Hanne (41) gered uit de dakloosheid: “Overdag sliep ik in openbaar toilet en dacht: als mijn moeder me nu zou zien liggen ...”

Hanne (41) gered uit de dakloosheid: “Overdag sliep ik in openbaar toilet en dacht: als mijn moeder me nu zou zien liggen ...”

Op de grond in haar sociaal appartementje: ““Toen mijn sociaal assistente zei dat ik in aanmerking kwam voor een eigen woonst, kon ik het niet geloven.” Foto: DVH

Gent -

Op haar achttiende kwam Hanne in Gent aan als veelbelovende kotstudente. Maar door een slechte relatie en drugs belandde ze op de straatstenen. Letterlijk. Tien jaar lang zwierf ze als dakloze rond in Gent. Net voor Hanne definitief zou wegzinken, gooide de Stad haar een reddingsboei toe, in de vorm van een sociaal appartementje. Een moedige getuigenis van een overlever: “Laat je niks wijsmaken: níémand wil op straat slapen.”

“Het is nog altijd een beetje wennen om een dak boven mijn hoofd te hebben.” Hanne zegt het bijna verontschuldigend terwijl ze op de vloer van haar appartementje gaat zitten. Een hardnekkige gewoonte ...

Het beste van Enkel voor abonnees