Corrigeer
camera closecorrect down eyefacebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

Mathieu van der Poel. Photo News

Van der Poel spoelt met zege in Overijse eerste nederlaag in 35 crossen meteen door

Nachtje slapen en dat dipje is alweer over

Even heeft Mathieu van der Poel (24) weer gevoeld hoe het is om te verliezen. Héél even. Zaterdag verloor hij na 408 dagen en 35 zeges op rij opnieuw een cross. Maar één dag later was dat dipje alweer voorbij. In Overijse fietste de wereldkampioen als vanouds weer naar de zege. Of het toch even schrikken was geweest? “Bah nee, ik wist waar die nederlaag vandaan kwam.”

Zover is het gekomen met Van der Poel. Wint hij een keertje niet, dan is dat warempel groter nieuws dan wanneer hij wereldkampioen wordt. Geen nieuwsbulletin zaterdag of zijn nederlaag in Ronse werd prominent vermeld.

Toegegeven, het wás ook een vreemd zicht. Van der Poel die in de diepe modder van Ronse de technische foutjes opstapelde. Van der Poel die zelfs Iserbyt niet kon bijbenen voor plek twee. Van der Poel die meer dan twee minuten na Toon Aerts over de finish reed.

Het was van 1 november 2018 en de Koppenberg geleden dat het hem overkomen was. Zijn eerste nederlaag in 36 wedstrijden deed sommigen zelfs al dromen. Zou de spanning dan toch terug zijn in de cross? Zagen we eindelijk een barst in de ongenaakbaarheid van Van der Poel?

Mathieu van der Poel “De kinesist heeft zaterdagavond mijn rug rechtgezet. Toch ben ik ’s nachts nog een paar keer wakker geworden omdat het na die val allemaal zo stijf aanvoelde”

Niet dus. Minder dan 24 uur later was de orde alweer hersteld. Zondag in Overijse walste Van der Poel opnieuw over de tegenstand zoals we dat van hem gewoon zijn. Pidcock en Hermans hadden de loodzware zaterdagcross aan zich laten voorbijgaan en hadden dus alle redenen om te denken dat ze frisser waren. Maar al in ronde twee zagen ze de wereldkampioen van hen wegrijden. Van der Poel op één, de rest – inclusief Toon Aerts – een flink eind achter hem: zo vlug was het dipje alweer over dat de wereldkampioen er niet eens door verontrust was.

“Omdat ik wist ik waar dit vandaan kwam”, legde hij in Overijse uit. “Mocht dit plots uit het niets gekomen zijn, ik zou misschien aan het twijfelen geslagen zijn. Maar nu wist ik de redenen.” Die redenen waren niet ver te zoeken. Eerst was er die pijnlijke val in de opwarming zaterdag. “Het gebeurde bij het opdraaien van de weg, op het asfalt. Pijnlijk.” Het had hem tijdens de cross zoveel parten gespeeld dat hij zaterdagavond meteen naar de in sportkringen welbekende kinesist David Bombeke was getrokken. “Omdat ik mij echt slecht voelde”, knikte Van der Poel. “Hij heeft mijn rug dan rechtgezet. Maar zelfs ’s nachts ben ik nog wakker geworden omdat het allemaal zo stijf aanvoelde.”

Daar kwam bij dat Van der Poel pas donderdagavond uit Spanje was teruggekeerd van een tiendaagse stage met de wegploeg. Ook al verre van ideaal. “Omdat we ginder een dubbele agenda hebben afgewerkt. Enerzijds denk je aan de cross en anderzijds werkten we ook al richting voorjaar.” Het had de stage zwaar gemaakt, ging de wereldkampioen verder. “Nog meer omdat ik de weken daarvoor, door het overlijden van mijn grootvader, heel weinig had kunnen trainen. Ik had zo’n zwaar trainingsblok op stage dus echt wel nodig. Maar met het oog op Ronse wist ik dan al: dat zou daar wel eens kunnen tegenvallen.”

En het viél tegen. Nog meer omdat hij net in Ronse stootte op een parcours dat sowieso al niet helemaal zijn voorkeur wegdraagt. Heel veel lopen, heel veel modder, loodzwaar. Alles waar Van der Poel op een zeldzaam mindere dag sowieso van gruwt. “Op een snelle omloop kan je je nog een beetje verstoppen. Hier niet. Dat zag je. Ik zat niet in mijn ritme en dan word je ook technisch heel slecht.”

Even toch. Want zondag was al dat leed alweer geleden. Een rustige nacht, een goede massagebeurt en daar kregen we weer de oude Van der Poel te zien. “Al was het nog altijd niet zoals ik wenste. Na de opwarming had ik er zelfs helemaal geen goed oog in.” Maar net dát is de oude Van der Poel: eentje die zelfs aan negentig procent genoeg heeft om te winnen. Zoals in Overijse. Zijn tiende zege van het seizoen. Tien op elf. Dág dipje.

Het beste van Enkel voor abonnees