Corrigeer
camera closecorrect down eyefacebook Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

  NurPhoto via Getty Images

Hoe een 20-jarige Zweed het wereldrecord polsstokspringen verbrak

Geboren om te vliegen

6 meter, 17 centimeter. Met die fabelachtige sprong zweefde de amper 20-jarige Armand ‘Mondo’ Duplantis zaterdagavond in Polen naar een nieuw wereldrecord polsstokspringen. In 2018 spraken we al eens met hem, toen hij Europees kampioen was geworden. Of we hem over twee jaar opnieuw mochten interviewen met een gouden olympische medaille om zijn nek. “Tuurlijk. Maar eerst wil ik nog het wereldrecord breken”. Een beetje hoogmoedig, vonden we toen. Nu weten wel beter. Het verhaal van de Amerikaanse Zweed die geboren werd om te vliegen.

Uitstekende genen

Alles begint met uitstekende genen. Duplantis kreeg een voorsprong van Moeder Natuur. Met dank aan mama Helga, een Zweedse zevenkampster en volleybalster, en papa Greg, een Amerikaanse polsstokhoogspringer die ooit over 5,80 meter sprong. Als Duplantis eind 1999 het levenslicht ziet in het Amerikaanse Lafayette (Louisiana), voorspelt een Italiaanse vriend van zijn vader dat zijn derde zoon de wereld zal veroveren. Mondo, Italiaans voor wereld, wordt vanaf dan zijn roepnaam.

Jumpen uit de dakgoot

Gefascineerd door de prestaties van zijn vader raakt Mondo van kleinsaf aan bezeten door de polsstok. Op zijn drie jaar vliegt hij al met een bezemsteel door het salon. Een jaar later springt hij met een polsstok over een geïmproviseerde constructie in de achtertuin. “Al mijn vriendjes gingen na school voetballen, ik sprong liever met de polsstok”, zei Duplantis twee jaar geleden. Tussendoor jaagt hij de buren de stuipen op het lijf door met zijn skateboard uit de dakgoot te jumpen en bestudeert hij op zijn laptop urenlang video’s van Sergey Bubka en andere polsstoklegendes. Met succes: op zevenjarige leeftijd verbreekt hij zijn eerste jeugdrecord. Het begin van een reeks die nooit meer zal stoppen. Records die hij zal neerzetten onder de Zweedse vlag, zo ontsnapt hij aan de moordende concurrentie tussen Amerikaanse atleten.

Met dank aan de vorige recordhouder… en Avicii

Ironisch genoeg is het Renaud Lavillenie, met zijn sprong van 6,16 meter in 2014 de vorige recordhouder, die Duplantis het laatste zetje zal geven. “Toen Renaud over 6,01 meter ging, was ik negen jaar. Hij was op slag mijn held.” Dat ook een kleine, tengere polsstokspringer (1,77 meter en 69kg) over de magische grens van zes meter raakt, neemt de laatste twijfels weg bij Duplantis. Lavillenie ziet op zijn beurt in 2013 de amper 12-jarige Zweed over 3,97 meter springen en is onder de indruk. De Fransman neemt Duplantis onder zijn hoede en leert hem de laatste kneepjes van het vak. In 2018 klopt de achttienjarige leerling zijn dertien jaar oudere meester op het EK atletiek met een sprong over 6,05 meter.

Lavillenie beseft dat het een kwestie van tijd is vooraleer zijn wereldrecord van de tabellen wordt geveegd. Zaterdag stuurde hij nog een berichtje naar zijn poulain: “Een goede dag gewenst, baby. Maar niet te goed.” Uit de boxen knalt het liedje Levels van Avicii. “Omdat het ook de song was die Renaud had opstaan toen hij zes jaar geleden over 6,16 meter sprong.”

  EPA-EFE

Heel snel en de perfecte techniek

Hoe geraakt een kerel van 1,81 meter en 79 kilogram over 6,17 meter? “Zijn belangrijkste kracht is dat hij héél erg snel is“ legt Damien Inocencio, de ex-coach van Renaud Lavillenie, uit. “Hij loopt de 100 meter in 10.56 seconden, een pak sneller dan zijn concurrenten. En hij verliest amper snelheid in zijn aanloop.” Duplantis combineert die snelheid bovendien met een quasi perfecte uitvoering. “Hij maakt zich heel klein, alsof hij een salto maakt, trekt actief zijn benen in en strekt die dan weer uit”, zegt de Nederlandse voormalige wereldkampioen Rens Blom in het AD.

Waar eindigt dit?

De lat ligt nu op 6,17 meter, maar voor hoelang? “Ik kan dat wereldrecord opnieuw verbeteren. Ik weet dat ik nog hoger kan”, zei Duplantis zaterdagavond al. “Al weet ik nog niet met hoeveel centimeter.” Ook Lavillenie denkt dat er nog wel wat bij kan. “Er is geen reden om aan te nemen dat hij binnenkort niet over 6,20 meter gaat.” De sky is the limit voor de Zweed. Maar eerst dat goud in Tokio.

Het beste van Enkel voor abonnees