Onze redactrice zwicht voor een mooi gedicht: “Rijmen en dichten zonder mijn gat op te lichten, ik was er ijzersterk in”

DE LOFTROMPET

Onze redactrice zwicht voor een mooi gedicht: “Rijmen en dichten zonder mijn gat op te lichten, ik was er ijzersterk in”

Krijgt u er de ­komende week ook weer een voorge­lezen, zo’n heerlijke nieuwjaarsbrief vol wensen voor mensen en zoenen van kapoenen? ­Rijmen en dichten zonder mijn gat op te lichten, daar was ik ­ijzersterk in als kind. Maar toen ik groter werd, merkte ik dat er nauwelijks nog volwassenen mijn liefde voor ­limericks en aan­verwanten deelden. Tijd om uit te ­zoeken waarom de betere poëzie zich mijlenver van de regionen der rijmelarij bevindt, en u er en passant toch de schoonheid van te doen inzien.

Als ik dichten kon

Schreef ik over jou

Over de zon

Als ik dichten kon

Als ik dichten kon

Schreef ik wat jij niet kent

Schreef ik wat jij niet bent

Als ik dichten kon

Als ik dichten zou

Dan maakte ik wat ik wou

Het beste van Enkel voor abonnees