Greg Van Avermaet beslist vrijdag over deelname aan de Ronde: “Als ik start is het om een rol van betekenis te spelen”

Greg Van Avermaet beslist vrijdag over deelname aan de Ronde: “Als ik start is het om een rol van betekenis te spelen”

Foto: Photo News

Greg Van Avermaet beslist vrijdag of hij al dan niet de Ronde van Vlaanderen rijdt. Ondertussen traint hij al op de weg, maar hij is er nog niet uit of hij koerswaardig is. “De kans is nog altijd groter dat ik niet rijd dan wel. Als ik start, is het om een rol van betekenis te spelen. Niet om van Antwerpen naar Oudenaarde te rijden, dat kan ik elke dag doen.”

Greg Van Avermaet liep zijn blessure negen dagen geleden op toen hij vroeg in Luik-Bastenaken-Luik tegen een niet gesignaleerd verkeersbord op een eiland midden op de weg aan knalde. Hij liep daarbij drie gebroken ribben, een fractuur van een rugwervel, een kleine klaplong en een gescheurd ligament aan de schouder op.

Hoe voelt je lichaam negen weken na de klap aan?

“Ik voel me veel beter dan negen dagen geleden. Ik ben terug aan het fietsen. Ik heb de handdoek nog niet gegooid. Toen ik in Luik op de grond lag, besliste ik de uitslagen én mijn gevoel af te wachten vooraleer definitief te beslissen. Ik wil zo laat mogelijk beslissen of ik al dan niet rijd. Op zich voel ik mij niet slecht. Natuurlijk is de kans nog altijd groter dat ik niet dan wel rijd. Het is niet dat ik hier in superconditie zit. De pijn is wel draaglijker op de fiets. Ik moet het dag per dag bekijken en zien of ik naar het einde van deze week een goed gevoel kan krijgen en ook honderd procent capabel ben om de Ronde van Vlaanderen te rijden. Want dit is geen ‘koerske’ rond de kerktoren. Dan moet je wel 100 procent klaar zijn.”

Wanneer beslis je dan?

“Dan denk ik eerder aan vrijdag. Dan heb ik al een beter beeld van mijn mogelijkheden. Starten om te starten, doe ik niet. Ik kan elke dag van Antwerpen naar Oudenaarde rijden. Ik wil een rol spelen. De komende dagen zullen dat uitmaken. Momenteel kan ik rijden, maar er is nog een verschil tussen rijden en koersen.”

Vanwaar die hoop nog? Heb je getest?

“Ik heb eerst eventjes op de rollen gereden. Zaterdag ben ik voor het eerst buiten gaan rijden. Eerst op de dijk bij ons in Grembergen. Dat is een mooie weg. Maandag reed ik in het Pajottenland rond. Ik kan die schokken vrij goed verdragen zonder echt pijn te hebben. Het grootste probleem momenteel is een beetje de versnellingen. Dat sprinten. Dat ontbreekt momenteel nog. Dat is nog niet honderd procent en dat moet het ook worden om koersen te rijden. Het trekken aan het stuur valt wel nog mee, maar met gebroken ribben is het niet aangenaam om recht te staan op de fiets. Door te trekken aan het stuur merk ik ook wel hoeveel kracht ik normaal uit mijn bovenlichaam haal.”

Stel dat je start, hoe sta je er conditioneel voor?

“Ik heb geprobeerd om de schade te beperken. Ik stond met een goede vorm aan de start in Luik. Ik lig nu ook nog niet zoveel dagen stil. Het is wel mogelijk om die conditie in een paar dagen bij te schaven. Ik heb een jaar afgewerkt met enorm veel trainingen. Ik heb zaterdag en zondag nog conditietrainingen gedaan. Dat conditiegevoel moet ik wel nog vinden komende donderdag en vrijdag. In het andere geval is het absurd om te starten.”

“De kans dat ik rijd is kleiner dan dat ik ga starten. Is het morgen (woensdag) koers, dan rijd ik zeker niet. Ik wil geen vulsel zijn. Ik gun mijn lichaam en hak dan de beslissing door.”

Ben je op vandaag in staat om de Ronde uit te rijden?

“Dat denk ik wel, maar dat is mijn doel niet. Of ik kan een rol van betekenis spelen en zit mee in de finale, of ik begin er niet aan.”

Indien je er zondag bij ligt, is dat dan een bijkomend gevaar?

“De dokters verzekerden me dat er geen risico aan verbonden is indien ik op dezelfde manier zou vallen. Wat ik niet wens, hoor. De impact zou dezelfde blijven. De ribben zijn vrij hoog geplaatst en vormen geen gevaar. Ik had ook geen klaplong, zoals eerst werd aangegeven. Het was gewoon een kleine reactie van de long door de impact van de val. Woensdag na Luik-Bastenaken was die long al hersteld. Blijven over: de schouder en de ribben. Het ligament van de schouder is verrokken. Je kunt dat vrij lang voelen en vrij weinig aan doen, er is geen operatie nodig.”

Hoe triest is het dat Parijs-Roubaix ondertussen is weggevallen?

“Dat was hard om te lezen, maar daar was ik ook een beetje blij om. Onder deze omstandigheden was het ook niet gemakkelijk om die voorziene datum van 25 oktober te halen. Dat was voor mij minder erg dan voor de andere renners die topfit zijn. Het ging niet simpel zijn geweest om al die wedstrijden te halen.”

Is rijden op de kasseien dan lastiger in de gegeven omstandigheden dan klimmen?

“Dat moet ik zelf nog een beetje ondervinden. De schokken op zich vallen wel mee. Als ik stabiel in het zadel zit, heb ik het minste pijn. Het begint slechts als ik me moet rechten. De hellingen zullen iets lastiger zijn dan de kasseien. Ik herhaal het: ik wil nu elke dag benutten en hoop dat ik maximaal kan herstellen. Het is gewoon een heel ambetant jaar geweest. We hebben ons allemaal zoveel voorbereid. In mijn geval is het bijna allemaal voor niets geweest. Na Luik dacht ik aan mijn koersen te beginnen die me het beste lagen, en dan kom je zoiets tegen. Het is wel redelijk hard om de waarheid onder ogen te zien.”

Neem dat de ploegdokter van CCC zegt dat de Ronde van Vlaanderen te vroeg komt, is de AG Driedaagse Brugge-De Panne nog een optie?

“Neen, was het de Ronde van Vlaanderen niet die zondag verreden wordt, dan had ik al lang de handdoek voor dit seizoen gegooid. Het is voor die ene koers dat ik het nog doet. Lukt dat niet, dan is 2020 voorbij.”

Wat doe je nu nog precies?

“Ik heb al drie dagen vrij lang getraind, zonder veel intensiteit. Gewoon omdat ik dit nog niet aankan. Vandaag (dinsdag) is het een relatief rustige dag. Ik rijd wat los. Vooral woensdag en vrijdag zijn de laatste testen. Misschien ga ik woensdag al op het parcours en doe ik vrijdag de ploegverkenning mee. Daarna weet ik heel goed waar ik aan toe ben.”

Kunnen toegelaten pijnstillers je helpen om je gemakkelijker te voelen?

“Dat wel, maar ik ga ook daarin niet overdrijven. Als je pijnstillers moet nemen, betekent dit dat er iets fout is met je lichaam. Dat mag je niet negeren. Ik ga op dat vlak zeker niet de limieten opzoeken. Dat is voor niets nodig. Ik ben 35 jaar. Ik wil nog een paar seizoenen echt meegaan. Ik wil mijn lichaam ook niet kapotmaken door een onnodige beslissing te nemen. Die schouder kan je wel wat intapen en extra stabiliseren zodat je wat extra kracht uit dat gewricht kunt halen. Dat is een optie.”

“Nogmaals: ik test dat vrijdag op het parcours uit. Ik ga mezelf niet voorbijlopen. Het is een wedstrijd die ik heel graag zou winnen en die me heel na aan het hart ligt, maar ik zoek het extreme niet op. Ik wil ook geen cowboyverhaal creëren à la Greg Van Avermaet kan de Ronde uitrijden of dit en dat doen met gebroken ribben, etcetera, etcetera. Dat is zeker niet de bedoeling. Het gezonde verstand moet de bovenhand halen. Maar ik wil de dagen maximaal gebruiken.”

Zondag ben je nooit 100 procent, is het dan realistisch om in de Ronde op een resultaat te mikken?

“Dat is de belangrijkste vraag die ik mezelf al veel heb gesteld en die ik blijf herhalen. Is het antwoord vrijdag neen, dan start ik beter niet.”

Hoe kwaad ben je op de organisatie van Luik-Bastenaken-Luik dat dit verkeersbord niet eens werd gesignaleerd?

“Dat is een algemeen gegeven. Het is toch een beetje raar dat in zulke omstandigheden in zo’n dikke klassieker daar niemand stond om aan te geven dat er een verkeersbord stond. Daar vloek ik wel hard op. Dat zou niet mogen. In de World Tour! In één van de belangrijkste wedstrijden van het jaar. Het is ook niet dat er in de Ardennen super veel verkeerseilanden zijn. Het is wel spijtig dat dit is gebeurd. Zijn ze het vergeten? Of is er een fout gebeurd? Daar koop ik echter niets mee.”

Maar de organisator heeft wel zijn excuses aangeboden, neem ik aan.

“Neen hoor, dat is nooit het geval. Die kreeg ik jaren geleden ook niet toen ik in San Sebastian in de aanval was en door een motor onderuit werd gereden. Dat is een beetje spijtig. Misschien blijven we allemaal wat te braaf. We proberen als renner langs alle mogelijke kanalen te signaleren dat de veiligheid beter moet.”

“Al moet ik eerlijk toegeven dat Luik-Bastenaken-Luik in mijn ogen normaal een van de veiligste wedstrijden is. Ik heb daar nooit het gevoel dat ik daar risico’s moet nemen. Maar dan gebeurt dit in een onbewaakt moment. Het was dikke pech. Ik wist dat bord zo ongeveer staan. Maar door die fiets van Jay McCarthy die op het bord reed, viel ik toch nog. Dat is gewoon pech. Ik heb dat element niet geraakt en had nooit het gevoel dat ik in de gevarenzone zat. Ik heb geen seconde geremd. Ik weet ook niet waarom ik dat niet deed. Ik had niet het gevoel dat ik ging vallen. Ik raakte hem nog eventjes aan en sloeg vol tegen de grond.”

Hoe intens was die pijn dan?

“De eerste dagen waren vooral pijnlijk fysiek, maar ook mentaal. Dat was het belangrijkste. Je weet wel dat die blessures beetje bij beetje herstellen. Vooral ‘s nachts doet dat pijn, en overdag ook wel en je kunt in het begin veel dingen niet, maar da’s geen blijvende pijn. Maar het gegeven dat ik opnieuw uitviel voor mijn klassiekers, was bijzonder moeilijk om te aanvaarden. Dat is de reden waarom ik niet meteen heb gezegd: ik stop ermee. Ik had een heel zwaar moment toen ik in de ambulance van de plaats van de crash naar de kliniek werd overgebracht. Ik zag heel het jaar voor mijn ogen passeren. Dit was niet gemakkelijk om te verwerken.”

“En dan heb ik het over heel het jaar. Die miserie met mijn werkgever CCC, het uitstel van die wedstrijden. Dan opnieuw heropbouwen naar deze periode. En dan dit er nog eens bij. Dat is geen leuk jaar. Ik heb niets van mijn doelen bereikt. Ik heb er heel veel energie in gestoken. Misschien nog meer dan andere jaren. Zoiets moet je beetje bij beetje verwerken en dan daarna probeer je opnieuw positief ingesteld te zijn en pik je beetje bij beetje de draad op. Als ik daarom lig te wenen in bed, dan roep ik maar beter een psycholoog.

Corrigeer