VIDEO: Alinda Van der Cruysen (47) krijgt 15 jaar cel voor de dubbele moord op bejaard echtpaar

Video: Het Nieuwsblad

Leuven / Tienen -

Het hof van assisen in Leuven heeft donderdagavond Alinda Van der Cruysen (47) veroordeeld tot 15 jaar cel voor de dubbele moord op Jules Bogaerts (81) en Jeannette Jacobs (78) in 1991. Eerder op de avond had de jury haar schuldig bevonden. Openbaar aanklager Hans Van Espen had 25 jaar cel geëist. Maar de jury hield rekening met verzachtende omstandigheden, zoals haar advocaat had gevraagd.

Zeven juryleden stemden donderdagavond na acht uur beraad ‘ja’ op de schuldvraag. De andere vijf hielden het bij neen. Die eenvoudige meerderheid was niet voldoende om de schuldvraag te beantwoorden. De drie beroepsrechters moesten bijgevolg ook hun stem uitbrengen. Dat deed het antwoord overhevelen richting schuld.

Daarop trok de jury zich terug om de strafmaat te bepalen. Het werd uiteindelijk 15 jaar. Tien jaar minder dan de openbaar aanklager had geëist. Maar de jury hield rekening met verzachtende omstandigheden. Onder meer het lange tijdsverloop sinds de feiten, dat ze geen andere strafbare feiten pleegde, haar jeugdige leeftijd op het moment van de feiten en haar huidige zwakke gezondheid.

Jules Bogaerts en zijn vrouw Jeannette werden op 9 december 1991 dood aangetroffen in hun woning in Tienen. De dader werd nooit gevonden. Tot vijf jaar geleden Alinda Van der Cruysen, een achternichtje van de slachtoffers, in beeld kwam en werd opgepakt. Zij is de feiten altijd blijven ontkennen.

“Het echtpaar kwam op een identieke manier om het leven, door het gebruik van stomp en scherp geweld”, zei assisenvoorzitter Peter Hartoch. “De uiteindelijke doodsoorzaak was verstikking door het inslikken van bloed. De slachtoffers kregen ook harde slagen op hoofd en romp met diverse voorwerpen.”

Volgens de jury staat het vast dat Alinda Van der Cruysen in het huis aanwezig was op het ogenblik van de feiten. “Dat blijkt uit verschillende DNA-analyses. Onder meer op de teruggevonden jeansbroek en schoenen, waarop haar DNA en bloedsporen van Bogaerts werden gevonden. Met name op de blauwe jeans werd op vijf plaatsen DNA van haar aangetroffen. Dat bleek uit zowel de expertise als de tegenexpertise. De kans dat het DNA toebehoort aan iemand anders bedraagt niet meer dan 1 op 1 miljard.”

Niet alleen gehandeld

Uit het onderzoek is gebleken dat de schoenen en de broek niet te groot waren voor Van der Cruysen, zoals zij zelf beweert. “Haar lichaamsgewicht was onderhevig aan schommelingen in die periode.” Het alibi van Van der Cruysen voor 9 december 1991 werd als niet overtuigend aan de kant geschoven.

De gezworenen stelden in de motivering dat Van der Cruysen vermoedelijk niet alleen gehandeld heeft. “Het precieze aandeel van de verschillende daders kan niet bepaald worden. Dat doet niets af aan haar inbreng. Ze heeft minstens rechtstreeks meegewerkt aan de uitvoering, door de aangeboden hulp.” Wie die andere dader of daders waren, is niet bekend.

Volgens de jury had Van der Cruysen alleszins de intentie om hen te doden en heeft zij de feiten ook met voorbedachten rade gepleegd.

Openbaar aanklager Hans van Espen vorderde 25 jaar cel voor Van der Cruysen. De procureur stond in zijn vordering over de strafmaat nog eens stil bij de geweldpleging. “Woorden schieten te kort. Afschuwelijk, mensonterend, laf, wraakroepend. De slachtoffers zijn zelfs na hun overlijden onteerd. Ik zie geen enkele verzachtende omstandigheid in de manier waarop de dubbele moord werd uitgevoerd.”

Geen onmiddellijke aanhouding

Nick Heinen bracht in zijn pleidooi over de strafmaat enkele verzachtende omstandigheden aan voor zijn cliënte. “We kunnen niet voorbij aan haar blanco strafregister en een hoogst autoritaire vader. Daarbij komen haar niet aflatende gezondheidsproblemen. Ze had de pech om op jonge leeftijd in een zwaar drugsmilieu terecht te komen.”

In zijn vraag om een milde straf wees Heinen op de huidige levenssituatie van Van der Cruysen. “Net nu heeft ze haar leven eindelijk weer op de rails gekregen. Een straf heeft verschillende doelen. Vergelding was er daar een van. De evolutie leert ons dat dit vandaag geen doel meer is. De gevangenis is geen Club Med. Ga er niet zomaar vanuit dat ze al na een derde van haar straf vrijkomt”, klonk het.

De jury hield dus rekening met zijn argumenten.

Het Openbaar Ministerie had haar onmiddellijke aanhouding gevraagd, maar daar ging de voorzitter niet op in. Alinda Van der Cruysen kon na afloop van het proces gewoon naar huis, naar haar flatje in Schoten.

LEES OOK. Beschuldigde jeansbroekmoord krijgt laatste woord: “Ik ben niet diegene die een gruwelijke moord heeft gepleegd op twee lieve mensen die geen vlieg kwaad deden”

Corrigeer

MEER NIEUWS