Hard labeur met Sven Nys levert Lucinda Brand verdiende wereldtitel op: “Ik voel me bijna Belg”

Hard labeur met Sven Nys levert Lucinda Brand verdiende wereldtitel op: “Ik voel me bijna Belg”

Foto: BELGA

Elf zeges, winnares van de Wereldbeker en leidster in de Superprestige en de X2O Badkamers Trofee: Lucinda Brand (31) kroonde zich in Oostende dan ook terecht tot wereldkampioene. In de slotfase rekende ze af met haar Nederlandse landgenotes Annemarie Worst en Denise Betsema. “Al dat harde werk met Sven Nys geloond.”

Drie Nederlandse meisjes op het podium, dat stond vooraf vast. Maar wie op de hoogste podiumplaats zou staan, was minder te voorspellen. Finaal werd het toch Lucinda Brand. Ze beende samen met Annemarie Worst de als een komeet gestarte Denise Betsema bij en reed in de slotronde solo weg. Al gebeurde dat wel nadat ze in een bocht in botsing kwam met Worst, die viel. “Ze kwam mij onverwacht voorbij, ik was verrast”, aldus Brand. “Ik ging binnendoor en raakte haar elleboog. Helaas viel ze. Ik heb sorry gezegd achteraf, maar dit kon ook andersom gebeuren.”

Worst reageerde sportief en gaf de nieuwe wereldkampioene na de finish een knuffel. Maar op de persconferentie achteraf was ze toch iets minder vriendelijk. “Ik was daar toch niet blij mee, want contact maken mag niet. Ik verlies er de wereldtitel mee.”

Toch is Brand de verdiende winnares. Ze pakte al eens zilver en brons en bleek op dit parcours, waar alle onderdelen van het veldrijden aanwezig zijn, finaal de veelzijdigste. Ze panikeerde niet toen Betsema 13 seconden voorsprong had. “Ik had hulp van Annemarie om het gat te dichten en had uit de beloftenwedstrijd geleerd dat iedere ronde anders verliep. Ik zat met de slotronde in mijn achterhoofd, wist dat ik nog een zandspurt in de benen had. Zo is het oog gegaan.”

Hard labeur met Sven Nys levert Lucinda Brand verdiende wereldtitel op: “Ik voel me bijna Belg”
Foto: ISOPIX

Haar overstap naar Trek-Baloise Lions, waar ze onder de hoede kwam van Sven Nys heeft Brand geen windeieren gelegd. Door de weinige vrouwenwedstrijden op de weg door de coronacrisis, dook ze ook vanaf de start het veld in. En haar vele trainingen met Sven Nys, op onder meer de Balenberg, wierpen snel vruchten af. Ze trainde ook vaak met de mannenploeg en nestelde zich in het wiel van Toon Aerts en co. op zoek naar de ideale lijnen. Technisch maakte ze een enorme vooruitgang, weg was die “lompe Lucinda” (haar eigen woorden) die altijd wel ergens ten val kwam. De twijfel, omdat er altijd wel iets mis ging, maakte plaats voor zelfvertrouwen. “Deze titel is inderdaad een vrucht van hard werken”, vertelde Brand. “Maanden van hard werken met Sven heeft geloond. Al die trainingen met hem hebben iets opgeleverd. Ik voel mij bijna Belg (lacht) En ik reed daardoor zelfverzekerd rond. Ik zat niet altijd in de mest ideale positie, maar ik wist dat ik het kon goedmaken.”

En zo rijdt Brand een jaar rond met die regenboogtrui. Ze won er wel al eentje, op het WK ploegentijdrijden met Team Sunweb in 2017, maar die kon ze niet dragen in een wedstrijd. “Ik begin het nu pas te beseffen: die trui is nu helemaal van mij.”

Hard labeur met Sven Nys levert Lucinda Brand verdiende wereldtitel op: “Ik voel me bijna Belg”
Foto: BELGA

Parijs-Roubaix en Tokio

Brandt blijft in het veld tot de twee overige klassementscrossen zijn afgelopen, ze staat ook overal aan de leiding. Om dan na een rustperiode te focussen op de weg met trek-Segafredo. “Ik wil een mooi voorjaar rijden, met Parijs-Roubaix als grote doel. En zo mijn kwalificatie afdwingen voor de Olympische Spelen in Tokio.”

Maar zoals de vorige jaren weer later het veld induiken, dat is voorbij. “Neen, ik wil bij de start van het nieuwe veldritseizoen zeker meedoen aan de Amerikaanse crossen, als die er komen. Het is niet omdat ik nu die titel heb, dat mijn doel bereikt is in het veldrijden. Integendeel, dit smaakt naar meer.”

Denise Betsema moest finaal tevreden zijn met brons. Ze voelde zich als inwoonster van Waddeneiland Texel thuis op het zand maar viel na haar blitzstart toch terug en moest afhaken in de slotronde. “Ik heb mij vorige week bezeerd aan mijn knie na een val in Hamme”, aldus de kopvrouw van Pauwels Sauzen-Bingoal die een groot deel van vorig seizoen door een dopingschorsing de mist zag ingaan. “Tijdens het lopen had ik er last van en daar verloor ik ten opzichte van mijn concurrentes. Maar kom, ik moet blij zijn met mijn eerste WK-medaille, zeker als je weet van waar ik kom.”

Corrigeer