‘Alloo’ zoekt jongeren op die zwaar gepest werden op school: “Zonder mijn moeder zat ik hier niet meer”

‘Alloo’ zoekt jongeren op die zwaar gepest werden op school: “Zonder mijn moeder zat ik hier niet meer”

“Dat er in deze snelle en hippe tv-wereld nog een publiek is voor diepmenselijke gesprekken, stemt me blij.” Na zeven afleveringen van Alloo rondt reportagemaker Luk Alloo vanavond af met een nog vaak geminimaliseerd probleem: pesten op school. “Eén op de zes kinderen krijgt ermee te maken en het slaat psychische wonden die nog jaren schrijnen.”

Ze heten Schaney, Sabrina en Milan. Drie jongvolwassenen die tot op vandaag de sporen dragen van de pesterijen waarvan ze op school het slachtoffer werden. Luk Alloo (58) zoekt hen op en laat hen hun verhaal doen. “Omdat we nog te weinig beseffen welke impact schijnbaar onschuldig pestgedrag kan hebben. We halen zo makkelijk onze schouders op of kijken de andere kant op, maar pesten ruïneert niet alleen de kinderjaren van veel mensen, het ondermijnt ook hun verdere leven. Tot op het punt dat er zelfmoordgedachten opduiken”, aldus Alloo.

“Neem nu Milan. Al vanaf zijn dertiende was hij wegens zijn geaardheid en overtollige kilo’s het mikpunt van pesters. Hij kreeg verwijten, maar ook vuilnis naar zijn hoofd geslingerd. Anderhalf jaar verstopte hij thuis zijn probleem tot zijn moeder het in de gaten kreeg en hem van school haalde. Mijn moeder heeft me toen gered, anders zat ik hier niet meer, zo vertelt hij. Uiteindelijk haalde hij via de middenjury toch nog zijn diploma, maar getekend is hij wel.”

Ook Sabrina’s leven wordt nog altijd beheerst door de trauma’s opgelopen na pesterijen op school. Zes keer probeerde ze uit het leven te stappen, en ook al zit ze nu in een goede relatie, nog steeds achtervolgt het verleden haar.

Euthanasie

“En dat geldt ook voor Schaney. Zij is nu 23 en aan het studeren na heel zware jaren waarin ze zelfs in de psychiatrie belandde. Zij onderstreept hoezeer mentale kwetsbaarheid wordt onderschat”, vertelt Alloo, die zijn laatste aflevering een van de meest beklijvende van dit seizoen noemt. “Op één na dan: de reportage rond mensen die weten dat hun dagen letterlijk zijn geteld. Dat waren de moeilijkste gesprekken, want je wordt geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Bovendien overleed Pieter tijdens de opnames. De dag voor zijn euthanasie had ik nog een gesprek met hem in het ziekenhuis. Over afscheid nemen op je 53ste, maar moedig en zelfs met humor. Over hoe hij alles keurig had geregeld en afgehandeld. Dat komt stevig binnen.”

Luk Alloo woonde ook de uitvaart van Pieter bij. “Dat vind ik maar normaal, die man heeft me tenslotte diep in zijn hart laten kijken. Ik hou eigenlijk met alle geïnterviewden contact. Ze hebben mijn gsm-nummer en mogen me altijd bellen. Bij de meesten ga ik thuis trouwens de afgewerkte reportage tonen. Hun opmerkingen zijn welkom, maar die heb ik nog van niemand gekregen. Daar ben ik blij om, net als om het feit dat de kijker deze gesprekken apprecieert, als je ziet dan we een marktaandeel van 28 à 29 procent halen. Er is dus nog wel degelijk ruimte voor langere gesprekken met mensen zoals u en ik in een tijd dat op tv production value wel eens durft te primeren op inhoud.”

Alloo, VTM, 22 uur

Corrigeer

MEER NIEUWS