Corrigeer
camera closecorrect down eyefacebook Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

De middelmaat weer niet overstegen (**)

Het lijstje met grote bands die uit Manchester zijn voortgekomen, oogt indrukwekkend. Oasis, The Smiths, Joy Division, en ga zo maar door: het is een stad waar gitaarhelden groot worden. Maar er zijn nog veel meer groepen die het er vergeefs proberen: Courteeners bijvoorbeeld. De band van Liam Fray en zijn schoolkameraden vecht al bijna 15 jaar om een plaats in dat rijtje, maar verder dan wat middelmatige platen zijn ze ondanks hun redelijke succes over het Kanaal nog niet geraakt.

De moeite die de bandleden daarmee hebben, zou best de reden kunnen zijn waarom we vier jaar hebben moeten wachten op een nieuwe plaat. Je hoeft niet lang te luisteren naar More. Again. Forever. om te begrijpen dat dit geen zomers meezingplaatje is. Verre van: frontman Liam Fray schreef zijn alcoholverslaving en zijn moeite met ouder worden van zich af, maar helaas voor hem zal de doorbraak bij ons ook na deze plaat uitblijven.

Daarvoor is de verzameling songs andermaal te middelmatig. Courteeners koos er wel voor om verder te gaan dan de springerige indierock die hen en generatiegenoten als The Vaccines typeert en ook te flirten met electronica en zelfs glamrock, maar dat maakt het geheel nog moeilijker te vatten. Bovendien weegt het tekstueel te licht om je bij je nekvel te grijpen.

‘More. Again. Forever’

Courteeners

Ignition, nu uit

Het beste van Enkel voor abonnees