RECENSIE. ‘Jurassic world: camp cretaceous’: Jammer van die animatie***

RECENSIE. ‘Jurassic world: camp cretaceous’: Jammer van die animatie***

De zes hoofdfiguren in Jurassic world: camp cretaceous voelen aan als échte tieners, geen karikaturen. Helaas stijgt het niveau van de animatie niet uit boven die van een spel op de PlayStation 2. Foto: Netflix Media Center

“Kan er dan niemand in dit park een goeie beslissing nemen?”, vraagt iemand in Jurassic world: camp cretaceous na een zoveelste aanvaring met de Indominus Rex. Als kijker lach je en knik je instemmend. Want ja, wie stuurt nu zes tieners naar een eiland waar een gemuteerde dino rondloopt?

Zelfbewuste humor, daar zijn we fan van. Maar we zijn nog meer fan van het charmante scenario: de hoofdfiguren voelen aan als échte tieners, geen karikaturen. Tussen al het wegrennen van prehistorische monsters door wordt tijdig gepauzeerd voor wat emotie. Om dan weer in enkele – voor de jongsten althans – verdomd benauwende situaties te belanden.

Daarom is het jammer dat de animatie niet uitstijgt boven het niveau van een spel op de PlayStation 2. Als Dreamworks Animation en Netflix hun krachten bundelen, verwachten we meer. Misschien toch wat meer budget vrijmaken voor dat onvermijdelijke tweede seizoen? Dat zou pas een goeie beslissing zijn.

‘Jurassic world: camp cretaceous’

Nu op Netflix

8 afleveringen van ca. 25 minuten

Met de stemmen van: Paul-Mikél Williams, Jenna Ortega, Ryan Potter, Kausar Mohammed

Corrigeer

MEER NIEUWS