Lotte Debrouwere

“We worden wakker. Zien graag en worden graag gezien. Daar kruipt het licht, door die grote barsten heen.”

“We worden wakker. Zien graag en worden graag gezien. Daar kruipt het licht, door die grote barsten heen.”

Met de moed der wanhoop. Met de moed der wanhoop volgt een mens de slagzin van Leonard Cohen. Ook al is de zanger dood en begraven. Hij zong dat er een “crack in everything” is. En “that’s how the light gets in”. En hij kon het weten, hij was geen vrolijke Frans. Integendeel, hij was vatbaar voor depressies. Zag de donkerte genoeg. Menig mens haalde Cohens zin al aan, als hij over het leven filosofeert of als de donkere uren hem wurgen.

Wel, laat die uitweg maar komen. Het licht doorheen de barsten. Doorheen het foute cijferfestival. Doorheen de regen aan slecht nieuws. Het tranendal vol onheilsboodschappen. Weg van de spookziekte, die overal zit verstopt, maar nergens is te zien. Waar is het licht? De schoonheid in de lelijkheid? “We hebben een nieuwe prinses”, zegt mijn dochter. Dat zag ze op Karrewiet en dat vond zij zo schoon. Ik zwijg en denk aan de processie van Echternach die onze nieuwe prinses heeft doorstaan. Twee stappen vooruit, eentje achteruit. Met een vader die koppiger was dan alle ezels samen. Maar het is ‘ons Delphine’ toch gelukt. Ze is prinses.

“Je kan eindelijk bechamelsaus maken”, zegt het lief. “Als dat geen lichtpunt is. Je leerde koken in coronatijden.” Ik zwijg en denk aan al die keren dat ik aan dat fornuis mijn arm uit de kom stond te roeren, de roux nog altijd klonterde en ik dan maar uit pure frustratie een zak paprikachips leegvrat. En een porto dronk. Om het verdriet op Portugese wijze weg te drinken. En daarna op Franse wijze, met een goedkope Chardonnay. Maar het is ‘ons Lotje’ toch gelukt. Ze kan bechamelsaus maken.

“We worden wakker. Zien graag en worden graag gezien”, zeg ik tegen mezelf. “Is het niet door een lief, dan is het door een vader, een moeder, een kind, een vriend of vriendin.” Daar kruipt het licht, door die grote barsten heen. There is a crack in everything, that’s how the light gets in. We zien graag en worden graag gezien.

Corrigeer

MEER NIEUWS