Jude Law en Naomie Harris blazen folk horror-genre eindelijk nog eens nieuw leven in

RECENSIE. ‘The third day’: Foute boel op duivelseiland ***

RECENSIE. ‘The third day’: Foute boel op duivelseiland ***

Jude Law en Naomie Harris. Foto: hbo

Een dikke tien voor sfeer en ongezelligheid is niet genoeg om de grenzen van het folk horror-genre te verleggen. De Britse serie The third day mist een verhaal dat een mens van zijn sokken blaast. Maar met ‘de jonge paus’ en ‘Miss Moneypenny’ is het fijn nagelbijten op dat eiland met zijn malle bewoners.

De lat van het folk horror-genre werd in 1973 vastgelegd door The wicker man, een film waarin een Britse agent – even undercover als een knalgele struisvogel, want gewoon in zwart-wit uniform – de verdwijning van een jong meisje onderzoekt op een Schots eiland waar de bewoners een nieuwe definitie geven aan de term “kikker in de keel” en kindjes op school leren dat dansen met linten rond een meiboom eigenlijk een eerbetoon aan de piemel is. De onvermijdelijke Christopher Lee – Dracula voor de oudjes, Saruman uit Lord of the rings voor de jonkies – speelde de grote roerganger van die heidense bende, Bondgirl Britt Ekland liep poedelnaakt het zotteke uit te hangen; voor de beelden onder de gordel werd een beroep gedaan op twee doublures.

Bijna vijftig jaar later is het aan Jude Law en Naomie Harris om een serie in de traditie van The wicker man waardig te dragen. Law: in alle stilte voor de zesde keer vader geworden, alom geprezen voor zijn rol van Paus Pius XIII in de serie The young pope. Harris: onherkenbaar als de voodooheks in twee Pirates of the Caribbean-films, schalks en slim als Miss Moneypenny aan de zijde van James Bond in Spectre en Skyfall. Law speelt Sam, een man die een meisje van een bizarre zelfdoding redt en vast komt te zitten op een eiland voor de Britse kust waar de bewoners een genocide van eeuwen geleden herdenken met jutezakken over het hoofd en een bizar festivalletje. Sam gaat gebukt onder het verlies van zijn zoontje, dat vermoord werd door een Roemeense asielzoeker. Zakelijk zit hij ook in de knoop, maar hij vergeet zijn zorgen bij een mysterieuze Amerikaanse antropologe die hem opnieuw doet beseffen dat er van het slikken van lsd alleen op heel korte termijn iets goeds kan komen.

Herfst duurt 12 uur

Na drie afleveringen met Jude Law, gebundeld in Zomer, neemt Naomie Harris het roer over in drie Winter-afleveringen. Zij speelt een vastberaden moeder die voor haar twee dochters een excuusreis verzint om op hetzelfde eiland antwoorden op haar vragen te krijgen. Even tussendoor: op 3 oktober is er een twaalf uur durende aflevering, Herfst, die rechtstreeks en in één take wordt uitgezonden vanop het eiland; de makers omschrijven het als een “groots onderdompelend theaterevenement” dat online te volgen is.

The third day is lang geen True detective, maar blijft spannend tot het einde met dank aan het suggestieve camerawerk, de belichting en de uitstekende muziek. De afleveringen met Jude Law en Naomie Harris staan trouwens niet los van elkaar: wat het verband is, moet u zelf maar ontdekken. Ook zonder lsd is de reeks bij momenten een bizarre trip met her en der zorgvuldig neergelegde gedissecteerde huisdieren, geïmproviseerde bevallingen in pubs en een bijrol voor een uitheemse sprinkhaan. Het betere acteerwerk komt niet alleen van Law en Harris: Emily Watson (Chernobyl) speelt de ogenschijnlijk hartelijke cafébazin met de twee gezichten, Paddy Considine haar schijnheilige echtgenoot die aantoont dat waardig onder de sloef liggen ook een kunst is.

‘The third day’ van Dennis Kelly en Felix Barrett

6 afl. van 60 min.

Nu op Play en Play More

Corrigeer

NIEUWS

Het beste van Enkel voor abonnees