Vandewalle

Ludo Vandewalle

Chef Voetbal

Lagae

Bart Lagae

Redacteur voetbal

Wim Conings

Wim Conings

Voetbaljournalist

Jürgen Geril

Jürgen Geril

Redacteur voetbal

David Van den Broeck

David Van den Broeck

Redacteur voetbal

Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Guillaume Maebe

Guillaume Maebe

Redacteur voetbal

Koen Van Uytvange

Koen Van Uytvange

Redacteur voetbal

Michaël Van Damme

Michaël Van Damme

Redacteur voetbal

Joost Marynissen

Joost Marynissen

Redacteur voetbal

Hugo Coorevits

Hugo Coorevits

Redacteur wielrennen

Bram Vandecapelle

Bram Vandecapelle

Redacteur wielrennen

Werner Bourlez

Werner Bourlez

Redacteur wielrennen

Jan-Pieter De Vlieger

Jan-Pieter De Vlieger

Redacteur wielrennen

Wim Vos

Wim Vos

Chef wielrennen

Guy Fransen

Guy Fransen

Chef sport

Hans Jacobs

Hans Jacobs

Redacteur sport

Marc Vermeiren

Marc Vermeiren

Redacteur sport

Guy Van Den Langenbergh

Guy Van Den Langenbergh

Redacteur wielrennen

Hein Vanhaezebrouck

Hein Vanhaezebrouck

Peter vandenbempt

Peter Vandenbempt

Gert Verheyen

Gert Verheyen

Patrick-Lefevere

Patrick Lefevere

“Ik sta dicht genoeg bij mijn renners als het nodig is, maar ik zal er ook ver genoeg af staan als het nodig is”

Patrick Lefevere

“Ik sta dicht genoeg bij mijn renners als het nodig is, maar ik zal er ook ver genoeg af staan als het nodig is”

Misschien moesten we deze week de naam van deze column maar veranderen. Niet: LEFEVERE. Wel: PATJE. Ik heb er eens goed om gelachen deze week. Ik zat in de Giro toen ik Lampaert na zijn zege in De Panne op tv Tim Declercq hoorde feliciteren met zijn tweede plek: “Ge gaat godverdomme met Patje mogen bellen.” Patje. Ik heb er geen probleem mee. Ik zeg altijd: Ik sta dicht genoeg bij mijn renners als het nodig is, maar ik zal er ook ver genoeg af staan als het nodig is. Dat gaat over respect, niet over hoe je iemand aanspreekt. Nieuwkomers in de ploeg hebben daar soms moeite mee. Zij zien mij als Meneer Lefevere, de grote manager. ‘Meneer is niet thuis’, repliceer ik dan. ‘Zeg maar Patrick.’ Er zijn er zelfs bij die van ontzag amper iets durven zeggen tegen mij. Dan komen ze op de service course in Wevelgem, zit ik op mijn kantoor op het eerste verdiep en hoor ik achteraf dat ze geen goedendag zijn komen zeggen. “Ja maar, ik wilde je niet storen”, stamelen ze dan. Terwijl, één, ik nog nooit iemand van de trap heb gesmeten en, twee, ik het wel zal zeggen als ze mij storen. De deur van Patje staat voor iedereen open.

Ik kon de euforie woensdag bij Yves en Tim wel verstaan. Zondag na de Ronde van Vlaanderen zaten we allemaal samen in een B&B in Castrum. Omdat de restaurants dicht moesten, had onze eigen kok voor een ...

Het beste van Enkel voor abonnees