Corrigeer
camera closecorrect down eyefacebook Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

Nina Derwael vertrekt nu met haar vriend op een romantisch tripje naar Parijs, voor ze op stage gaat.Photo News

Limburgse gymnaste volgt zichzelf op als Sportvrouw van het Jaar

Dubbelslag voor Derwael

Weinig goud blinkt meer dan gymgoud, deel 2. Nina Derwael bist als wereldkampioene. Nina Derwael bist als Sportvrouw van het Jaar. Ze laat Emma Meesseman (basketbal) en Nafi Thiam achter zich. “Gezien de concurrentie ben ik zelf verrast met deze uitverkiezing”, klonk het.

Emma Meesseman: “Dit is geen ontgoocheling”

Vooral Meesseman had nochtans sterke troeven op tafel gelegd. De West-Vlaamse haalde titels in de twee meest hoogstaande basketbalcompetities ter wereld (de Euroleague en de WNBA), aangevuld met een uitverkiezing tot MVP van de WNBA-finale. Om dat te overstijgen, was er dus een prestatie van absoluut topniveau nodig – mondiaal goud in een van de meest veeleisende en beoefende disciplines, aangevuld met een teamticket voor Tokio 2020. “Ik heb deze verkiezing redelijk rustig doorgemaakt. Behalve op het moment dat ik samen met Emma op het podium in de zeteltjes moest plaatsnemen. Dan kreeg ik toch wel wat klamme handjes. Maar hoe het ook afliep, het was toch al prachtig om tussen al die grote namen uit het verleden te staan.”

Vrij hoofd

Het verschil (1077 vs 907 punten) tussen Derwael en Meesseman was een heel stuk kleiner dan bij de mannen, waar Remco Evenepoel de concurrentie op (veel te) ruime afstand fietst. “Het was een speciaal jaar, een moeilijk jaar maar toch een mooi jaar, waarin ik toch mijn voornaamste doelen heb bereikt,” aldus Derwael. “Meer nog dan mijn individuele titel stond alles in het teken van de teamkwalificatie voor Tokio. Toen dat lukte, viel er op het WK een last van mijn schouders. Met een vrij hoofd heb ik toen mijn individuele programma kunnen afwerken.”

Zo trekt België dus met een turnploeg naar Tokio. “Dat maakt het ook voor mij zoveel aangenamer.

Nina Derwael samen met Remco Evenepoel, de Sportman van het Jaar. Photo News

We zijn na al die jaren een heel hecht team geworden, als zusjes. Ondertussen is ook de blessure aan mijn voet verleden tijd. Op training heb ik vorige week wel enkele vingers pijn gedaan, maar niets erg hoor.”

Na het Sportgala vertrok Derwael tot 27 december voor een kersttripje richting Parijs met vriend Siemen alvorens op stage naar Zuid-Afrika af te reizen. Daar zal ze verder werken aan de oefening die haar in Tokio de bonus moet geven om de oprukkende concurrentie terug te wijzen. “Wij zijn volop aan het werken aan die nieuwe bewegingen. Ik zou de oefening nog niet morgen kunnen doen, maar ik weet wel goed waar ik naartoe wil. In februari hebben we nog een interne test om te zien wie welke wedstrijden gaat doen in de voorbereiding naar de Spelen. We gaan sowieso met twee gymnasten naar de World Cup in Tokio, waarvan er eentje aan de wedstrijd gaat deelnemen en de andere een stage zal houden.”

Eerder op de avond waren onder meer Victor Campenaerts en Remco Evenepoel gehuldigd. Beide wielrenners hadden geen geheim gemaakt van hun ambities voor volgend jaar. Ze willen eremetaal in Tokio en nog wat ander fraais. Ook Derwael bleef niet achter. (lachje) “Ik kon toch moeilijk onderdoen voor mijn collega’s. Ik wil sowieso een medaille in Tokio. En waarom niet goud? Mijn Franse trainers hebben me geleerd dat er niets mis is met het uitspreken van ambities.”

Nina Derwael “Mijn Franse trainers hebben me geleerd dat ik mijn ambities ook mag uitspreken. Dus ja, ik ga voor een medaille naar Tokio. En waarom niet goud?”

 

Emma Meesseman: “Dit is geen ontgoocheling”

Emma Meesseman, die onlangs de Vlaamse Reus en het Vlaams Sportjuweel won, werd niet voor de eerste keer verkozen tot Sportvrouw van het Jaar. “Dit is geen ontgoocheling. Integendeel, ik ben blij voor Nina,” zei de Belgian Cat.

Na Ann Wauters, Axel Hervelle en Didier Mbenga, die in het verleden genomineerd waren voor de trofee van Sportman en Sportvrouw van het Jaar, was het op het Sportgala weer net niet voor de basketbalsport. Emma Meesseman eindigde in de trofee Sportvrouw van het Jaar op de tweede plaats. Achter Nina Derwael en voor Nafi Thiam. De 26-jarige Belgian Cat, die in 2019 de Euroleague won met Russische Ekaterinburg, de WNBA-titel met Washington Mystics en tevens werd verkozen tot MVP van de WNBA-finals (de eerste Europese ooit, red.), reageerde zoals altijd nuchter. “Dit is geen ontgoocheling. Ik vind het wel jammer voor de basketbalsport in het algemeen. Met zijn drieën op de eerste plaats had mooier geweest,” knipoogde Emma. “Je kent mijn ambitie hé. Met de Belgian Cats verkozen worden tot Ploeg van het Jaar is op termijn mijn challenge. De focus gaat nu naar februari waar we met de Belgian Cats op het Olympisch kwalificatietornooi in Oostende ons willen kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2020 in Tokio,” aldus nog Emma Meesseman. (cpm)