RECENSIE. ‘No gods no masters’ van Garbage: Boze energie, druppels klasse ***

RECENSIE. ‘No gods no masters’ van Garbage: Boze energie, druppels klasse ***

Met volle goesting beginnen we telkens aan een nieuwe Garbage. Vlot komen beelden van een kwarteeuw eerder voor het oog. Hoe Shirley Manson zich ontpopte tot de strafste frontvrouw sinds Chrissie Hynde: onvergetelijk. Maar of het nineties-icoon vandaag nog relevant is, blijft de vraag. Wij zetten No gods no masters een hele tijd op repeat, hoorden veel elementen terugkomen en bleven in andere opzichten op onze honger zitten. Manson snauwt nog altijd als een mannenvretend monster op opener The men who rule the world, in Godhead vraagt ze zich af hoe we zouden reageren als ze een penis had.

Voor Manson is God een bedenkelijk concept. Als hij/zij al bestaat, dan is er weinig om trots op te zijn, zo blijkt uit deze reeks songs over ongelijkheid, kapitalisme en rassengeweld. Garbage klinkt ...

Meest gelezen uit de buurt