RECENSIE. ‘Conspiracy’ van Terje Rypdal: in de buurt van ‘Waves’ ***

RECENSIE. ‘Conspiracy’ van Terje Rypdal: in de buurt van ‘Waves’ ***

Terje Rypdal kan zijn gitaar laten janken naar de maan en tezelfdertijd beelden van Noorse fjorden oproepen. Geen wonder dat hij al decennia een van de uithang­borden is van ECM, het label dat graag ietwat zweverige jazz uitbrengt. Rypdal begint hier sterk in As if the ghost was me!?, met die langgerekte, wat klagerige ­gitaarklanken die je uit duizenden zou herkennen. Ook What was I thinking is een meditatief stuk. Maar bij het titelnummer slaat de sfeer helemaal om, en laat Rypdal zijn harde rock-kant horen, een soort Jimi Hendrix in Scandinavische outfit, met het pittige Hammond-orgel van Ståle Storløkken erbovenop. Heerlijk. In By his lonesome krijgt de jonge bassist Endre Hareide Hallre de hoofdrol met een geluid à la Jaco Pastorius, al komt dat nummer nooit echt van de grond. En in het lange Baby beautiful is het weer smullen van dat Hammond-orgel. Zo sterk als Waves, Rypdals meesterwerkje uit 1978, wordt het nooit, maar dat Conspiracy er toch dichtbij komt, is een prettige vaststelling.

‘Conspiracy ...

Meest gelezen uit de buurt