Het coronaverdriet in de rusthuizen: “Op een bepaald moment smeet mijn tante een vaas tegen het venster. Dan sta je daar, aan de andere kant”

Het coronaverdriet in de rusthuizen: “Op een bepaald moment smeet mijn tante een vaas tegen het venster. Dan sta je daar, aan de andere kant”

Ingrid Baeten zag haar tante Lucie wegkwijnen in het rusthuis: de mentale krak van corona. Foto: DBA

Schoten -

“Wat is het ergst, sterven aan corona of aan eenzaamheid?” Geriater Ann Vandenbroucke heeft zich de vraag al gesteld. Onze grootouders staan dan wel vooraan in de vaccincarroussel, in veel rusthuizen heeft het voorbije jaar – te leeg, te eenzaam, te weinig knuffels – littekens achtergelaten. Zo ook bij Lucie, de tante van de Schotense Ingrid. In april nog 100 geworden, en nu op palliatieve zorgen.

Afgelopen april werd Lucie, de ‘tati’ van Ingrid Baeten (60), majestueus 100 jaar. Met een fris hoofd, een hart “beter dan dat van veel veertigers” volgens de dokters, en vooral: met bezoek in het woon ...

Meest gelezen uit de buurt