echter de moord op hun dochter, dag op dag dertig jaar geleden. Die moord was tot voor kort een ‘cold case’ omdat er nooit een verdachte werd gevonden. Tot twee moeders aan de praat raakten in een waterpretpark en beiden dezelfde man noemden als hun verdachte.

Op 27 november 1989 doen agenten van de Amerikaanse staat Washington een lugubere ontdekking in een rivier. Ze zijn al even op zoek naar de verdwenen Mandy Stavik (18) en varen met hun boot de rivier af. “Ik zag plots iets roze”, getuigt rechercheur Ron Peterson. Het is de jonge vrouw, die enkel nog haar loopschoenen draagt. Ze is verkracht en vermoord.

Hoewel DNA-onderzoek in die tijd nog in haar kinderschoenen stond, worden stalen - sperma en speeksel - gevonden op het lichaam van Stavik. De speurders krijgen talloze tips binnen van ooggetuigen, maar alle sporen lopen dood. Een zwerver is de hoofdverdachte, maar hij staat vrijwillig zijn DNA af en valt af. Dertig andere mannen doen hetzelfde, zonder resultaat.

Meer dan twintig jaar lang wordt Mary Stavik achtervolgd door de moord op haar dochter. “Ik had geen hoop meer dat ze ooit een dader zouden vinden”, aldus de vrouw. Het verdriet en gemis worden sterker naarmate de jaren verstreken. Intussen zit de politie niet stil. Het onderzoek wordt in 2009 geleid door Kevin Bowhay, die het slachtoffer kent van school. “We wilden antwoorden”, zegt hij. “Ik wilde de zaak verder uitspitten.”

Hoe goed hij echter zijn best doet, er komt geen schot in de zaak. Zelfs een reis naar Cambodja om een drugsdealer aan de tand te voelen die in die tijd actief was in de streek, leidt tot niks. Het spoor loopt opnieuw dood. De moordenaar van Mandy Stavik is nog steeds op vrije voeten.

“Griezelig”

In juni 2013 besluiten twee moeders - los van elkaar - naar een waterpretpark te gaan met hun kinderen. Heather Backstrom en Merilee Anderson kennen elkaar amper, maar raken aan de praat omdat ze naar dezelfde middelbare school zijn geweest. Uit het niets komt de moord op Stavik ter sprake. Beide vrouwen hebben al jaren een verdachte in gedachten, maar gaan nooit naar de politie met hun verdenkingen.

Tot hun verbazing noemen ze beiden dezelfde man als hoofdverdachte: Tim Bass. Ze hebben hem toevallig ontmoet rond de periode dat Stavik wordt vermoord en vonden hem toen al “griezelig”. Hij had Backstrom en Anderson in die tijd benaderd met “seksuele voorstellen”, maar ze zijn nooit ingegaan op zijn avances. De agenten besluiten Bass na te trekken en te verhoren.

Bass weigert een DNA-staal af te staan, waardoor de achterdocht van de speurders groeit. Ze hebben niet genoeg bewijs om een gerechtelijk bevel af te dwingen, dus bedenken ze een plan dat rechtstreeks uit een film kan komen. De agenten schakelen de toenmalige baas van Bass in om hem in de gaten te houden. Drie maanden later krijgen ze iets in handen om hem aan de moord te linken: een blikje cola en een bekertje met zijn speeksel op dat de werkgever uit de vuilnisbak haalde.

De analyse laat er geen twijfel over bestaan: het DNA-profiel komt overeen met dat van Tim Bass. In december 2017 - 28 jaar na de moord - wordt hij gearresteerd en op de rooster gelegd. Uiteindelijk geeft toe seks te hebben gehad met Mandy Stavik, maar hij houdt zijn onschuld staande. Ook op zijn proces beweert Bass bij hoog en laag dat hij Stavik niet heeft gedood.

Web van leugens

De jury volgt die bewering niet en oordeelt begin juni 2019 unaniem dat de man schuldig is. Hij krijgt een maximale celstraf van 27 jaar, waarvan hij er 24 moet uitzitten voor hij zijn vervroegde vrijlating kan aanvragen. Hij kan geen levenslange celstraf krijgen omdat de jury niet hard kan maken dat het doodslag met voorbedachten rade is. Bass houdt nog steeds vol dat hij “voor de volle honderd procent onschuldig is” en is van mening dat hij geen eerlijk proces heeft gekregen.

“U heeft dertig jaar lang vrij kunnen leven zonder verantwoording voor uw daden af te leggen”, aldus de rechter die het proces voorzat. “Maar dat leven was een web van leugens, waarin u spijtig genoeg uw familie, moeder, kinderen en ex-vrouw verstrengeld hebt.”

Tom Bass, de broer van de veroordeelde moordenaar, vraagt zich af of Tim ooit nog andere slachtoffers op het oog had. Misschien zelfs Backstrom en Anderson, die hem uiteindelijk aan de galg praatten door zijn wangedrag. “We denken soms wel dat we geluk hebben dat we nog leven”, aldus Anderson. De moeders zijn er fier op dat ze een rol speelden in de zoektocht naar de moordenaar van Stavik.

“Het voelt alsof ik een hoofdstuk kan afsluiten”, klinkt het bij de moeder van het slachtoffer. “Ze hebben de kerel die het heeft gedaan. Hij zal genoeg tijd in de cel doorbrengen en als hij ooit vrijkomt, is zijn leven voorbij.”

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees